¹{Molitev trpina, ko omaguje in pred GOSPODOM izliva žalovanje svoje.} GOSPOD, čuj molitev mojo, in vpitje moje pridi do tebe!

¹Pregxo de mizerulo, kiam li perdas la fortojn kaj elversxas antaux la Eternulo sian malgxojon. Ho Eternulo, auxskultu mian pregxon; Kaj mia krio venu al Vi.

²Ne skrivaj mi obličja svojega v dan stiske moje, nagni mi uho svoje; ob dnevi, ko kličem, me hitro usliši!

²Ne kasxu antaux mi Vian vizagxon en la tago de mia suferado; Klinu al mi Vian orelon; En la tago, kiam mi vokas, rapide auxskultu min.

³Kajti ginejo kakor dim dnevi moji in kosti moje goré.

³CXar pasis kiel fumo miaj tagoj, Kaj miaj ostoj cxirkauxbrulis kiel en forno.

⁴Opaljeno je kakor trava in velo srce moje, kajti pozabil sem jesti kruh svoj.

⁴Falcxigxis kiel herbo kaj sekigxis mia koro, CXar mi forgesis mangxi mian panon.

⁵Od glasu zdihovanja mojega se držé kosti moje mojega mesa.

⁵De la vocxo de mia plorado Algluigxis miaj ostoj al mia karno.

⁶Podoben sem pelikanu v puščavi, sem kakor sova v podrtinah.

⁶Mi similigxis al pelikano en la dezerto, Mi farigxis kiel noktuo en ruinoj.

⁷Bedim in sem kakor samoten vrabec na strehi.

⁷Mi ne dormas, Kaj mi estas kiel birdo solulo sur tegmento.

⁸Ves dan me sramoté sovražniki moji; kateri divjajo zoper mene, se rotijo pri meni.

⁸CXiutage insultas min miaj malamikoj, Miaj mokantoj jxuras per mi.

⁹Kajti pepel jem kakor kruh in pijačo svojo mešam s solzami,

⁹CXar cindron mi mangxis kiel panon, Kaj mian trinkajxon mi miksis kun larmoj,

¹⁰zaradi srda tvojega in togote tvoje, ker vzdignil si me in me vrgel na tla.

¹⁰Kauxze de Via kolero kaj indigno; CXar Vi min levis kaj jxetis.

¹¹Dnevi moji so kakor senca pred mrakom in sam usiham kakor zél.

¹¹Miaj tagoj malaperas kiel ombro, Kaj mi sekigxas kiel herbo.

¹²Ti pa, GOSPOD, ostajaš vekomaj in spomin tvoj od roda do roda.

¹²Sed Vi, ho Eternulo, restas eterne; Kaj la memoro pri Vi restas de generacio al generacio.

¹³Ti boš vstal in se usmilil Siona, ker čas je storiti mu milost, ker čas določen je prišel.

¹³Vi levigxos, Vi korfavoros Cionon; CXar estas tempo por gxin kompati, cxar venis la tempo.

¹⁴Kajti hlapcem tvojim je drago njega kamenje in smili se jim njega prah.

¹⁴CXar Viaj sklavoj ekamis gxiajn sxtonojn, CXarma estas por ili gxia polvo.

¹⁵In bali se bodo pogani imena GOSPODOVEGA in vsi kralji zemlje slave tvoje.

¹⁵Kaj ektimos popoloj la nomon de la Eternulo, Kaj cxiuj regxoj de la tero Vian gloron.

¹⁶Ko sezida GOSPOD Sion in se prikaže v slavi svoji,

¹⁶CXar la Eternulo rekonstruis Cionon, Kaj aperis en Sia gloro.

¹⁷se ozre na molitev zapuščenca, in ne bo zametal njih molitve.

¹⁷Li Sin turnis al la pregxo de la forlasitoj, Kaj ne forpusxis ilian petegon.

¹⁸Zapiše se to naslednjemu rodu, in ljudstvo, ki bode ustvarjeno, bo hvalilo GOSPODA:

¹⁸CXi tio estos skribita por estontaj generacioj; Kaj rekreita popolo gloros la Eternulon.

¹⁹ker je pogledal z višave svetosti svoje, ozrl se GOSPOD iz nebes na zemljo,

¹⁹CXar Li rigardis malsupren el Sia sankta altajxo, El la cxielo la Eternulo direktis rigardon al la tero,

²⁰da usliši jetnikov zdihovanje, da oprosti nje, ki so izročeni smrti,

²⁰Por auxdi la gxemon de malliberulo, Por liberigi la kondamnitajn al morto;

²¹da oznanjajo na Sionu ime GOSPODOVO in hvalo njegovo v Jeruzalemu,

²¹Por ke oni rakontu en Cion pri la nomo de la Eternulo Kaj en Jerusalem pri Lia gloro,

²²ko se zbero ljudstva vsa in kraljestva, da služijo GOSPODU.

²²Kiam kolektigxos kune la popoloj kaj regnoj, Por servi al la Eternulo.

²³Potlačil je na tem potu moč mojo, dni moje skrajšal.

²³Li lacigis en la vojo miajn fortojn, Li mallongigis miajn tagojn.

²⁴Dejal sem: Bog moj mogočni, ne vzemi me sredi mojih dni! Skozi vse rodove so dnevi tvoji.

²⁴Mi diras:Ho mia Dio, ne forprenu min en la mezo de miaj tagoj, Vi, kies jaroj estas de generacio al generacio.

²⁵Saj ti si nekdaj ustanovil zemljo in delo tvojih rok so nebesa.

²⁵En antikveco Vi fondis la teron; Kaj la cxielo estas la faro de Viaj manoj.

²⁶Ona preidejo, ti pa ostaneš; da, vse tisto se postara kakor oblačilo, kakor obleko jih izpremeniš, in se izpremené.

²⁶Ili pereos, sed Vi restos; Kaj cxiuj ili eluzigxos kiel vesto, Kiel veston Vi ilin sxangxos, kaj ili sxangxigxos.

²⁷Ti pa si večno isti in let tvojih ni konca!Sinovi hlapcev tvojih bodo prebivali v deželi in njih seme se utrdi pred teboj.

²⁷Sed Vi restas la sama, Kaj Viaj jaroj ne finigxos.

²⁸Sinovi hlapcev tvojih bodo prebivali v deželi in njih seme se utrdi pred teboj.

²⁸La filoj de Viaj sklavoj restos, Kaj ilia semo fortikigxos antaux Vi.