¹{Načelniku godbe. Psalm Davidov.} O Bog hvale moje, ne molči!

¹Al la hxorestro. Psalmo de David. Ho Dio, mia gloro, ne silentu.

²Kajti usta krivičnega in usta zvijačna so se odprla zoper mene, govorila so zoper mene z lažnivim jezikom;

²CXar busxon malvirtan kaj busxon malican ili malfermis kontraux mi, Ili parolas kun mi per mensogema lango.

³in z besedami sovražnimi so me obdali, se vojskovali z menoj brez vzroka.

³Per vortoj de malamo ili min cxirkauxis, Kaj ili militas kontraux mi sen mia kulpo.

⁴Za ljubezen mojo so mi črtilci, jaz pa stanovitno molim,

⁴Por mia amo ili min malamas; Sed mi pregxas.

⁵in vračajo mi hudo za dobro in sovraštvo za ljubezen mojo.

⁵Ili pagas al mi malbonon por bono Kaj malamon por mia amo.

⁶Postavi čezenj brezbožnika in protivnik naj mu stoji kot tožnik na desni.

⁶Metu malvirtulon super lin; Kaj kontrauxulo starigxu cxe lia dekstra mano.

⁷Ko pride pred sodbo, odide naj obsojen; in molitev njegova bodi mu v greh.

⁷Kiam li estos jugxata, li eliru kulpa; Kaj lia pregxo estu peko.

⁸Malo bodi dni njegovih in službo njegovo naj prejme drug.

⁸Liaj tagoj estu malmultaj; Lian oficon ricevu alia.

⁹Otroci njegovi naj bodo sirote in žena njegova bodi vdova.

⁹Liaj infanoj estu orfoj, Kaj lia edzino estu vidvino.

¹⁰In neprestano naj se klatijo in beračijo otroci njegovi in iščejo naj kruha daleč od podrtih bivališč svojih.

¹⁰Liaj infanoj vagadu, Kaj ili petu kaj sercxu apud siaj ruinoj.

¹¹Upnik naj ga odere za vse, kar ima, in tujci naj uplenijo, kar si je pridobil.

¹¹Kreditoro forprenu cxion, kion li havas; Kaj fremduloj disrabu lian laboron.

¹²Ne bodi mu nikogar, ki mu dobroto pomoli, in nihče naj ne izkaže usmiljenja sirotam njegovim.

¹²Neniu faru al li ion bonan; Kaj ne trovigxu kompatanto por liaj orfoj.

¹³Pokončan bodi zarod njegov, v drugem rodu bodi izbrisano njih ime.

¹³Lia idaro estu kondamnita al ekstermo; En la dua generacio elvisxigxu ilia nomo.

¹⁴V spominu bodi krivica očetov njegovih pri GOSPODU in greh matere njegove se ne izbriši.

¹⁴La malbonago de liaj patroj rememorigxu al la Eternulo, Kaj la peko de lia patrino ne elvisxigxu.

¹⁵Bodo naj vedno pred očmi GOSPODU, da iztrebi z zemlje njih spomin.

¹⁵Ili estu cxiam antaux la Eternulo, Kaj Li ekstermu la memoron pri ili de sur la tero.

¹⁶Zato ker ni maral izkazovati usmiljenja, ampak je preganjal moža ubogega in potrebnega in njega, ki mu je srce potrto, da ga usmrti.

¹⁶Pro tio, ke li ne memoris fari bonfarojn, Kaj ke li persekutis mizerulon kaj malricxulon kaj korsuferanton, Por lin mortigi.

¹⁷In ljubil je prokletstvo, zato ga je zadelo, in ni se veselil blagoslova, zato mu je daleč ostalo.

¹⁷Li amis malbenon, kaj gxi venis sur lin; Li ne volis benon, kaj gxi malproksimigxis de li.

¹⁸Oblačil se je s prokletstvom kakor z oblačilom svojim, in šlo mu je v notranjščino kakor voda in kakor olje v kosti njegove.

¹⁸Li metis sur sin malbenon, kiel veston; Kaj gxi penetris en lian internon, kiel akvo, Kaj en liajn ostojn, kiel oleo.

¹⁹Bodi mu torej kakor suknja, ki se ž njo ogrinja, in kakor pas, ki se ž njim vedno opasuje.

¹⁹GXi estu por li kiel vesto, per kiu li sin kovras, Kaj kiel zono, kiun li cxiam portas cxirkaux si.

²⁰To bodi plačilo protivnikom mojim od GOSPODA in njim, ki hudo govoré zoper dušo mojo.

²⁰Tia estas de la Eternulo la agado kontraux miaj kontrauxuloj, Kaj kontraux tiuj, kiuj parolas malbonon kontraux mia animo.

²¹Ti pa, o Jehova Gospod, ravnaj milostno z menoj zavoljo imena svojega; ker je dobra milost tvoja, reši me!

²¹Kaj Vi, ho Eternulo, mia Sinjoro, agu kun mi pro Via nomo; CXar bona estas Via favorkoreco, savu min.

²²Kajti ubožen sem in potreben, in srce moje je prebodeno v meni.

²²CXar mi estas malricxulo kaj mizerulo, Kaj mia koro estas rompita en mia interno.

²³Kakor senca, ko se nagiblje, ginem; kakor kobilico me semtertja podé.

²³Kiel ombro longigxanta mi malaperas; Oni forskuas min kiel akridon.

²⁴Kolena moja se šibé od posta in meso mi hujša, da ni več tolščobe.

²⁴Miaj genuoj senfortigxis de fastado, Kaj mia karno perdis la grason.

²⁵Vrhutega sem jim v zasramovanje; ko me vidijo, majejo z glavo svojo.

²⁵Kaj mi farigxis mokatajxo por ili; Kiam ili vidas min, ili balancas sian kapon.

²⁶Pomagaj mi, o GOSPOD, Bog moj, reši me po milosti svoji,

²⁶Helpu min, ho Eternulo, mia Dio; Savu min laux Via boneco.

²⁷da spoznajo, da je to roka tvoja, da si ti, GOSPOD, to storil.

²⁷Kaj oni sciu, ke tio estas Via mano; Ke Vi, ho Eternulo, tion faris.

²⁸Preklinjajo naj, ti me blagoslavljaj! Ko se povzdignejo, bodo osramočeni, a hlapec tvoj se bo veselil.

²⁸Ili malbenas, sed Vi benu; Ili levigxis, sed ili estos hontigitaj, kaj Via sklavo gxojos.

²⁹Z nečastjo se morajo odeti protivniki moji in ogrniti se kakor s plaščem s sramoto svojo.

²⁹Miaj kontrauxuloj kovrigxu per malhonoro, Kaj ili envolvigxu en sian honton kiel en veston.

³⁰Hvalil bom močno z usti svojimi GOSPODA in sredi mnogih ga bom proslavljal,da stoji na desni siromaku, da ga reši njih, ki mu obsojajo dušo.

³⁰Mi forte gloros la Eternulon per mia busxo, Kaj meze de multaj homoj mi Lin lauxdos.

³¹da stoji na desni siromaku, da ga reši njih, ki mu obsojajo dušo.

³¹CXar Li staras cxe la dekstra flanko de malricxulo, Por savi lin de tiuj, kiuj jugxas lian animon.