¹{Pesem stopinj.} K tebi dvigam oči svoje, o ti, ki stoluješ v nebesih!

¹Kanto de suprenirado. Al Vi mi levas miajn okulojn, Ho Vi, kiu sidas en la cxielo!

²Glej, kakor hlapcev oči gledajo na roko gospodarja svojega, kakor dekle oči na roko gospodinje svoje: tako gledajo oči naše v GOSPODA, Boga našega, dokler se nas ne usmili.

²Jen kiel la okuloj de sklavoj estas direktitaj al la mano de iliaj sinjoroj, Kiel la okuloj de sklavino al la mano de sxia sinjorino, Tiel niaj okuloj estas direktitaj al la Eternulo, nia Dio, GXis Li korfavoros nin.

³Usmili se nas, GOSPOD, usmili se nas, ker dovolj je, siti smo zaničevanja.Dosti je nasičena duša naša sramočenja lahkoživcev in zaničevanja prevzetnežev.

³Korfavoru nin, ho Eternulo, korfavoru nin; CXar ni suferis suficxe da malestimo.

⁴Dosti je nasičena duša naša sramočenja lahkoživcev in zaničevanja prevzetnežev.

⁴Tute plenigxis nia animo De la insultado de arogantuloj, De la malhonorado de fieruloj.