1{Pesem stopinj, Davidova.} Veselim se tega, ko mi pravijo: Pojdimo v hišo GOSPODOVO!
1Kanto de suprenirado. De David. Mi ekgxojis, kiam oni diris al mi: Ni iru en la domon de la Eternulo.
2Noge naše že stojé med vrati tvojimi, Jeruzalem!
2Niaj piedoj staris en viaj pordegoj, Ho Jerusalem,
3Jeruzalem, sezidan si kot mesto, popolnoma zvezano med sabo:
3Vi Jerusalem, konstruita kiel urbo, En kiu cxio kunigxis.
4kamor hodijo rodovi, rodovi GOSPODOVI v pričevanje Izraelu, da hvalijo ime GOSPODOVO.
4Tien supreniris la triboj, la triboj de la Eternulo, Laux la moro de Izrael, Por glori la nomon de la Eternulo.
5Zakaj tam so postavljeni prestoli za sodbo, prestoli hiše Davidove.
5CXar tie staris tronoj de jugxo, Tronoj de la domo de David.
6Prosite mirú Jeruzalemu! V blaginji naj živé, ki ljubijo tebe!
6Deziru pacon al Jerusalem; Bonan staton havu viaj amantoj.
7Mir bodi v obzidju tvojem, pokoj v palačah tvojih!
7Paco estu inter viaj muroj, Bonstato en viaj palacoj.
8Zaradi bratov svojih in prijateljev svojih hočem govoriti: Mir v tebi!Zaradi hiše GOSPODA, Boga našega, bom iskal blaginje tvoje.
8Pro miaj fratoj kaj amikoj mi do diru: Paco estu al vi.
9Zaradi hiše GOSPODA, Boga našega, bom iskal blaginje tvoje.
9Pro la domo de la Eternulo, nia Dio, Mi deziras al vi bonon.