1Hvalite GOSPODA! Zakaj dobro je pevati psalme Bogu našemu, ker prijetno je to, in spodobno je hvaljenje.
1Haleluja! CXar estas bone kanti al nia Dio, CXar agrabla estas la glorkantado.
2Stavitelj Jeruzalema je GOSPOD, on zbira razkropljence Izraelove.
2La Eternulo konstruas Jerusalemon, La elpelitojn de Izrael Li kolektas.
3On ozdravlja potrte v srcu in obvezuje njih rane;
3Li sanigas la korprematojn Kaj bandagxas iliajn vundojn.
4prešteva zvezd število, kliče jih, kolikor jih je, po imenih.
4Li kalkulas la stelojn, Kaj al ili cxiuj Li donas nomojn.
5Velik je Gospod naš in mnoga moč njegova, modrost njegova je brezmerna.
5Granda estas nia Sinjoro kaj tre forta; Lia sagxo estas nemezurebla.
6Krotke podpira GOSPOD, brezbožnike pa potiska prav do tal.
6La Eternulo altigas la humilulojn; Sed la malvirtulojn Li malaltigas gxis la tero.
7Pojte hvalne pesmi GOSPODU, s strunami prepevajte psalme Bogu našemu!
7Kantu al la Eternulo gloradon, Muziku al nia Dio per harpo.
8Ki zagrinja z gostimi oblaki nebo, ki pripravlja dež zemlji, ki daje, da seno rojevajo gore.
8Li kovras la cxielon per nuboj, Pretigas por la tero pluvon, Kreskigas sur la montoj herbon.
9Živini daje njen živež in mladim krokarjem, ki čivkajo.
9Li donas al la bruto gxian nutrajxon, Kaj al la korvidoj, kiuj krias.
10Moči konjeve se ne veseli, stegna vojščakova mu niso po volji.
10Ne la forton de cxevalo Li sxatas; Ne la femuroj de homo al Li placxas:
11Po volji so GOSPODU tisti, ki se ga bojé, ki imajo nado v milosti njegovi.
11Placxas al la Eternulo Liaj timantoj, Kiuj fidas Lian bonecon.
12S hvalo slávi, Jeruzalem, GOSPODA, hvali Boga svojega, o Sion!
12Lauxdu, ho Jerusalem, la Eternulon; Gloru vian Dion, ho Cion.
13Zakaj utrdil je zapahe tvojih vrat, sinove tvoje je blagoslovil sredi tebe.
13CXar Li fortikigis la riglilojn en viaj pordegoj, Li benis viajn filojn interne de vi.
14On, ki daje mir pokrajinam tvojim, z mezgo pšenice te siti;
14Li donas pacon al viaj limoj, Li satigas vin per la plej bona el la tritiko.
15ki pošilja povelje svoje na zemljo, urno teče beseda njegova;
15Li sendas Sian ordonon al la tero; Tre rapide kuras Lia vorto.
16ki daje sneg kakor volno, slano razsiplje kakor pepel,
16Li donas negxon kiel lanon, Li sxutas prujnon kiel cindron.
17led svoj meče doli kakor kosčke, mraz njegov kdo prebije?
17Li jxetas Sian glacion kiel pecojn; Kiu kontrauxstaros al Lia frosto?
18Besedo svojo pošlje, in vse raztaja; kakor hitro pihne veter njegov, že tekó vode.
18Li sendas Sian vorton, kaj cxio degelas; Li blovas per Sia vento, kaj ekfluas akvo.
19Besedo svojo je naznanil Jakobu, postave svoje in pravice Izraelu.Ni storil tako nobenemu narodu, zato sodb njegovih niso spoznali. Aleluja!
19Li sciigas al Jakob Sian vorton, Siajn legxojn kaj decidojn al Izrael.
20Ni storil tako nobenemu narodu, zato sodb njegovih niso spoznali. Aleluja!
20Tiel Li ne faras al iu alia popolo; Kaj Liajn decidojn ili ne scias. Haleluja!