¹{Pouk Etana Ezrahovca.} O milostih GOSPODOVIH bom peval vekomaj, rodu za rodom bom oznanjal z usti svojimi zvestobo tvojo.

¹Instruo de Etan, la Ezrahxido. La favorfarojn de la Eternulo mi kantos eterne; De generacio al generacio mi sciigos Vian fidelecon per mia busxo.

²Rekel sem namreč: Vekomaj se bo milost sezidavala, v samih nebesih utrdiš zvestobo svojo.

²CXar mi diris:Por eterne estas fundamentita la boneco, En la cxielo estas fortikigita Via fideleco.

³„Sklenil sem zavezo z izvoljencem svojim, prisegel sem Davidu, svojemu hlapcu:

³Mi faris interligon kun Mia elektito. Mi jxuris al David, Mia sklavo:

⁴Na vekomaj utrdim seme tvoje in stavil bom prestol tvoj od roda do roda.“ (Sela.)

⁴Por eterne Mi fortikigos vian semon, Kaj Mi konstruis vian tronon por cxiuj generacioj. Sela.

⁵Zato slavé nebesa čudovito delo tvoje, o GOSPOD, tudi zvestobo tvojo v zboru svetnikov.

⁵Kaj la cxielo gloras Viajn miraklojn, ho Eternulo, Kaj Vian fidelecon en la anaro de la sanktuloj.

⁶Zakaj kdo naj se v nebeških višavah primerja GOSPODU, kdo je GOSPODU podoben med sinovi Božjimi?

⁶CXar kiu en la cxielo estas egala al la Eternulo? Kiu estas simila al la Eternulo inter la potenculoj?

⁷On je Bog mogočni, jako strašen v zboru svetnikov in strašnejši mimo vseh, ki so okrog njega.

⁷Dio estas potenca en la anaro de la sanktuloj, Kaj timinda por cxiuj, kiuj Lin cxirkauxas.

⁸O GOSPOD, Bog nad vojskami, kdo je tebi enako mogočen, GOSPOD? In zvestoba tvoja biva okrog tebe.

⁸Ho Eternulo, Dio Cebaot, Kiu estas potenca kiel Vi, ho Eternulo? Kaj Via fideleco estas en cxio, kio Vin cxirkauxas.

⁹Ti gospoduješ nad morja divjostjo; ko se vzpenjajo valovi njegovi, ti jih krotiš.

⁹Vi regas la malkvietecon de la maro; Kiam levigxas gxiaj ondoj, Vi ilin kvietigas.

¹⁰Zdrobil si Egipt, da je kakor strt, z ramo svoje moči si razkropil sovražnike svoje.

¹⁰Vi faligis Rahabon, kiel mortigiton; Per Via forta brako Vi diskurigis Viajn malamikojn.

¹¹Tvoja so nebesa, tvoja tudi zemlja; vesoljni svet in česar je poln, ustanovil si ti.

¹¹Al Vi apartenas la cxielo, kaj ankaux al Vi apartenas la tero; La universon, kaj cxion, kio gxin plenigas, Vi fondis.

¹²Sever in jug, ti si ju ustvaril; Tabor in Hermon veselo pojeta o imenu tvojem.

¹²La nordon kaj la sudon Vi kreis; Tabor kaj HXermon prikantas Vian nomon.

¹³Velemožna je rama tvoja, krepka je roka tvoja, vzvišena desnica tvoja.

¹³Vi havas brakon kun forto; Potenca estas Via mano, alta estas Via dekstra.

¹⁴Pravičnost in prava sodba sta podstava tvojemu prestolu, milost in resnica hodita pred obličjem tvojim.

¹⁴Virto kaj justeco estas la fundamento de Via trono; Boneco kaj vero iras antaux Via vizagxo.

¹⁵Blagor ljudstvu, ki pozna trobente radostni glas! Ti hodijo v svetlobi obličja tvojega, o GOSPOD!

¹⁵Felicxa estas la popolo, kiu konas trumpetadon; Ho Eternulo, en la lumo de Via vizagxo ili marsxas;

¹⁶V imenu tvojem se radujejo ves dan in po pravičnosti tvoji se povišujejo.

¹⁶Pro Via nomo ili gxojas la tutan tagon, Kaj ili fieras pro Via justeco.

¹⁷Zakaj dika njih moči si ti, in po blagovoljnosti tvoji bo zvišan rog naš.

¹⁷CXar Vi estas la beleco de ilia forto; Kaj pro Via favoro altigxas nia korno.

¹⁸GOSPOD namreč je naš ščit in Svetnik Izraelov naš kralj.

¹⁸CXar de la Eternulo estas nia sxildo, Kaj de la Sanktulo de Izrael estas nia regxo.

¹⁹Nekdaj si v prikazni govoril svetnikom svojim in rekel: Pomoč sem podelil junaku, povzdignil sem izvoljenega iz ljudstva.

¹⁹Tiam Vi parolis en vizio al Viaj fideluloj, Kaj Vi diris:Mi sendis helpon al heroo, Mi altigis elektiton el la popolo.

²⁰Našel sem Davida, hlapca svojega, pomazilil sem ga s svetim oljem svojim.

²⁰Mi trovis Davidon, Mian sklavon, Per Mia sankta oleo Mi lin sxmiris.

²¹Ž njim bodi roka moja stanovitna in rama moja naj ga krepča.

²¹Mia mano lin subtenos, Kaj Mia brako lin fortikigos.

²²Ne bo ga stiskal sovražnik in sin krivice ga ne bo tlačil.

²²Ne venkos lin malamiko, Kaj malbonagulo lin ne premos.

²³Temuč starem izpred njega nasprotnike njegove in sovražilce njegove udarim.

²³Kaj Mi disbatos antaux lia vizagxo liajn malamikojn, Kaj liajn malamantojn Mi frapos.

²⁴In moja zvestoba in milost moja bo ž njim, in v imenu mojem se povzdigne rog njegov.

²⁴Kaj Mia fideleco kaj Mia favoro estas kun li; Kaj per Mia nomo altigxos lia korno.

²⁵In nad morje položim roko njegovo in nad reke njegovo desnico.

²⁵Kaj Mi etendos super la maron lian brakon Kaj super la riverojn lian dekstran manon.

²⁶On me bo klical: Oče moj si ti, Bog moj mogočni in skala rešenja mojega.

²⁶Li vokos Min:Vi estas mia patro, Mia Dio, kaj la roko de mia savo.

²⁷Jaz pa ga postavim za prvorojenca, za najvišjega kraljem zemlje.

²⁷Kaj Mi faros lin unuenaskito, CXefo super la regxoj de la tero.

²⁸Vekomaj mu ohranim milost svojo, in zaveza moja mu ostani zvesta.

²⁸Por cxiam Mi konservos al li Mian favoron; Kaj Mia interligo kun li estos fidela.

²⁹In postavim seme njegovo, da večno traja, in prestol njegov kakor dnevi nebes.

²⁹Kaj lian semon Mi faros eterna, Kaj lian tronon longedauxra kiel la cxielo.

³⁰Ako zapusté sinovi njegovi zakon moj in ne bodo hodili v sodbah mojih,

³⁰Se liaj filoj forlasos Mian instruon Kaj ne iros laux Miaj legxoj;

³¹ako oskrunijo postave moje in ne bodo ravnali po zapovedih mojih:

³¹Se Miajn decidojn ili malplenumos Kaj Miajn ordonojn ili ne observos:

³²obiščem s šibo njih pregreho in z udarci njih krivico.

³²Tiam Mi per bastono punos ilian pekon Kaj per batoj ilian krimon;

³³Toda milosti svoje mu ne odtegnem in lagal ne bom zoper zvestobo svojo.

³³Sed Mian favoron Mi ne forprenos de li, Kaj Mian fidelecon Mi ne perfidos;

³⁴Ne oskrunim zaveze svoje in ne izpremenim ustnic svojih obljube.

³⁴Mi ne malplenumos Mian interligon, Kaj tion, kio eliris el Mia busxo, Mi ne sxangxos.

³⁵Enkrat sem prisegel pri svetosti svoji; zares, Davidu ne bom lagal:

³⁵Unu aferon Mi jxuris per Mia sankteco: Mi ne perfidos al David;

³⁶Večno bodi seme njegovo in prestol njegov kakor solnce pred mano.

³⁶Lia semo estos eterna, Kaj lia trono estos kiel la suno antaux Mi.

³⁷Kakor luna bode stanoviten vekomaj. In priča v nebeških višavah je zvesta. (Sela.)

³⁷Kiel la luno, gxi staros eterne, Kaj kiel la atestulo en la cxielo gxi estos fidinda. Sela.

³⁸Ti pa si zavrgel in zaničeval, razsrdil si se zoper maziljenca svojega.

³⁸Sed nun Vi forpusxis kaj malestimis, Vi koleris Vian sanktoleiton.

³⁹Zaničeval si hlapca svojega zavezo, oskrunil in vrgel na tla venec njegov.

³⁹Vi disigis la interligon kun Via sklavo, JXetis sur la teron lian kronon.

⁴⁰Podrl si vse ograje njegove, trdnjave njegove si izpostavil razdoru.

⁴⁰Vi detruis cxiujn liajn barilojn, Ruinigis liajn fortikajxojn.

⁴¹Plenili so ga vsi mimohodeči, v zasmeh je dan sosedom svojim.

⁴¹Prirabas lin cxiuj pasantoj; Li farigxis mokatajxo por siaj najbaroj.

⁴²Povzdignil si zatiralcev njegovih desnico, veselje napravil vsem sovražnikom njegovim.

⁴²Vi altigis la dekstran manon de liaj malamikoj, Vi gxojigis cxiujn liajn kontrauxulojn.

⁴³Skrhal si tudi meča njegovega ostrino in mu nisi dal zmagati v vojski.

⁴³Vi returnis la trancxon de lia glavo, Kaj ne subtenis lin en la milito.

⁴⁴Storil si, da je minila bleščoba njegova, in prestol njegov si zvrnil na tla.

⁴⁴Vi forigis lian brilon, Kaj lian tronon Vi jxetis sur la teron.

⁴⁵Okrajšal si dni mladosti njegove, pokril si ga s sramoto. (Sela.)

⁴⁵Vi mallongigis la tagojn de lia juneco, Vi kovris lin per honto. Sela.

⁴⁶Doklej, GOSPOD, boš li se skrival vekomaj? gorela bo kakor ogenj jeza tvoja?

⁴⁶GXis kiam, ho Eternulo, Vi kasxos Vin sencxese Kaj Via kolerego brulos kiel fajro?

⁴⁷Spomni se me – kako sem kratkih dni! Za kako ničevost si ustvaril vse otroke človeške!

⁴⁷Ho, rememoru, kia estas la dauxro de mia vivo, Por kia vantajxo Vi kreis cxiujn homidojn.

⁴⁸Kateri mož je, ki živi in ne bo videl smrti, ki zavaruje dušo svojo zoper oblast groba? (Sela.)

⁴⁸Kiu homo vivas kaj neniam vidos morton, Savos sian animon de la mano de SXeol? Sela.

⁴⁹Kje so, o Gospod, milosti tvoje nekdanje, ki si jih prisegel Davidu v zvestobi svoji?

⁴⁹Kie estas Viaj antauxaj favorfaroj, mia Sinjoro, Pri kiuj Vi jxuris al David per Via fideleco?

⁵⁰Spomni se, Gospod, sramote hlapcev svojih, da nosim v prsih svojih zasramovanje vseh teh mnogih ljudstev,

⁵⁰Rememoru, mia Sinjoro, la malhonoron de Viaj sklavoj, Kiun mi portas en mia brusto de cxiuj multaj popoloj,

⁵¹s katerim so sramotili sovražniki tvoji, GOSPOD, s katerim so sramotili maziljenca tvojega stopinje. —Slava GOSPODU vekomaj! Amen in Amen! Knjiga četrta.

⁵¹Kaj per kiu malhonoras Viaj malamikoj, ho Eternulo, Per kiu ili malhonoras la pasxosignojn de Via sanktoleito.

⁵²Slava GOSPODU vekomaj! Amen in Amen! Knjiga četrta.

⁵²Glorata estu la Eternulo eterne. Amen, kaj Amen!