¹Posnemalci moji bodite, kakor sem tudi jaz Kristusov.

¹Bądźcie naśladowcami moimi, jakom i ja Chrystusowy;

²Hvalim vas pa, bratje, da se v vsem mene spominjate in se držite zapovedi, kakor sem vam jih izročil.

²A chwalę was, bracia! iż pamiętacie wszystkie moje nauki, a jakom wam podał, podania trzymacie.

³Hočem pa, da veste, da je vsakemu možu glava Kristus, a glava ženi mož, glava pa Kristusu Bog.

³A chcę, abyście wiedzieli, iż każdego męża głową jest Chrystus, a głową niewiasty mąż, a głową Chrystusową Bóg.

⁴Vsak mož, ki moli ali prorokuje s pokrito glavo, sramoti svojo glavo.

⁴Każdy mąż, gdy się modli albo prorokuje z przykrytą głową, szpeci głowę swoję.

⁵Vsaka žena pa, ki moli ali prorokuje razoglava, sramoti svojo glavo; zakaj to je toliko, kakor bi bila ostrižena.

⁵I każda niewiasta, gdy się modli albo prorokuje, nie nakrywszy głowy swojej, szpeci głowę swoję; boć to jedno, a toż samo jest, jakoby ogolona była.

⁶Kajti če se ne pokriva žena, naj se tudi striže; če je pa sramota za ženo striči se ali briti, naj se pokriva.

⁶Albowiem jeźli się nie nakrywa niewiasta, niechże się też strzyże; a jeźli szpetna rzecz jest niewieście, strzyc się albo golić, niechże się nakrywa.

⁷Možu namreč ni treba pokrivati glave, ker je podoba in slava Božja; a žena je slava moževa.

⁷Albowiem mąż nie ma nakrywać głowy, gdyż jest wyobrażeniem i chwałą Bożą; ale niewiasta jest chwałą mężową.

⁸Zakaj mož ni od žene, temuč žena od moža;

⁸Bo mąż nie jest z niewiasty, ale niewiasta z męża.

⁹saj tudi ni ustvarjen mož za voljo žene, temuč žena za voljo moža.

⁹Albowiem mąż nie jest stworzony dla niewiasty, ale niewiasta dla męża.

¹⁰Zato mora imeti žena znamenje moževe oblasti na glavi za voljo angelov.

¹⁰A przetoż niewiasta powinna mieć władzę na głowie dla Aniołów.

¹¹Sicer pa ni ne mož brez žene, ne žena brez moža v Gospodu.

¹¹A wszakże mąż nie jest bez niewiasty, ani niewiasta nie jest bez męża w Panu.

¹²Kajti kakor je žena od moža, tako je tudi mož po ženi, a vse je iz Boga.

¹²Albowiem jako niewiasta z męża jest, tak też mąż przez niewiastę; jednak wszystkie rzeczy są z Boga.

¹³Sami pri sebi presodite, je li spodobno za ženo, da razoglava moli k Bogu.

¹³Sami u siebie rozsądźcie, przystoili niewieście bez nakrycia modlić się Bogu?

¹⁴Ali vas ne uči sama narava, da je možu v sramoto, če si goji dolge lase?

¹⁴Azaż was i samo przyrodzenie nie uczy, iż mężowi, gdyby włosy zapuszczał, jest mu ku zelżywości?

¹⁵a ženi, če si goji dolge lase, da je čast? ker so ji lasje dani za pokrivalo.

¹⁵Ale niewiasta, jeźli zapuszcza włosy, jest jej ku poczciwości, przeto iż jej włosy dane są za przykrycie.

¹⁶Če se pa komu zdi, da se mora prepirati: mi te navade nimamo, tudi cerkve Božje ne.

¹⁶A jeźliby się kto zdał być swarliwym, my takiego obyczaju nie mamy, ani zbory Boże.

¹⁷Ko pa to naročam, ne hvalim, da se ne na boljše, temuč na hujše shajate.

¹⁷A to opowiadając nie chwalę, że się nie ku lepszemu, ale ku gorszemu schodzicie.

¹⁸Kajti prvič, kadar se shajate v zboru, slišim da so razpori med vami, in nekoliko verjamem to.

¹⁸Albowiem najprzód, gdy się wy schodzicie we zborze, słyszę, iż rozerwania bywają między wami, i poniekąd wierzę.

¹⁹Zakaj potrebno je, da so tudi krivoverstva [Ali: stranke, ločine.] med vami, da se pokažejo med vami, kateri so v veri izkušeni.

¹⁹Bo muszą być kacerstwa między wami, aby ci, którzy są doświadczeni, byli jawnymi między wami.

²⁰Ko se torej shajate na en kraj, to ni Gospodovo večerjo jesti;

²⁰Gdy się wy tedy wespół schodzicie, nie jest to używać wieczerzy Paóskiej.

²¹kajti ob vaši skupni jedi užije vsak svojo večerjo poprej, in tako je eden lačen, a drugi se opija.

²¹Albowiem każdy wieczerzę swoję pierwej zjada i jeden łaknie, a drugi jest pijany.

²²Nimate li mar hiš, da v njih jeste in pijete? Ali pa zaničujete zbor Božji in sramotite tiste, ki nimajo ničesar? Kaj naj vam rečem? naj vas hvalim? Vtem ne hvalim.

²²Azaż domów nie macie do jedzenia i do picia? Albo zborem Bożym gardzicie i zawstydzacie tych, którzy nie mają? Cóż wam rzekę? Pochwalęż was? W tem nie chwalę.

²³Zakaj jaz sem prejel od Gospoda, kar sem tudi vam izročil: da je Gospod Jezus tisto noč, v kateri je bil izdan, vzel kruh

²³Albowiem jam wziął od Pana, com też wam podał, iż Pan Jezus tej nocy, której był wydan, wziął chleb,

²⁴in, zahvalivši se, ga je prelomil in rekel: Vzemite, jejte: to je moje telo, ki je za vas; to delajte v moj spomin.

²⁴A podziękowawszy, złamał i rzekł: Bierzcie, jedzcie; to jest ciało moje, które za was bywa łamane; to czyócie na pamiątkę moję.

²⁵Tako tudi kelih po večerji, rekoč: Ta kelih je nova zaveza v moji krvi; to delajte, kolikorkolikrat pijete, v moj spomin.

²⁵Także i kielich, gdy było po wieczerzy mówiąc: Ten kielich jest nowy testament we krwi mojej; to czyócie, ilekroć pić będziecie, na pamiątkę moję

²⁶Kajti kolikorkolikrat jeste ta kruh in pijete ta kelih, oznanjujete smrt Gospodovo, dokler ne pride.

²⁶Albowiem ilekroć byście jedli ten chleb i ten kielich byście pili, śmierć Paóską opowiadajcie, ażby przyszedł.

²⁷Zatorej kdor jé ta kruh in pije kelih Gospodov nevredno, kriv bo telesa in krvi Gospodove.

²⁷A tak, kto by jadł ten chleb, albo pił ten kielich Paóski niegodnie, będzie winien ciała i krwi Paóskiej.

²⁸Ali človek naj izkuša sam sebe in tako naj jé od kruha in pije od keliha;

²⁸Niechże tedy człowiek samego siebie doświadczy, a tak niech je z chleba tego i z kielicha tego niechaj pije.

²⁹zakaj kdor jé in pije nevredno, jé in pije sebi sodbo, ker ne razločuje telesa Gospodovega.

²⁹Albowiem kto je i pije niegodnie, sąd sobie samemu je i pije, nie rozsądzając ciała Paóskiego.

³⁰Zato so mnogi med vami slabi in bolni in dosti jih spi.

³⁰Dlatego między wami wiele jest słabych i chorych, i niemało ich zasnęło.

³¹Ko bi pa mi sami sebe razsojali, ne bi bili sojeni.

³¹Bo gdybyśmy się sami rozsądzali, nie bylibyśmy sądzeni.

³²Ko smo pa sojeni, nas strahuje Gospod, da ne bi bili s svetom obsojeni.

³²Lecz gdy sądzeni bywamy, od Pana bywamy ćwiczeni, abyśmy z światem nie byli potępieni.

³³Tako, bratje moji, ko se shajate k jedi, čakajte drug drugega.Je li pa kdo lačen, jej doma, da bi se ne shajali na obsojenje. Drugo pa uredim, kadar pridem.

³³Ale tak, bracia moi! gdy się schodzicie ku jedzeniu, oczekiwajcie jedni drugich.

³⁴Je li pa kdo lačen, jej doma, da bi se ne shajali na obsojenje. Drugo pa uredim, kadar pridem.

³⁴A jeźli kto łaknie, niechże je w domu, abyście się na sąd nie schodzili. A inne rzeczy, gdy przyjdę, postanowię.