1Glejte, to vse je videlo moje oko, slišalo je moje uho in je razumelo.
1Oto te wszystkie rzeczy widziało oko moje, słyszało ucho moje, i zrozumiało.
2Kolikor vi veste, vem tudi jaz, nisem nižji od vas.
2Jako wy to wiecie, tak ja też wiem, i nie jestem podlejszym niźli wy.
3Toda jaz hočem govoriti k Vsegamogočnemu, želja mi je, predložiti pravdo svojo Bogu mogočnemu.
3Wszakże radbym z Wszechmocnym mówił, i radbym się z Bogiem rozpierał.
4Saj vi ste kovači laži, ničevi zdravniki vi vsi!
4Boście wy sprawcy kłamstwa: wszyscyście wy lekarze nikczemni.
5Da bi vendar docela molčali, ker štelo bi se vam v modrost!
5Byście wy raczej milczeli, a poczytanoby wam to za mądrość.
6Čujte, prosim, pravičenje moje in poslušajte dokaze mojih ustnic!
6Słuchajcież teraz odporu mego, a dowody ust moich obaczcie.
7Boste li mogočnemu Bogu v prid govorili krivično, njemu na ljubav govorili prevaro?
7Izali broniąc Boga mówić będziecie nieprawość? albo za nim mówić będziecie fałsz?
8Boste se li potegovali za Njegovo stran? ali pa hočete biti pravdniki Bogu mogočnemu?
8Czy się na osobę jego oglądać będziecie? Czy się o Boga będziecie spierać?
9Dobro li bo, če vas preišče? ali pa ga morete prekaniti, kakor se človek prekani?
9Zaż to dobrze będzie, gdy on was będzie próbował? Zaż, jako człowiek oszukany bywa, tak wy go oszukacie?
10Gotovo vas bo kaznoval, ako postopate pristransko na skrivnem!
10Zaiste karać was będzie, jeźlibyście skrycie twarz jego przyjmowali.
11Ne spravi li vas njegova visokost v trepet in strah njegov ne prešine li vas?
11Izali zacność jego nie ustraszy was? a strach jego nie przypadnie na was?
12Vaši modri izreki so prislovice iz pepela, vaši zagovori so okopi iz blata.
12Pamiątki wasze podobne są popiołowi, a wyniosłość wasza kupie błota.
13Molčíte, pustíte mi, da jaz govorim, pridi name karkoli!
13Milczcież, zaniechajcie mię, a ja mówić będę; a niech przyjdzie na mię, co chce.
14Čemu naj vzamem meso svoje med zobe in nevarnosti izpostavim življenje svoje?
14Czemuż mam szarpać ciało moje zębami mojemi, i duszę moję kłaść w ręce swe?
15Glej, čeprav me usmrti, čakal Ga bom; samo poti svoje bom zagovarjal Njemu v obraz.
15Oto, choćby mię i zabił, przecię w nim będę ufał; wszakże dróg moich przed obliczem jego będę bronił.
16Tudi to mi bo služilo v rešenje, da ne sme bogapozabnik stopiti pred Njega.
16Onci sam będzie zbawieniem mojem, ale przed oblicze jego obłudnik nie przyjdzie;
17Čujte, čujte govor moj, in moje izrecilo pridi v ušesa vaša!
17Słuchajcież z pilnością mowy mojej, a powieść moja niech przyjdzie w uszy wasze.
18Glejte vendar, pripravil sem pravdo svojo, vem, da se mi prizna pravičnost.
18Oto się teraz gotuję do prawa, i wiem, że usprawiedliwiony będę.
19Kdo je, ki se more z menoj prepirati? Kajti potem hočem molčati in preminiti.
19Któż się będzie spierał ze mną, tak abym umilknął i umarł?
20Samo dvojega mi ne stóri, tedaj se ne bom skrival obličju Tvojemu.
20Tylko dwóch rzeczy, o Boże! nie czyó ze mną, przed oblicznością twoją nie skryję się.
21Odtegni od mene roko svojo, in strah tvoj me ne plaši!
21Rękę twoję odemnie oddal, a strach twój niech mną nie trwoży.
22Potem kliči, in odgovorim, ali jaz bom govoril, in ti mi odgovarjaj!
22Potem zawołaj mię, a ja tobie odpowiem; albo ja niech mówię, a ty mnie odpowiedz.
23Koliko je mojih krivic in grehov? pokaži mi prestopek moj in greh moj!
23Wieleż jest nieprawości i grzechów moich? przestępstwo moje, grzech mój pokaż mi.
24Zakaj skrivaš obličje svoje in me šteješ za sovražnika sebi?
24Przeczże oblicze twoje zakrywasz, a poczytasz mię sobie za nieprzyjaciela?
25Hočeš li plašiti list, ki ga že veter odnaša, in preganjati suho strn?
25Izali skruszysz liść chwiejący się? a źdźbło suche gonić będziesz?
26Kajti prisojaš mi mnoge bridkosti in v dedino mi daješ grehe moje mladosti.
26Albowiem piszesz przeciwko mnie gorzkości, a przywłaszczasz mi nieprawość młodości mojej;
27Noge mi devaš v klado in paziš na vse steze moje, zaznamljaš mojih nog stopinje,dasi razpadam kakor črvojedina, kakor obleka, ki jo je razjedel molj.
27I włożyłeś w pęta nogi moje, a podstrzegasz wszystkich ścieżek moich, i na ślad nóg moich następujesz.
28dasi razpadam kakor črvojedina, kakor obleka, ki jo je razjedel molj.
28Choć jako spróchniałe drzewo niszczeję; a jako szata, którą mól psuje.