¹Tedaj odgovori Elifaz Temančan in reče:

¹A odpowiadając Elifas Temaóczyk rzekł:

²Bo li moder mož odgovarjal z vetrovitim znanjem in napihoval notranjščino svojo z vzhodnim vetrom,

²Izali mądry ma na wiatr mówić? albo napełniać wschodnim wiatrem myśl swoję?

³prepirajoč se z govori, ki ničesar ne pospešujejo, in z besedami, s katerimi nič ne koristi?

³Przytaczając słowa niepożyteczne, i mowy, z których nie masz pożytku?

⁴Res, v nič devaš bogaboječnost in kratiš molitev pred Bogom.

⁴Zaiste ty psujesz bojaźó Bożą i znosisz modlitwy do Boga.

⁵Kajti krivičnost tvoja ti poučuje usta, in voliš govor prekanjencev.

⁵Albowiem pokazują nieprawość twą usta twoje, chociażeś sobie obrał język chytrych,

⁶Tvoja usta te obsojajo, ne jaz, in ustne tvoje pričajo zoper tebe.

⁶Potępiają cię usta twoje, a nie ja; a wargi twoje świadczą przeciwko tobie.

⁷Si li ti prvi človek, ki se je rodil, ali si bil ustvarjen, preden so bili hribi?

⁷Czyś się najpierwszym człowiekiem urodził? czyś przed pagórkami utworzony?

⁸Si li poslušal v tajnem svetu Božjem in zase pokupil vso modrost?

⁸Izażeś tajemnic Bożych słuchał, a nie masz mądrości jedno w tobie?

⁹Kaj ti veš, česar mi ne vemo, kaj razumeš, in nam ni znano?

⁹Cóż ty umiesz, czego my nie wiemy? albo cóż ty rozumiesz, czegobyśmy my nie rozumieli?

¹⁰Med nami so i osiveli i starčki, številnejših dni nego tvoj oče!

¹⁰I sędziwyć i starzec między nami jest starszy w latach niż ojciec twój.

¹¹Ali so ti malovažne tolažitve Božje in pohlevna beseda do tebe ti je li ničvredna?

¹¹I lekceż sobie ważysz pociechy Boskie? i maszże jeszcze co tak skrytego w sobie?

¹²Kaj ti je ujelo srce in zakaj se iskrijo oči tvoje?

¹²Czemuż cię tak uniosło serce twoje? Czemu mrugają oczy twoje?

¹³da obračaš zoper Boga mogočnega togoto svojo in take besede bruhaš iz svojih ust?

¹³Że tak odpowiada Bogu duch twój, a wypuszczasz z ust twoich takowe mowy?

¹⁴Kaj je smrtnik, da bi bil čist, in rojeni od žene, da bi bil pravičen?

¹⁴Cóż jest człowiek, aby miał być czystym, albo żeby miał być sprawiedliwym, urodzony z niewiasty?

¹⁵Glej, svetnikom svojim ne upa in nebesa niso čista v njegovih očeh!

¹⁵Oto i w świętych jego niemasz doskonałości, i niebiosa nie są czyste w oczach jego.

¹⁶Koliko manj ostudnež in popačenec, mož, ki pije krivico kakor vodo!

¹⁶Daleko więcej obrzydły jest, i nieużyteczny człowiek, który pije nieprawość jako wodę.

¹⁷Naj ti povem, poslušaj me, in kar sem videl, ti bom pripovedoval,

¹⁷Okażęć, tylko mię słuchaj; a com widział, oznajmięć,

¹⁸kar so modri oznanjali in niso zakrivali, sprejemši to od očetov svojih,

¹⁸Co mędrzy powiedzieli, a nie zataili, co mieli od przodków swoich;

¹⁹ki je njim samim bila izročena dežela in tujec ni prešel sredi njih –:

¹⁹Którym samym dana była ziemia, a żaden obcy nie przeszedł przez nię.

²⁰Vse svoje žive dni se zvija brezbožnik v mukah in majhno število let je prihranjeno silovitežu.

²⁰Po wszystkie dni swoje sam siebie niepobożny boleśnie trapi, a nie wiele lat zamierzono okrutnikowi.

²¹Groze glas mu doni po ušesih; ko je mir, prihruje naj pogubnik;

²¹Głos straszliwy brzmi w uszach jego, że czasu pokoju pustoszący przypadnie naó.

²²nima nade, da se vrne iz temine, in namerjen nanj ga čaka meč.

²²Nie wierzy, żeby się miał nawrócić z ciemności, obawiając się zewsząd miecza.

²³Blodi okrog zaradi kruha, govoreč: Kje ga dobim? Ve, da blizu njega je pripravljen dan teme.

²³Tuła się za chlebem, szukając gdzieby był; wie, że zgotowany jest dla niego dzieó ciemności.

²⁴Bridkost in stiska ga plašita, premagujeta ga kakor kralj, ki je pripravljen za naskok.

²⁴Straszą go utrapienie i ucisk, i zmocnią się przeciwko niemu jako król gotowy do boju.

²⁵Ker je iztegnil roko zoper Boga mogočnega in je prevzetoval proti Vsegamogočnemu,

²⁵Bo wyciągną przeciw Bogu rękę swą, a przeciwko Wszechmocnemu zmocnił się.

²⁶zaletaval se je vanj z vzpetim vratom, z debelimi grbami ščitov svojih;

²⁶Natrze naó na szyję jego z gęstemi i wyniosłemi tarczami swemi.

²⁷ker se je obraz njegov pokril z mastjo, na ledjih se mu je nabrala tolšča,

²⁷Bo okrył twarz swą tłustością swoją, a fałdów mu się naczyniło na słabiźnie.

²⁸in prebival je v porušenih mestih, v hišah, v katerih bi se ne bilo smelo stanovati, ki zanje je določeno, da ostanejo v razvalinah:

²⁸I mieszka w miastach popustoszonych, i w domach, w których nie mieszkano, które się miały obrócić w kupę rumu.

²⁹zato ne obogati, imetje njegovo ne ostane in posestvo njegovo se ne razširi v deželi.

²⁹Nie zbogaci się, i nie ostoi się majętność jego, ani się rozszerzy na ziemi doskonałość takowych.

³⁰Ne uteče iz temine, plamen posuši mladike njegove, in on izgine od diha iz ust Njegovih. –

³⁰Nie wynijdzie z ciemności; świeżą jego latorośl ususzy płomieó, a zginie od ducha ust jego.

³¹Naj se ne zanaša na laž, prevaran bo, kajti prevara mu bo v povračilo.

³¹Nie wierzy, że w próżności jest, który błądzi; a że próżność będzie nagrodą jego.

³²Še preden pride dan njegov, se to dopolni, in palmova mladika mu več ne ozeleni;

³²Przed wypełnieniem dni swoich wycięty będzie, a różdżka jego nie zakwitnie.

³³bode kakor trta, ki trebi kislo grozdje svoje, in kakor oljka, ki stresa cvetje svoje.

³³Jako winna macica utraci niedojrzałe grona swoje, a jako oliwa kwiat swój zrzuci.

³⁴Kajti družina bogapozabnikova je nerodovitna, in ogenj pokonča podkupljivčev šator.Bogapozabniki nosijo nadlogo, rode krivico, njih srce pripravlja prevaro.

³⁴Albowiem zgromadzenie obłudnych spustoszone będzie, a ogieó pożre przybytki pobudowane za dary.

³⁵Bogapozabniki nosijo nadlogo, rode krivico, njih srce pripravlja prevaro.

³⁵Poczęli kłopot, a porodzili nieprawość; a żywot ich gotuje zdradę.