¹Moreš li leviatana [T. j. krokodil.] potegniti iz reke s trnkom, stisneš mu li z vrvjo jezik?

¹Oto nadzieja ułowienia jego omylna jest; izali i wejrzawszy naó człowiek nie upada?

²Moreš mu li potegniti ločkasto vrvco skozi nos in čeljust prebosti z obodcem?

²Niemasz tak śmiałego, coby go obudził; owszem któż się stawi przed twarzą moją?

³Bo te li veliko prosil ali sladke besede ti govoril?

³Któż mi co dał, abym mu oddał? cokolwiek jest pod wszystkiem niebem, moje jest.

⁴Sklene li s teboj zavezo, da ga sprejmeš za hlapca za vekomaj?

⁴Nie zamilczę członków jego, ani silnej mocy jego, a grzecznego kształtu jego.

⁵Se li boš z njim igral kakor s ptičkom in ga privezal k deklam svojim?

⁵Któż odkryje wierzch odzienia jego? z dwoistemi wędzidłami swemi któż przystąpi do niego?

⁶Ali ga bodo prodajali tovariši ribičev, ga razdelili med trgovce?

⁶Wrota gęby jego któż otworzy? bo strach około zębów jego.

⁷Moreš mu li kožo napolniti s sulicami in glavo njegovo z ostvami?

⁷Łuski jego mocne jako tarcze, bardzo ściśle spojone.

⁸Položi le roko nanj – a pomni boj, ne boš tega storil v drugič!

⁸Jedna z drugą tak spojona, że wiatr nie wchodzi między nie.

⁹Glej, prazno je upanje, da ga dobiš; saj že njega pogled vrže človeka na tla.

⁹Jedna do drugiej przylgnęła, ujęły się, a nie dzielą się.

¹⁰Ni ga človeka toliko drznega, da bi ga dražil. – In kdo je, ki bi se smel postaviti pred moje obličje?

¹⁰Kichanie jego czyni blask, a oczy jego są jako powieki zorzy.

¹¹Kdo mi je dal kaj poprej, da bi mu moral povrniti? Kar je pod vesoljnim nebom, je moje.

¹¹Z ust jego lampy wychodzą, a iskry ogniste wyrywają się.

¹²Ne bom molčal o udih njegovih, ne o veliki moči in lepoti rasti njegove.

¹²Z nozdrzy jego wychodzi dym, jako z garnca wrzącego, albo kotła.

¹³Kdo mu odgrne povrhnje oklopje in kdo se osmeli seči mu med dvojno ozobje?

¹³Dech jego węgle rozpala, a płomieó z ust jego wychodzi.

¹⁴Kdo odpre vrata njegovega obličja? Okoli zob njegovih je groza.

¹⁴W szyi jego przemieszkuje moc, a boleść przed nim ucieka.

¹⁵Ponos njegov so močni ščiti, ščit s ščitom sklenjen s trdnim pečatom.

¹⁵Sztuki ciała jego spoiły się, całowite są w nim, że się nie porusza.

¹⁶Drug z drugim se tesno skladajo, da še sapica ne pihne skozi nje;

¹⁶Serce jego twarde jako kamieó, tak twarde, jako sztuka spodniego kamienia młyóskiego.

¹⁷drug na drugem vise trdno, med sabo staknjeni se ne ločijo.

¹⁷Gdy się podnosi, drżą mocarze, a od strachu oczyszczają się.

¹⁸Kihanje njegovo zažiga svetlobo, oči njegove so kakor trepalnice jutranje zarje.

¹⁸Miecz, który go sięga, nie ostoi się, ani drzewce, ani strzała, ani pancerz.

¹⁹Iz ust mu pohajajo goreče bakle, ognjene iskre se sipljejo iz njih.

¹⁹Żelazo poczyta sobie za plewę, a miedź za drzewo zbótwiałe.

²⁰Iz nozdrvi se mu vali dim kakor iz lonca, kipečega nad gorečim dračjem.

²⁰Nie upłoszy go strzała, a jako źdźbło są u niego kamienie z procy.

²¹Sapa njegova razžiga žerjavico, iz ust pa mu šviga plamen.

²¹Strzelbę sobie poczyta jako słomę, a pośmiewa się z szermowania włócznią.

²²Na vratu njegovem prebiva moč in strah skače pred njim.

²²Pod nim są ostre skorupy; ściele sobie na rzeczach ostrych jako na błocie.

²³Podgrlje na telesu mu visi trdno, tesno se ga oklepa, se ne gane.

²³Czyni, że wre głębokość jako garniec, a że się mąci morze jako w moździerzu.

²⁴Srce njegovo je trdo kakor kamen, trdo kakor spodnji kamen mlinski.

²⁴Za sobą jasną ścieszkę czyni, tak, że się zdaje, iż przepaść ma siwiznę.

²⁵Kadar se vzdigne, se boje močni, od osupnosti ne dosežejo namere svoje.

²⁵Niemasz na ziemi równego mu, który tak stworzony jest, że się niczego nie boi.

²⁶Če ga kdo zadene z mečem, ne obtiči v njem, tudi ne kopje, ne strela, ne ostve.

²⁶Wszelką rzecz wysoką lekce waży; on jest królem nad wszystkiemi srogiemi zwierzętami.

²⁷Za železo se toliko meni kakor za slamo in za bron kakor za gnil les.

²⁸Nobena pšica ga ne požene v beg, kameni s prače so mu kakor pleve,

²⁹kiji kakor bilke in svrčeči sulici se smeje.

³⁰Spodnja stran njegova so ostre čepinje; kakor mlatilni voz gre čez blato.

³¹Napravlja, da vre v globočini kakor v loncu, da je morje kakor kotel z vročim mazilom.

³²Svetlo stezo za sabo dela, da se kaže kakor glava osivela.

³³Na zemlji mu ga ni para, njemu, ki je ustvarjen, da bodi brez strahu.Vse visoko smelo gleda, kralj je vsem zverem ponosnim.

³⁴Vse visoko smelo gleda, kralj je vsem zverem ponosnim.