¹{Načelniku godbe. Psalm Davidov.} O Bog hvale moje, ne molči!

¹Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. O Boże chwały mojej! nie milcz;

²Kajti usta krivičnega in usta zvijačna so se odprla zoper mene, govorila so zoper mene z lažnivim jezikom;

²Bo się usta niepobożnego, i usta kłamliwe przeciwko mnie otworzyły; mówili przeciwko mnie językiem kłamliwym,

³in z besedami sovražnimi so me obdali, se vojskovali z menoj brez vzroka.

³A słowy jadowitemi ogarnęli mię, walcząc przeciwko mnie bez wszekiej przyczyny.

⁴Za ljubezen mojo so mi črtilci, jaz pa stanovitno molim,

⁴Przeciwili mi się za miłość moję, chociażem się za nich modlił.

⁵in vračajo mi hudo za dobro in sovraštvo za ljubezen mojo.

⁵Oddawają mi złem za dobre; a nienawiścią za miłość moję.

⁶Postavi čezenj brezbožnika in protivnik naj mu stoji kot tožnik na desni.

⁶Postawże nad nim bezbożnika, a przeciwnik niech stoi po prawej ręce jego.

⁷Ko pride pred sodbo, odide naj obsojen; in molitev njegova bodi mu v greh.

⁷Gdy przed sądem stanie, niech wynijdzie potępionym, a modlitwa jego niech się w grzech obróci.

⁸Malo bodi dni njegovih in službo njegovo naj prejme drug.

⁸Niech będą dni jego krótkie, a przełożeóstwo jego niech inny weźmie.

⁹Otroci njegovi naj bodo sirote in žena njegova bodi vdova.

⁹Niech dzieci jego będą sierotami, a żona jego wdową.

¹⁰In neprestano naj se klatijo in beračijo otroci njegovi in iščejo naj kruha daleč od podrtih bivališč svojih.

¹⁰Niech będą biegunami i tułaczami synowie jego, niech żebrzą, a niech żebrzą wychodząc z pustek swoich.

¹¹Upnik naj ga odere za vse, kar ima, in tujci naj uplenijo, kar si je pridobil.

¹¹Niech lichwiarz załapi wszystko, co jest jego, a niech obcy rozchwycą pracę jego.

¹²Ne bodi mu nikogar, ki mu dobroto pomoli, in nihče naj ne izkaže usmiljenja sirotam njegovim.

¹²Niech nie będzie ktoby mu miłosierdzie pokazał, niech nie będzie, ktoby się zmiłował nad sierotami jego.

¹³Pokončan bodi zarod njegov, v drugem rodu bodi izbrisano njih ime.

¹³Potomkowie jego niech z korzenia wycięci będą; w drugiem pokoleniu niech będzie wygładzone imię ich.

¹⁴V spominu bodi krivica očetov njegovih pri GOSPODU in greh matere njegove se ne izbriši.

¹⁴Niech przyjdzie na pamięć nieprawość przodków jego przed Panem, a grzech matki jego niechaj nie będzie zgładzony.

¹⁵Bodo naj vedno pred očmi GOSPODU, da iztrebi z zemlje njih spomin.

¹⁵Niech będą przed Panem ustawicznie, ażby wygładził z ziemi pamiątkę ich,

¹⁶Zato ker ni maral izkazovati usmiljenja, ampak je preganjal moža ubogega in potrebnega in njega, ki mu je srce potrto, da ga usmrti.

¹⁶Przeto, że nie pamiętał, aby czynił miłosierdzie, ale prześladował człowieka nędznego i ubogiego, a tego, który był serca utrapionego, chciał zamordować.

¹⁷In ljubil je prokletstvo, zato ga je zadelo, in ni se veselil blagoslova, zato mu je daleč ostalo.

¹⁷Ponieważ umiłował przeklęstwo, niechże przyjdzie na niego; niechciał błogosławieóstwa niechże będzie oddalone od niego.

¹⁸Oblačil se je s prokletstvom kakor z oblačilom svojim, in šlo mu je v notranjščino kakor voda in kakor olje v kosti njegove.

¹⁸A tak niech będzie obleczony w przeklęstwo, jako w szatę swoję; a niech wnijdzie jako woda we wnętrzności jego, a jako olej w kości jego.

¹⁹Bodi mu torej kakor suknja, ki se ž njo ogrinja, in kakor pas, ki se ž njim vedno opasuje.

¹⁹Niech mu to będzie jako płaszcz do przodziania, a jako pas dla ustawicznego opasywania.

²⁰To bodi plačilo protivnikom mojim od GOSPODA in njim, ki hudo govoré zoper dušo mojo.

²⁰Takowa zapłata niech będzie przeciwnikom moim od Pana, i tym, którzy źle mówią przeciwko duszy mojej.

²¹Ti pa, o Jehova Gospod, ravnaj milostno z menoj zavoljo imena svojega; ker je dobra milost tvoja, reši me!

²¹Ale ty, Panie! o Panie! użyj nademną litości dla imienia twego; a iż dobre jest miłosierdzie twoje, wyrwijże mię.

²²Kajti ubožen sem in potreben, in srce moje je prebodeno v meni.

²²Bomci ja jest ubogi i nędzny, a serce moje zranione jest w wnętrznościach moich.

²³Kakor senca, ko se nagiblje, ginem; kakor kobilico me semtertja podé.

²³Jako cieó, który ustępuje, uchodzić muszę; zganiają mię jako szaraóczę.

²⁴Kolena moja se šibé od posta in meso mi hujša, da ni več tolščobe.

²⁴Kolana moje upadają od postu, a ciało moje wychudło z tłustości.

²⁵Vrhutega sem jim v zasramovanje; ko me vidijo, majejo z glavo svojo.

²⁵Nadto stałem się im pośmiewiskiem; gdy mię widzą, kiwają głowami swemi.

²⁶Pomagaj mi, o GOSPOD, Bog moj, reši me po milosti svoji,

²⁶Wspomóżże mię, o Panie, Boże mój! zachowaj mię według miłosierdzia swego,

²⁷da spoznajo, da je to roka tvoja, da si ti, GOSPOD, to storil.

²⁷Tak, aby poznać mogli, iż to ręka twoja, a żeś ty, Panie! to uczynił.

²⁸Preklinjajo naj, ti me blagoslavljaj! Ko se povzdignejo, bodo osramočeni, a hlapec tvoj se bo veselil.

²⁸Niechże oni przeklinają, ty błogosław; którzy powstali, niech będą zawstydzeni, aby się weselił sługa twój.

²⁹Z nečastjo se morajo odeti protivniki moji in ogrniti se kakor s plaščem s sramoto svojo.

²⁹Niech będą przeciwnicy moi w haóbę obleczeni, a niech się przyodzieją, jako płaszczem, zelżywością swoją.

³⁰Hvalil bom močno z usti svojimi GOSPODA in sredi mnogih ga bom proslavljal,da stoji na desni siromaku, da ga reši njih, ki mu obsojajo dušo.

³⁰Będę Pana wielce wysławiał usty swemi, a w pośród wielu chwalić go będę.

³¹da stoji na desni siromaku, da ga reši njih, ki mu obsojajo dušo.

³¹Przeto, że stoi po prawej stronie nędznemu, aby go wybawił od tych, którzy osądzają duszę jego.