¹{Pesem in psalm Davidov.} Utrjeno je srce moje, o Bog, pel bodem in psalme prepeval, tudi slava moja.

¹(Pieśó psalmu samego Dawida.)

²Prebudite se, brenklje in strune, zbudim naj jutranjo zarjo.

²Gotowe jest serce moje, Boże! śpiewać i wysławiać cię będę, także i chwała moja.

³Hvalil te bodem med ljudstvi, GOSPOD, in psalme ti prepeval med narodi.

³Ocućże się lutnio i harfo! gdy na świtaniu powstaję.

⁴Zakaj velika je nad nebesa milost tvoja in do nebeških višav resnica tvoja.

⁴Wysławiać cię będę między ludźmi, Panie! a będęć śpiewał między narodami.

⁵Povzdigni se nad nebesa, o Bog, in čez vso zemljo slava tvoja!

⁵Albowiem większe jest nad niebiosa miłosierdzie twoje, i aż pod obłoki prawda twoja.

⁶Da bodo rešeni ljubljenci tvoji, stóri rešitev z desnico svojo in usliši me!

⁶Wywyszże się nad niebiosa, o Boże! a nad wszystkę ziemię chwała twoja.

⁷Bog je govoril v svetosti svoji: Radoval se bom, razdelim Sihem in dolino Sukotsko premerim.

⁷Niech będą wybawieni umiłowami twoi; zachowajże ich prawicą swoją, a wysłuchaj mię.

⁸Moj je Gilead, moj Manase in Efraim glave moje bramba, Juda moje žezlo,

⁸Bóg mówił przez świętobliwość swoję; dlatego się weselić będę, że rozdzielę Sychem, a dolinę Sukkot rozmierzę.

⁹Moab umivalnica moja, na Edoma vržem svoje obuvalo, nad Filistejo bom ukal.

⁹Mojeć jest Galaad, mój i Manases, a Efraim mocą głowy mojej, Juda zakonodawca mój.

¹⁰Kdo me popelje v mesto utrjeno, kdo me pripelje do Edomeje?

¹⁰Moab jest miednicą do umywania mego, na Edoma porzucę obuwie moje: przeciwko Filistynom trąbić będę.

¹¹Ali nisi bil, o Bog, zavrgel nas in nisi hodil, o Bog, z našimi vojskami?

¹¹Któż mię zaprowadzi do miasta obronnego? Któż mię przywiedzie aż do ziemi edomskiej?

¹²Daj nam pomoč zoper zatiralca, ker ničeva je pomoč človeška.V Bogu delajmo junaške čine, in on potepta zatiralce naše.

¹²Izali nie ty, o Boże! któryś nas był odrzucił, a nie wychodziłeś, o Boże! z wojskami naszemi?

¹³V Bogu delajmo junaške čine, in on potepta zatiralce naše.

¹³Dajże nam pomoc z ucisku; albowiem omylna jest pomoc ludzka.

¹⁴W Bogu sobie mężnie poczynać będziemy, a on podepcze nieprzyjaciół naszych.