¹{Načelniku godbe; kakor ‚Košuta jutranje zarje‘. Psalm Davidov.} Bog moj, Bog moj, zakaj si me zapustil? Daleč si od rešitve moje, od stoka mojega besed.

¹(Przedniejszemu śpiewakowi na czas poranny psalm Dawidowy.)

²O Bog moj, kličem po dnevi, a ne odgovarjaš, tudi po noči, in ni mi pokoja.

²Boże mój! Boże mój! czemuś mię opuścił? oddaliłeś się od wybawienia mego, od słów ryku mego.

³Ti si vendar svet, ki stoluješ nad slavospevi Izraela.

³Boże mój! wołam we dnie, a nie ozywasz mi się; i w nocy, a nie mogę się uspokoić.

⁴V tebe so upali očetje naši, upali so, in osvobodil si jih.

⁴Aleś ty Święty, mieszkający w chwałach Izraelskich.

⁵K tebi so vpili, in oteti so bili, v tebe so upali, in niso bili osramočeni.

⁵W tobie nadzieję mieli ojcowie nasi; nadzieję mieli, a wybawiłeś ich.

⁶Jaz pa sem črv in ne mož, poroga ljudem in zaničevan od ljudstva.

⁶Do ciebie wołali, a wybawieni są; w tobie nadzieję mieli, a nie byli pohaóbieni.

⁷Vsi, ki me vidijo, me zasmehujejo, režé se in z glavo majó:

⁷Alem ja robak, a nie człowiek: pośmiewisko ludzkie, i wzgarda pospólstwa.

⁸Zanašal se je na GOSPODA! Ta naj ga reši, otme ga naj, ker ima veselje nad njim!

⁸Wszyscy, którzy mię widzą, szydzą ze mnie; wykrzywiają gębę, chwieją głową, mówiąc:

⁹Saj ti si, ki si me potegnil iz materinega telesa, vdahnil si mi upanje pri prsih matere moje.

⁹Spuścił się na Pana, niechże go wyrwie; niech go wybawi, ponieważ się w nim kocha.

¹⁰Nate sem oprt od rojstva, od telesa matere moje si Bog moj mogočni ti.

¹⁰Aleś ty jest, któryś mię wywiódł z żywota, czyniąc mi dobrą nadzieję jeszcze u piersi matki mojej.

¹¹Ne bivaj daleč od mene, ker je blizu stiska, ker ni pomočnika.

¹¹Na tobie spolegam od narodzenia swego; z żywota matki mojej tyś Bogiem moim.

¹²Obsuli so me junci mnogi, krepki junci basánski so me obstopili.

¹²Nie oddalajże się odemnie; albowiem utrapienie bliskie jest, a niemasz, ktoby ratował.

¹³Žrelo svoje odpirajo zoper mene kakor lev zgrabljiv in rjoveč.

¹³Obtoczyło mię mnóstwo cielców; byki z Basan obległy mię.

¹⁴Kakor voda se razlivam in vse kosti moje se razklepajo; srce moje je podobno vosku, taja se v osrčju mojem.

¹⁴Otworzyły na mię gębę swą jako lew szarpający i ryczący.

¹⁵Moč moja je usehnila, da je kakor čepinja, in jezik moj se prijemlje nébesa mojega, in v prah smrti si me položil.

¹⁵Rozpłynąłem się jako woda, a rozstąpiły się wszystkie kości moje; stało się serce moje jako wosk, zstopniało w pośród wnętrzności moich.

¹⁶Kajti obdali so me psi, hudobnikov krdelo me je obkrožilo, prebodli so moje roke in noge moje.

¹⁶Wyschła jako skorupa moc moja, a język mój przysechł do podniebienia mego; nawet w prochu śmierci położyłeś mię.

¹⁷Seštel bi lahko vse svoje kosti; oni pa gledajo, všečno se ozirajo v me.

¹⁷Albowiem psy mię obskoczyły, gromada złośników obległa mię; przebodli ręce moje i nogi moje.

¹⁸Oblačila moja delé med seboj in za suknjo mojo mečejo kocko.

¹⁸Zliczyłbym wszystkie kości moje; lecz oni na mię patrząc, przypatrują mi się.

¹⁹Ti pa, GOSPOD, ne bivaj daleč, moč moja, hiti mi na pomoč!

¹⁹Rozdzielili odzienie moje między się, a o szaty moje los miotali.

²⁰Otmi meču dušo mojo, iz moči psa edino mojo.

²⁰Ale ty, Panie! nie oddalaj się: mocy moja! na ratunek mój pospiesz.

²¹Reši me iz žrela levovega! Da, izpred rogovja divjih bivolov si me uslišal.

²¹Wyrwij od miecza duszę moję, z mocy psiej jedynaczkę moję.

²²Oznanjati hočem ime tvoje bratom svojim, sredi zbora te bom hvalil:

²²Wybaw mię z paszczęki lwiej, a od rogów jednorożcowych wyzwól mię.

²³Vi, ki se bojite GOSPODA, hvalite ga; vse seme Jakobovo, slavite ga, in boj se ga vse seme Izraelovo!

²³Tedy opowiem imię twoje braciom mym; w pośród zgromadzenia chwalić cię będę.

²⁴Ker ni zaničeval in ni mrzel trpljenja trpinovega, tudi ni skril obličja svojega pred njim; temuč ko je vpil do njega, ga je uslišal.

²⁴Mówiąc: Którzy się boicie Pana, chwalcie go; wszystko potomstwo Jakóbowe wysławiajcie go, a niech się go boi wszystko nasienie Izraelskie.

²⁵Od tebe izvira hvalospev moj v zboru velikem; obljube svoje bom opravljal vpričo njih, ki se ga boje.

²⁵Albowiem nie wzgardził, ani się odwrócił od utrapienia ubogiego, ani skrył od niego oblicza swego; owszem, gdy do niego wołał, wysłuchał go.

²⁶Jedli bodo krotki in se nasitili, hvalili bodo GOSPODA, kateri ga iščejo; živi naj srce vaše vekomaj!

²⁶O tobie chwała moja w zgromadzeniu wielkiem; śluby moje oddam przed tymi, którzy się ciebie boją.

²⁷Spomnijo se in izpreobrnejo se h GOSPODU vsi kraji zemlje, in klanjale se bodo pred teboj vse družine poganskih narodov.

²⁷Będą jeść ubodzy, i nasycą się; chwalić będą Pana, którzy go szukają; serce wasze żyć będzie na wieki.

²⁸Kajti GOSPODOVO je kraljestvo in on vlada nad narodi.

²⁸Wspomną i nawrócą się do Pana wszystkie granice ziemi, i kłaniać się będą przed obliczem twojem wszystkie pokolenia narodów.

²⁹Jedli bodo in priklanjali se vsi zemlje bogatini; pred njim bodo padali vsi, ki gredo v prah in ki ne morejo ohraniti duše svoje v življenju.

²⁹Albowiem Paóskie jest królestwo, a on panuje nad narodami.

³⁰Potomstvo mu bo služilo; pripovedovali bodo o Gospodu prihodnjemu rodu.Pridejo in oznanjali bodo pravičnost njegovo ljudstvu, ki se porodi, da je to izvršil.

³⁰Wszyscy bogaci ziemi będą jeść, i upadać przed nim, przed oblicznością jego kłaniać się będą wszyscy zstępujący w proch, i którzy duszy swej żywo zachować nie mogą.

³¹Pridejo in oznanjali bodo pravičnost njegovo ljudstvu, ki se porodi, da je to izvršil.

³¹Nasienie ich służyć mu będzie, a będzie przywłaszczane Panu w każdym wieku.

³²Zbieżą się, a będą opowiadali sprawiedliwość jego narodowi, który z nich wynijdzie, iż ją on wykonał.