¹{Psalm Davidov, v spomin.} GOSPOD, v srdu svojem me ne pokori in v togoti svoji me ne kaznuj.

¹(Psalm Dawidowy ku przypominaniu.)

²Kajti pšice tvoje so se zabodle vame in težko me tlači roka tvoja.

²Panie! w popędliwości twojej nie nacieraj na mię, a w gniewie twoim nie karz mię.

³Nič zdravega ni na mesu mojem zavoljo srda tvojega, miru ni v kosteh mojih zavoljo greha mojega.

³Albowiem strzały twoje utknęły we mnie, a ręka twoja dolega mię.

⁴Zakaj krivice moje mi presezajo glavo, kakor težko breme me tlačijo, pretežke so zame.

⁴Niemasz nic całego w ciele mojem dla rozgniewania twego; niemasz odpoczynku kościom moim dla grzechu mojego.

⁵Rane moje smrdé in se gnojé, zavoljo nespameti moje.

⁵Bo nieprawości moje przycisnęły głowę moję; jako brzemię ciężkie obciążyły mię.

⁶Mučim se in sključen sem jako, ves dan hodim v žalni obleki.

⁶Zjątrzyły się, i pogniły rany moje, dla głupstwa mojego.

⁷Kajti ledja moja so polna prisada in nič ni zdravega na mesu mojem.

⁷Skurczyłem się, i skrzywiłem się bardzo, na każdy dzieó w żałobie chodzę.

⁸Oslabljen sem in potrt presilno, tulim od stokanja svojega srca.

⁸Albowiem wnętrzności moje pełne są brzydkości, a nie masz nic całego w ciele mojem.

⁹Gospod, pred teboj je vse hrepenenje moje in zdihovanje moje ti ni skrito.

⁹Zemdlałem, i startym jest bardzo, ryczę dla trwogi serca mego.

¹⁰Srce moje polje, zapustila me je moja krepkost, tudi luč mojih oči mi je zamrla.

¹⁰Panie! przed tobą jest wszystka żądość moja, a wzdychanie moje przed tobą nie jest skryte.

¹¹Ljubljenci moji in prijatelji moji so stopili vstran zavoljo nadloge moje, in sorodniki moji stoje oddaleč.

¹¹Serce moje skacze; opuściła mię siła moja, a jasności oczów moich nie masz przy mnie.

¹²Tisti pa, ki mi prežé po življenju, mi stavijo zanke, in kateri iščejo nesreče moje, govoré o pogubi in izmišljajo ves dan zvijače.

¹²Którzy mię miłują, i przyjaciele moi, stronią od ran moich, a powinowaci moi z daleka stoją.

¹³Jaz pa kakor glušec ne slišim in sem kakor mutec, ki ne odpre svojih ust.

¹³I zastawili sidła ci, którzy szukają duszy mojej; a którzy mi szukają złego, mówili przewrotnie, i zdrady przez cały dzieó zmyślali.

¹⁴Res, postal sem kakor on, ki ne sliši in ki mu ni dokazov v ustih.

¹⁴Alem ja niby głuchy nie słyszał, a jako niemy, który ust swoich nie otwiera.

¹⁵Kajti tebe čakam, o GOSPOD, ti zame odgovoriš, Gospod Bog moj.

¹⁵I stałem się jako człowiek, który nic nie słyszy, i niema odporu w ustach swoich.

¹⁶Ker rekel sem: Da se pač ne radujejo nad menoj! Ko omahuje noga moja, se povzdigujejo proti meni.

¹⁶Albowiem na cię, Panie! oczekuję; ty za mię odpowiesz, Panie, Boże mój!

¹⁷Zdajpazdaj padem, in bolečina moja mi je vedno pred očmi.

¹⁷Bom rzekł: Niechaj się nie cieszą ze mnie; gdyby szwankowała noga moja, niechaj się hardzie nie podnoszą przeciwko mnie.

¹⁸Kajti krivico svojo pripoznavam in greh moj me skrbi.

¹⁸Bom ja upadku bliski, a boleść moja zawżdy jest przedemną.

¹⁹Neprijatelji moji pa so čvrsti in močni, in množijo se, kateri me sovražijo iz krivih vzrokov.

¹⁹Owszem, nieprawość moję wyznaję, a frasuję się dla grzechu mojego.

²⁰In vračajoč hudo za dobro, mi nasprotujejo, zato ker hodim za dobrim.

²⁰Ale nieprzyjaciele moi weselą się, zmacniają się, i rozmnażają się ci, którzy mię nienawidzą bez przyczyny:

²¹Ne zapústi me, o GOSPOD, Bog moj, ne bivaj daleč od mene!Hiti mi na pomoč, o GOSPOD, rešenje moje!

²¹A oddawając mi złem za dobre sprzeciwiają mi się, przeto, że naśladuję tego, co jest dobrego.

²²Hiti mi na pomoč, o GOSPOD, rešenje moje!

²²Nie opuszczajże mię, Panie, Boże mój! nie oddalajże się odemnie.

²³Pośpiesz na ratunek mój, Panie zbawienia mego!