1{Psalm Asafov.} Bog mogočni, Bog, GOSPOD je govoril in poklical zemljo od vzhoda solnčnega do zahoda.
1Psalm Asafowi podany. Bóg nad Bogami, Pan mówił i przyzwał ziemię od wschodu słoóca aż do zachodu jego.
2S Siona, najvišje lepote, se je zasvetil Bog.
2Objaśnił się Bóg z Syonu w doskonałej ozdobie.
3Pride Bog naš in nikar ne bo molčal; ogenj požirajoč gre pred njim in okrog njega silen vihar.
3Przyjdzie Bóg nasz, a nie będzie milczał; ogieó przed twarzą jego będzie pożerał, a około niego powstanie wicher gwałtowny.
4Nebesom kliče odzgoraj in zemlji, da sodi ljudstvo svoje:
4Przyzwie z góry niebiosa i ziemię, aby sądził lud swój.
5„Zberite mi svetnike moje, ki so storili zavezo z menoj pri daritvi!“
5Mówiąc: Zgromadźcie mi świętych moich, którzy ze mną uczynili przymierze przy ofierze.
6In nebesa oznanjajo pravičnost njegovo, kajti Bog je sodnik. (Sela.)
6Tedy niebiosa opowiedzą sprawiedliwość jego; albowiem sam Bóg jest sędzią. Sela.
7Čuj, ljudstvo moje, in govoril bom, o Izrael, in zoper tebe bom pričal! Bog, tvoj Bog sem jaz.
7Słuchaj, ludu mój! a będę mówił; słuchaj, Izraelu! a oświadczę się przed tobą: Jam Bóg, Bóg twój Jam jest.
8Nočem te grajati zavoljo daritev tvojih, saj žgalne daritve tvoje so vedno pred menoj.
8Nie będę cię z ofiar twoich winił, ani całopalenia twego, które są zawsze przedemną.
9Ni mi treba jemati iz tvoje hiše junca, ne kozličev iz tvojih ograj.
9Nie wezmę z domu twojego cielca, ani z okołu twego kozłów.
10Ker moja je vsaka zver v gozdih, živali na tisočerih gorah.
10Albowiem mój jest wszelki zwierz leśny, i tysiące bydła po górach.
11Vso perutnino gorsko poznam, in kar se poja po polju, je v moji oblasti.
11Znam wszystko ptastwo po górach, i zwierz polny jest przedemną.
12Ko bi bil gladen, ne rekel bi tebi, ker moja je zemlja vesoljna in vse, kar je na njej.
12Będęli łaknął, nie rzekęć o to; bo mój jest okrąg ziemi, i napełnienie jego.
13Ali mar jem meso volovsko, ali pijem kozlov kri?
13Izali jadam mięso wołowe? albo pijam krew kozłową?
14Hvalne daritve prinašaj Bogu in Najvišjemu opravljaj obljube svoje.
14Ofiaruj Bogu chwałę, i oddaj Najwyższemu śluby twoje;
15In kliči me v dan stiske, rešil te bom, in ti me boš častil.
15A wzywaj mię w dzieó utrapienia: tedy cię wyrwę, a ty mię uwielbisz.
16Toda krivičniku pravi Bog: Kaj da naštevaš zapovedi moje in jemlješ zavezo mojo v usta svoja?
16Lecz niezbożnemu rzekł Bóg: Cóżci do tego, że opowiadasz ustawy moje, a bieżesz przymierze moje w usta twoje?
17Saj ti sovražiš svarjenje in besede moje si vrgel vzad zase.
17Ponieważ masz w nienawiści karność, i zarzuciłeś słowa moje za się.
18Kadar vidiš tatú, se ž njim hitro sprijazniš in s prešeštniki se družiš.
18Widziszli złodzieja, bieżysz z nim, a z cudzołożnikami masz skład twój.
19Usta svoja rabiš za hudo in z jezikom svojim spletaš zvijačo.
19Usta twoje rozpuszczasz na złe, a język twój składa zdrady.
20Sedé obrekuješ svojega brata, matere svoje sina spravljaš v sramoto.
20Zasiadłszy mówisz przeciwko bratu twemu, a lżysz syna matki twojej.
21To si delal, in ker sem molčal, si menil, da sem prav tebi enak. A karal te bom in vse ti postavil pred oči.
21Toś czynił, a Jam milczał; dlategoś mniemał, żem ja tobie podobny, ale będę cię karał, i stawięć to przed oczy twoje.
22Pazite vendar na to vi, ki zabite Boga, da ne zgrabim, in ga ne bode, ki bi rešil.Kdor daruje hvalo, me prav časti, in kdor uravnava pot svojo, mu pokažem zveličanje Božje.
22Zrozumiejcież to wżdy teraz, którzy zapominacie Boga, bym was snać nie porwał, a nie będzie ktoby was wyrwał.
23Kdor daruje hvalo, me prav časti, in kdor uravnava pot svojo, mu pokažem zveličanje Božje.
23Kto mi ofiaruje chwałę, uczci mię; a temu, który naprawia drogę swą, ukażę zbawienie Boże.