¹{Načelniku godbe. Sinov Korahovih psalm.} Čujte to, vsa ljudstva, poslušajte, vsi sveta prebivalci,

¹(Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego psalm.)

²nizki in visoki, bogatini in ubožci vsi skupaj!

²Słuchajcie tego wszystkie narody; bierzcie to w uszy wszyscy mieszkający na okręgu ziemi!

³Usta moja bodo govorila modrost in srca mojega premišljevanje bo razumnost.

³Tak z ludu pospolitego, jako z ludzi zacnych, tak bogaty jako ubogi!

⁴Uho svoje nagnem h govoru v prilikah, na strune igraje, bom razodeval uganko svojo.

⁴Usta moje będą opowiadały mądrość, a myśl serca mego roztropność.

⁵Kaj bi se bal v dnevih nesreče, kadar me obdaja krivičnost tistih, ki mi so za petami,

⁵Nakłonię do przypowieści ucha mego, wyłożę przy harfie zagadkę moję.

⁶njih, ki zaupajo v premoženje svoje in se ponašajo v obilosti bogastva svojega?

⁶Przeczże się mam bać we złe dni, aby mię nieprawość tych, którzy mię depczą, miała ogarnąć?

⁷Brata nikakor ne more odkupiti nihče, ne more dati Bogu zanj spravnega denarja

⁷Którzy ufają bogactwom swoim, a w mnóstwie dostatków swoich chlubią się.

⁸(predrag namreč je njih duše odkup, zato ga ne zmore vekomaj),

⁸Gdyż brata swego nikt żadnym sposobem nie odkupi, ani może dać Bogu okupu jego zaó.

⁹da bi živel za večno, ne moral videti jame.

⁹(Albowiem drogi jest okup duszy ich, i nie może się ostać na wieki.)

¹⁰Saj vidi bogatin: mrjó modri, enako ginevajo nespametni in neumni in drugim puščajo bogastvo svoje.

¹⁰Aby żył na wieki, a nie oglądał grobu.

¹¹Menijo, da njih hiše bodo trajale za veke, njih prebivališča za vse rodove; zato imenujejo dežele s svojimi imeni.

¹¹Bo widzimy, iż i mądrzy umierają, głupi i szalony zarówno giną, a zostawiają, obcym bogactwa swoje.

¹²In vendar človek v veličju nima obstanka, podoben je živalim, ki poginejo.

¹²Myślą, że domy ich są wieczne, a przybytki ich trwają od narodu do narodu; przetoż je nazywają od imion swych na ziemi.

¹³To je usoda njih, ki tako v sebe zaupajo; vendar njih nasledniki odobravajo njih govorjenje. (Sela.)

¹³Ale człowiek we czci nie zostaje, podobnym będąc bydlętom, które giną.

¹⁴Kakor ovce bodo razpostavljeni v šeolu, smrt jim bo pastir; in pravični jim bodo gospodovali tisto jutro, in njih obliko [Ali: lepoto.] pokonča šeol, da ji ne bo več bivališča.

¹⁴Takowa myśl ich głupstwem ich jest, a przecież potomkowie ich pochwalają to usty swemi. Sela.

¹⁵Ali dušo mojo reši Bog iz oblasti šeola, ker me vzame k sebi. (Sela.)

¹⁵Jako owce w grobie złożeni będą, śmierć ich strawi; ale sprawiedliwi panować będą nad nimi z poranku, a kształt ich zniszczony będzie w grobie, gdy ustąpią z mieszkania swego.

¹⁶Ne boj se, ko kdo zabogati, ko se pomnoži slava hiše njegove.

¹⁶Ale Bóg wykupi duszę moję z mocy grobu, gdy mię przyjmie. Sela.

¹⁷Ker ob smrti ne vzame nič tega s seboj, za njim ne pojde slava njegova.

¹⁷Nie bójże się, gdy się kto zbogaci, a gdy się rozmnoży sława domu jego.

¹⁸Čeprav blagruje dušo svojo v življenju svojem – i tebe hvalijo, ko si privoščiš –,

¹⁸Bo umierając nie weźmie nic z sobą, ani za nim zstąpi sława jego.

¹⁹vendar pride k rodu očetov svojih, ki vekomaj ne bodo uživali luči.Človek, ki je v veličju, a ni razumen, je podoben živini, ki pogine.

¹⁹A choć duszy swej za żywota swego pobłaża i chwalono go, gdy sobie dobrze czynił:

²⁰Človek, ki je v veličju, a ni razumen, je podoben živini, ki pogine.

²⁰Przecież musi iść za rodziną ojców swych, a na wieki nie ogląda światłości.

²¹Owóż człowiek, który jest we czci, a nie zrozumiewa tego, podobny jest bydlętom, które giną.