¹{Psalm Asafov.} Zares, dober je Bog Izraelu, njim, ki so čistega srca.

¹Psalm Asafowy. Zaisteć dobry jest Bóg Izraelowi, tym, którzy są czystego serca.

²Jaz pa – malo da se niso spoteknile noge moje, skoraj nič, da niso izpoddrsnili koraki moji.

²Ale nogi moje mało się były nie potknęły, a blisko tego było, że mało nie szwankowały kroki moje,

³Zakaj zavidal sem prevzetnikom, ko sem gledal brezbožnih blagostanje.

³Gdym był zawiścią poruszon przeciwko szalonym, widząc szczęście niepobożnych.

⁴Ker ni ga trpljenja do njih smrti, poln zdravja je njih život.

⁴Bo nie mają związków aż do śmierci, ale w całości zostaje siła ich.

⁵Njim se ni truditi kakor drugim smrtnikom, in kakor druge ljudi jih ne tepo nadloge.

⁵W pracy ludzkiej nie są, a kaźni, jako inni ludzie, nie doznawają.

⁶Zato jim je ošabnost okrog vratu kot verižica, silovitost jih pokriva kakor obleka.

⁶Przetoż otoczeni są pychą, jako łaócuchem złotym, a przyodziani okrutnością, jako szatą ozdobną.

⁷Oči jim gledajo debele iz polti zalite, v domišljavosti srca prestopajo vse meje.

⁷Wystąpiły od tłustości oczy ich, a więcej mają nad pomyślenie serca.

⁸Rogajo se in hudobno govoré o zatiranju, govoré kot vzvišeni nad vse.

⁸Rozpuścili się, i mówią złośliwie, o uciśnieniu bardzo hardzie mówią.

⁹Proti nebu dvigajo usta in kar izreče njih jezik, mora veljati na zemlji.

⁹Wystawiają przeciwko niebu usta swe, a język ich krąży po ziemi.

¹⁰Zato hiti za njimi njih ljudstvo, in njih nauke srkajo kot vodo obilo.

¹⁰A przetoż na to przychodzi lud jego, gdy się im wody już wierzchem leją,

¹¹In govoré: Kako naj Bog ve? Ali je pač kaj znanja pri Najvišjem?

¹¹Że mówią:Jakoż ma Bóg o tem wiedzieć? albo mali o tem wiadomość Najwyższy?

¹²Glejte! ti so brezbožni in, vsekdar živeč brez skrbi, kopičijo bogastvo!

¹²Albowiem, oto ci niezbożnymi będąc, mają pokój na świecie, i nabywają bogactw.

¹³Res, zastonj sem čistil srce svoje in v nedolžnosti umival svoje roke,

¹³Próżno tedy w czystości chowam ręce moje, a w niewinności serce moje omywam.

¹⁴ker sem bil vendarle tepen ves dan, in kazen me je iznova zadela vsako jutro. –

¹⁴Ponieważ mię cały dzieó biją, a karanie cierpię na każdy poranek.

¹⁵Ako bi bil jaz rekel: Govoril bom istotako, glej, nezvest bi bil rodu tvojih otrok.

¹⁵Rzekęli: Będę też tak o tem mówił, tedy rodzaj synów twoich rzecze, żem im niepraw.

¹⁶Tedaj sem premišljal, da bi to razumel, a pretežavno je bilo očem mojim.

¹⁶Chciałemci tego rozumem doścignąć, ale mi się tu trudno zdało;

¹⁷Dokler nisem stopil v svetišča Boga mogočnega in zagledal njih konca.

¹⁷Ażem wszedł do świątnicy Bożej, a tum porozumiał dokoóczenie ich.

¹⁸Zares, na polzka tla si jih postavil, treščiš jih, da bodo v podrtine.

¹⁸Zprawdęś ich na miejscach śliskich postawił, a podajesz ich na spustoszenie.

¹⁹Kako so hipoma opustošeni, konec jih je, poginili so v grozah!

¹⁹Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu.

²⁰So kakor sanje, ko se je zbudil kdo; tako, Gospod, ko se zbudiš, uničiš njih podobo.

²⁰Są jako sen temu, co ocucił; Panie! gdy ich obudzisz obraz ich lekce poważysz.

²¹Ko se mi je grenkobe polnilo srce in me je bodlo v ledicah mojih,

²¹Gdy zgorzkło serce moje, a nerki moje cierpiały kłucie:

²²tedaj sem bil brezpameten in nisem vedel ničesar, kakor živina sem bil pred teboj.

²²Zgłupiałem był, a nicem nie rozumiał, byłem przed tobą jako bydlę.

²³A vendar sem vedno s teboj, ker si me prijel za desnico mojo.

²³A wszakże zawżdy byłem z tobą; boś mię trzymał za prawą rękę moję.

²⁴Po svetu svojem me boš vodil in naposled sprejel v slavo.

²⁴Według rady swej prowadź mię, a potem do chwały przyjmiesz mię.

²⁵Kdo bi mi bil v nebesih razen tebe? in če tebe imam, se ne veselim ničesar na zemlji.

²⁵Kogożbym innego miał na niebie? I na ziemi oprócz ciebie w nikim innym upodobania nie mam.

²⁶Najsi peša meso moje in srce moje – skala srca mojega in delež moj je Bog vekomaj.

²⁶Choć ciało moje, i serce moje ustanie, jednak Bóg jest skałą serca mego, i działem moim na wieki.

²⁷Ker glej, kateri so daleč od tebe, poginejo; pokončaš ga, kdorkoli se s prešeštvovanjem izneveri tebi.Jaz pa – dobro mi je, da sem blizu Boga; v Gospoda Jehovo stavim pribežališče svoje, da oznanjam vsa dela tvoja.

²⁷Gdyż oto ci, którzy się oddalają od ciebie, zginą; wytracasz tych, którzy cudzołożą odstępowaniem od ciebie.

²⁸Jaz pa – dobro mi je, da sem blizu Boga; v Gospoda Jehovo stavim pribežališče svoje, da oznanjam vsa dela tvoja.

²⁸Aleć mnie najlepsza jest trzymać się Boga; przetoż pokładam w Panu panującym nadzieję moję, abym opowiadał wszystkie sprawy jego.