¹{Načelniku godbe; za Jedutuna. Psalm Asafov.} Z glasom svojim hočem vpiti k Bogu, z glasom svojim k Bogu, in nagne uho k meni.

¹(Przedniejszemu śpiewakowi dla Jedytuna psalm Asafowy.)

²Ob dnevi stiske svoje sem iskal Gospoda, roka moja je bila po noči proti nebu iztegnjena neprenehoma, duša moja se je branila pripustiti tolažbo.

²Głos mój podnoszę do Boga, kiedy wołam; głos mój podnoszę do Boga, aby mię wysłuchał.

³Spominjam se Boga in stokam, premišljam, in duh moj omaguje. (Sela.)

³W dzieó utrapienia mego szukałem Pana: wyciągałem w nocy ręce moje bez przestania, a nie dała się ucieszyć dusza moja.

⁴Ne daš mi zatisniti oči, izbegan sem tako, da govoriti ne morem.

⁴Wspominałem na Boga, a trwożyłem sobą; rozmyślałem, a utrapieniem ściśniony był duch mój. Sela.

⁵Čase premišljujem starodavne, prejšnjih vekov leta.

⁵Zatrzymywałeś oczy moje, aby czuły; potartym był, ażem nie mógł mówić.

⁶Spominjam se ponočne godbe svoje na strune, v srcu svojem premišljam in duh moj preiskuje, govoreč:

⁶Przychodziły mi na pamięć dni przeszłe i lata dawne.

⁷Ali bi na večne čase zametal Gospod, ali ne bode nikdar več milostiv?

⁷Wspominałem sobie na śpiewanie moje; w nocym w sercu swem rozmyślał, i wywiadywał się o tem duch mój, mówiąc:

⁸Je li pri kralju milost njegova za vselej? Je li konec obljubi njegovi od roda do roda?

⁸Izali mię na wieki odrzuci Pan, a więcej mi już łaski nie ukaże?

⁹Ali je pozabil Bog mogočni deliti milost, ali je pa v jezi zaprl usmiljenje svoje? (Sela.)

⁹Izali do koóca ustanie miłosierdzie jego, i koniec weźmie słowo od rodzaju aż do rodzaju? Izali zapomniał Bóg zmiłować się?

¹⁰Nato si rečem: To je moja bolezen, leta trpljenja, namenjena mi od desnice Najvišjega.

¹⁰Izali zatrzymał w gniewie litości swoje? Sela.

¹¹S hvalo bom spominjal dejanj GOSPODOVIH, da, spominjal se bom vseh čudes tvojih od starodavnosti.

¹¹I rzekłem: Toć jest śmierć moja; wszakże prawica Najwyższego uczyni odmianę.

¹²In premišljal bom vsaktero delo tvoje in o dejanjih tvojih bom razmišljal.

¹²Wspominać sobie będę na sprawy Paóskie, a przypominać sobie będę dziwne sprawy twoje, zdawna uczynione.

¹³O Bog, v svetosti je steza tvoja; kdo je velik Bog mogočni kakor Bog naš?

¹³I będę rozmyślał o wszelkiem dziele twojem, i o uczynkach twoich będę mówił:

¹⁴Ti si sam Bog mogočni, čudodelni, pokazal si moč svojo med narodi.

¹⁴Boże! święta jest droga twoja. Któryż Bóg jest tak wielki, jako Bóg nasz?

¹⁵Odrešil si s povzdignjeno roko ljudstvo svoje, sinove Jakobove in Jožefove. (Sela.)

¹⁵Tyś jest Bóg, który czynisz cuda; podałeś do znajomości między narody moc twoję.

¹⁶Videle so te vode, o Bog, videle so te vode in se tresle, da, potresla so se brezna.

¹⁶Odkupiłeś ramieniem twojem lud swój, syny Jakóbowe i Józefowe. Sela.

¹⁷Izlili so oblaki vode, glas so zagnali gornji oblaki, tudi pšice tvoje so švigale semtertja.

¹⁷Widziały cię wody, o Boże! widziały cię wody, i ulękły się, i wzruszyły się przepaści.

¹⁸Bobnel je grom tvoj v viharju, bliski so razsvetljevali vesoljni svet, potresla se je zemlja in trepetala.

¹⁸Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.

¹⁹Skozi morje je šla pot tvoja in steza tvoja skozi široke vode, kjer sledovi tvoji niso znani.Vodil si kakor čredo ljudstvo svoje po Mojzesu in Aronu.

¹⁹Huczało grzmienie twoje po obłokach, błyskawice oświeciły okrąg ziemi, ziemia się wzruszyła i zatrzęsła.

²⁰Vodil si kakor čredo ljudstvo svoje po Mojzesu in Aronu.

²⁰Przez morze była droga twoja, a ścieżki twoje przez wody wielkie, wszakże śladów twoich nie było.

²¹Prowadziłeś lud twój, jako stado owiec, przez rękę Mojżesza i Aarona.