¹Modra žena zida hišo svojo, neumna pa jo z rokami svojimi podira.

¹LA mujer sabia edifica su casa: Mas la necia con sus manos la derriba.

²Kdor hodi v poštenosti svoji, se boji GOSPODA, a kdor je trdovraten na potih svojih, ga zaničuje.

²El que camina en su rectitud teme á Jehová: Mas el pervertido en sus caminos lo menosprecia.

³V neumnega ustih je šiba za prevzetnost, modre pa ohranijo njih ustne.

³En la boca del necio está la vara de la soberbia: Mas los labios de los sabios los guardarán.

⁴Kjer ni volov, so prazne jasli, obilost pridelkov pa je po volovi moči.

⁴Sin bueyes el granero está limpio: Mas por la fuerza del buey hay abundancia de pan.

⁵Priča zvesta ne laže, kriva priča pa govori laži.

⁵El testigo verdadero no mentirá: Mas el testigo falso hablará mentiras.

⁶Ko zasmehovalec išče modrosti, ni je, razumnemu pa je znanje lahko.

⁶Busca el escarnecedor la sabiduría, y no la halla: Mas la sabiduría al hombre entendido es fácil.

⁷Umakni se izpred oči bedaku, ker ne začuješ pri njem pametne besede.

⁷Vete de delante del hombre necio, Porque en él no advertirás labios de ciencia.

⁸Modrost razumnega je paziti na svojo pot, bedakov neumnost pa je prevara.

⁸La ciencia del cuerdo es entender su camino: Mas la indiscreción de los necios es engaño.

⁹Neumni se smejejo krivdi, odkritosrčni pa so si dobrohotni.

⁹Los necios se mofan del pecado: Mas entre los rectos hay favor.

¹⁰Srce pozna lastno bridkost svojo, in v veselje njegovo se ne mešaj drugi.

¹⁰El corazón conoce la amargura de su alma; Y extraño no se entrometerá en su alegría.

¹¹Brezbožnih hiša se pokonča, šator poštenih pa bode cvel.

¹¹La casa de los impíos será asolada: Mas florecerá la tienda de los rectos.

¹²Nekatera pot se zdi prava človeku, toda njen konec je pot v smrt.

¹²Hay camino que al hombre parece derecho; Empero su fin son caminos de muerte.

¹³Tudi v smehu žaluje srce in konec veselja je žalost.

¹³Aun en la risa tendrá dolor el corazón; Y el término de la alegría es congoja.

¹⁴Potov svojih se nasiti, čigar srce se odvrača od Boga, mož dobri pa tistega, kar je v njem.

¹⁴De sus caminos será harto el apartado de razón: Y el hombre de bien estará contento del suyo.

¹⁵Abotni vsemu verjame, prebrisani pa pazi na stopinje svoje.

¹⁵El simple cree á toda palabra: Mas el avisado entiende sus pasos.

¹⁶Modri se boji in se ogiblje hudega, bedak pa se lahko raztogoti in je predrzen.

¹⁶El sabio teme, y se aparta del mal: Mas el necio se arrebata, y confía.

¹⁷Mož nagle jeze napravlja neumnost; in kdor dela spletke, njega sovražijo.

¹⁷El que presto se enoja, hará locura: Y el hombre malicioso será aborrecido.

¹⁸Tepci podedujejo neumnost, razumni pa si pleto venec znanja.

¹⁸Los simples heredarán necedad: Mas los cuerdos se coronarán de sabiduría.

¹⁹Hudobni se klanjajo pred dobrimi in brezbožni pri pravičnika vratih.

¹⁹Los malos se inclinarán delante de los buenos, Y los impíos á las puertas del justo.

²⁰Ubogega sovraži tudi bližnjik njegov, bogatina prijateljev pa je mnogo.

²⁰El pobre es odioso aun á su amigo: Pero muchos son los que aman al rico.

²¹Kdor zaničuje bližnjega svojega, greši, kdor pa milost deli ubogim, o blagor mu!

²¹Peca el que menosprecia á su prójimo: Mas el que tiene misericordia de los pobres, es bienaventurado.

²²Ali se ne motijo, kateri snujejo hudo? Milost pa in resnica pride njim, ki snujejo dobro.

²²¿No yerran los que piensan mal? Misericordia empero y verdad alcanzarán los que piensan bien.

²³V vsakem trudu je dobiček, klepetanje pa donaša le uboštvo.

²³En toda labor hay fruto: Mas la palabra de los labios solamente empobrece.

²⁴Venec modrih je njih bogastvo; neumnost bedakov ostane neumnost.

²⁴Las riquezas de los sabios son su corona: Mas es infatuación la insensatez de los necios.

²⁵Priča resnična otimlje duše, kdor pa govori laž, jih le slepi.

²⁵El testigo verdadero libra las almas: Mas el engañoso hablará mentiras.

²⁶Kdor se boji GOSPODA, trdno upa v Njega; in On bode pribežališče otrokom njegovim.

²⁶En el temor de Jehová está la fuerte confianza; Y esperanza tendrán sus hijos.

²⁷Strah GOSPODOV je vrelec življenja, da se ognemo smrtnih zadrg.

²⁷El temor de Jehová es manantial de vida, Para apartarse de los lazos de la muerte.

²⁸V množici ljudstva je dika kraljeva; kjer se pa narod zmanjšuje, preti vladarju poguba.

²⁸En la multitud de pueblo está la gloria del rey: Y en la falta de pueblo la flaqueza del príncipe.

²⁹Počasni za jezo je poln razuma, nagli pa pospešuje neumnost.

²⁹El que tarde se aira, es grande de entendimiento: Mas el corto de espíritu engrandece el desatino.

³⁰Srce mirno je življenje vsemu telesu, nevoščljivost pa je gniloba v kosteh.

³⁰El corazón apacible es vida de las carnes: Mas la envidia, pudrimiento de huesos.

³¹Kdor zatira siromaka, sramotí Stvarnika njegovega, njega pa časti, kdor se usmili potrebnega.

³¹El que oprime al pobre, afrenta á su Hacedor: Mas el que tiene misericordia del pobre, lo honra.

³²V nesreči svoji vzame konec brezbožnik, a nado ima tudi v smrti pravičnik.

³²Por su maldad será lanzado el impío: Mas el justo en su muerte tiene esperanza.

³³V razumnega srcu tiho počiva modrost, ali kar je v bedakih, glasno se kaže.

³³En el corazón del cuerdo reposa la sabiduría; Y es conocida en medio de los necios.

³⁴Pravičnost povišuje narod, greh pa je ljudstvu v nečast.Blagovoljnost kraljeva je gotova umnemu hlapcu, srd njegov pa zadene njega, ki ravna sramotno.

³⁴La justicia engrandece la nación: Mas el pecado es afrenta de las naciones.

³⁵Blagovoljnost kraljeva je gotova umnemu hlapcu, srd njegov pa zadene njega, ki ravna sramotno.

³⁵La benevolencia del rey es para con el ministro entendido: Mas su enojo contra el que lo avergüenza.