¹Poslušajte, sinovi pouk očetov in pazite, da spoznate razumnost.

¹OID, hijos, la doctrina de un padre, Y estad atentos para que conozcáis cordura.

²Kajti dobro izročilo vam dajem, nauka mojega ne zapuščajte.

²Porque os doy buena enseñanza; No desamparéis mi ley.

³Tudi jaz sem bil sin pri očetu svojem, nežen in edinec v varstvu matere svoje.

³Porque yo fuí hijo de mi padre, Delicado y único delante de mi madre.

⁴In on me je učil in mi rekal: Ohrani naj besede moje srce tvoje; izpoljnjuj zapovedi moje in žívi!

⁴Y él me enseñaba, y me decía: Mantenga tu corazón mis razones, Guarda mis mandamientos, y vivirás:

⁵Pridóbi modrost, pridóbi razumnost, ne zabi je in ne kreni od govorov mojih ust.

⁵Adquiere sabiduría, adquiere inteligencia; No te olvides ni te apartes de las razones de mi boca;

⁶Ne zapusti je, in ohranila te bo, ljubi jo, in stražila te bode.

⁶No la dejes, y ella te guardará; Amala, y te conservará.

⁷Začetek modrosti je: Pridóbi modrost! in za ves svoj imetek pridobi si razumnost.

⁷Sabiduría ante todo: adquiere sabiduría: Y ante toda tu posesión adquiere inteligencia.

⁸Povzdiguj jo, in povišala te bo, v čast te spravi, ko jo bodeš objemal.

⁸Engrandécela, y ella te engrandecerá: Ella te honrará, cuando tú la hubieres abrazado.

⁹Na glavo ti dene krasen venec, krono slave ti podari.

⁹Adorno de gracia dará á tu cabeza: Corona de hermosura te entregará.

¹⁰Čuj, sin moj, in sprejmi besede moje; tako si ti pomnožijo življenja leta.

¹⁰Oye, hijo mío, y recibe mis razones; Y se te multiplicarán años de vida.

¹¹Modrosti pot te učim, vodim te po stezah poštenja.

¹¹Por el camino de la sabiduría te he encaminado, Y por veredas derechas te he hecho andar.

¹²Ko boš hodil, nič ne bo oviralo stopinje tvoje, in če potečeš, se ne spotakneš.

¹²Cuando anduvieres no se estrecharán tus pasos; Y si corrieres, no tropezarás.

¹³Oprimi se pouka, ne pusti ga, hrani ga, ker je življenje tvoje.

¹³Ten el consejo, no lo dejes; Guárdalo, porque eso es tu vida.

¹⁴Ne stopi na stezo brezbožnih in po poti hudobnih ne hodi.

¹⁴No entres por la vereda de los impíos, Ni vayas por el camino de los malos.

¹⁵Ogni se je, ne prehajaj čeznjo, kreni od nje in idi mimo.

¹⁵Desampárala, no pases por ella; Apártate de ella, pasa.

¹⁶Zakaj ne spe, če niso storili hudega, in spanje jim mine, če niso koga izpodnesli.

¹⁶Porque no duermen ellos, si no hicieren mal; Y pierden su sueño, si no han hecho caer.

¹⁷Kajti kruh brezbožnosti jedo in vino silovitosti pijo.

¹⁷Porque comen pan de maldad, y beben vino de robos.

¹⁸Toda pravičnikov pot je kakor luč zore, ki sveti bolj in bolj do popolnega dne.

¹⁸Mas la senda de los justos es como la luz de la aurora, Que va en aumento hasta que el día es perfecto.

¹⁹Brezbožnih steza je podobna temi: ne vedo, ob kaj se bodo spoteknili.

¹⁹El camino de los impíos es como la oscuridad: No saben en qué tropiezan.

²⁰Sin moj, na besede moje pazi, h govorom mojim nagni uho svoje.

²⁰Hijo mío, está atento á mis palabras; Inclina tu oído á mis razones.

²¹Nikar naj ti ne izginejo izpred oči, hrani jih v globočini srca svojega.

²¹No se aparten de tus ojos; Guárdalas en medio de tu corazón.

²²Kajti življenje so njim, ki jih dosežejo, in zdravje vsemu njih telesu.

²²Porque son vida á los que las hallan, Y medicina á toda su carne.

²³Bolj nego vse, kar je stražiti, čuvaj srce svoje, kajti v njem so viri življenja.

²³Sobre toda cosa guardada guarda tu corazón; Porque de él mana la vida.

²⁴Iznebi se spačenosti ust, in zvitost ustnic spravi daleč od sebe.

²⁴Aparta de ti la perversidad de la boca, Y aleja de ti la iniquidad de labios.

²⁵Oči tvoje naj zro naravnost in trepalnice tvoje naj gledajo ravno predse.

²⁵Tus ojos miren lo recto, Y tus párpados en derechura delante de ti.

²⁶Izmeri stezo noge svoje in stanovitna naj bodo vsa pota tvoja.Ne kreni na desno ali na levo, odvrni nogo svojo od hudega.

²⁶Examina la senda de tus pies, Y todos tus caminos sean ordenados.

²⁷Ne kreni na desno ali na levo, odvrni nogo svojo od hudega.

²⁷No te apartes á diestra, ni á siniestra: Aparta tu pie del mal.