¹Glejte, to vse je videlo moje oko, slišalo je moje uho in je razumelo.

¹"Ja, tërë këtë syri im e pa dhe veshi im e dëgjoi dhe e kuptoi.

²Kolikor vi veste, vem tudi jaz, nisem nižji od vas.

²Atë që ju dini e di edhe unë; nuk vij pas jush.

³Toda jaz hočem govoriti k Vsegamogočnemu, želja mi je, predložiti pravdo svojo Bogu mogočnemu.

³Por do të dëshiroja të flas me të Plotfuqishmin, do të më pëlqente të diskutoja me Perëndinë;

⁴Saj vi ste kovači laži, ničevi zdravniki vi vsi!

⁴sepse ju jeni trillues gënjeshtrash, jeni të gjithë mjekë pa asnjë vlerë.

⁵Da bi vendar docela molčali, ker štelo bi se vam v modrost!

⁵Oh, sikur të heshtnit fare, kjo do të ishte dituria juaj.

⁶Čujte, prosim, pravičenje moje in poslušajte dokaze mojih ustnic!

⁶Dëgjoni tani mbrojtjen time dhe vini re deklaratat e buzëve të mia.

⁷Boste li mogočnemu Bogu v prid govorili krivično, njemu na ljubav govorili prevaro?

⁷A doni vallë të flisni në mënyrë të mbrapshtë në mbrotje të Perëndisë dhe të flisni në favor të tij me mashtrime?

⁸Boste se li potegovali za Njegovo stran? ali pa hočete biti pravdniki Bogu mogočnemu?

⁸A doni të përdorni anësi me të ose të mbroni një kauzë të Perëndisë?

⁹Dobro li bo, če vas preišče? ali pa ga morete prekaniti, kakor se človek prekani?

⁹Do të ishte më mirë për ju që ai t'ju hetonte, apo talleni me të ashtu si talleni me një njeri?

¹⁰Gotovo vas bo kaznoval, ako postopate pristransko na skrivnem!

¹⁰Me siguri ai do t'ju qortojë, në rast se fshehurazi veproni me anësi.

¹¹Ne spravi li vas njegova visokost v trepet in strah njegov ne prešine li vas?

¹¹Madhëria e tij vallë a nuk do t'ju kallë frikë dhe tmerri i tij a nuk do të bjerë mbi ju?

¹²Vaši modri izreki so prislovice iz pepela, vaši zagovori so okopi iz blata.

¹²Thëniet tuaja moralizuese janë proverba prej hiri, argumentet tuaja më të mira nuk janë veçse argumente prej argjila.

¹³Molčíte, pustíte mi, da jaz govorim, pridi name karkoli!

¹³Heshtni dhe më lini mua të flas, pastaj le të më ndodhë çfarë të dojë.

¹⁴Čemu naj vzamem meso svoje med zobe in nevarnosti izpostavim življenje svoje?

¹⁴Pse duhet ta mbaj mishin tim me dhëmbët dhe ta vë jetën time në duart e mia?

¹⁵Glej, čeprav me usmrti, čakal Ga bom; samo poti svoje bom zagovarjal Njemu v obraz.

¹⁵Ja, ai do të më vrasë, nuk kam më shpresë; sidoqoftë, do ta mbroj para tij qëndrimin tim.

¹⁶Tudi to mi bo služilo v rešenje, da ne sme bogapozabnik stopiti pred Njega.

¹⁶Ai do të jetë edhe shpëtimi im, sepse një i pabesë nuk do të guxonte të paraqitej para tij.

¹⁷Čujte, čujte govor moj, in moje izrecilo pridi v ušesa vaša!

¹⁷Dëgjoni me vëmendje fjalimin tim dhe deklaratat e mia me veshët tuaj.

¹⁸Glejte vendar, pripravil sem pravdo svojo, vem, da se mi prizna pravičnost.

¹⁸Ja, unë e kam përgatitur kauzën time; e di që do të njihem si i drejtë.

¹⁹Kdo je, ki se more z menoj prepirati? Kajti potem hočem molčati in preminiti.

¹⁹Kush kërkon, pra, të hahet me mua? Sepse atëherë do të heshtja dhe do të vdisja.

²⁰Samo dvojega mi ne stóri, tedaj se ne bom skrival obličju Tvojemu.

²⁰Vetëm mos bëj dy gjëra me mua, dhe nuk do t'i fshihem pranisë sate;

²¹Odtegni od mene roko svojo, in strah tvoj me ne plaši!

²¹largoje dorën nga unë dhe tmerri yt të mos më kallë më frikë.

²²Potem kliči, in odgovorim, ali jaz bom govoril, in ti mi odgovarjaj!

²²Pastaj mund edhe të më thërrasësh edhe unë do të përgjigjem, ose do të flas unë, dhe ti do të përgjigjesh.

²³Koliko je mojih krivic in grehov? pokaži mi prestopek moj in greh moj!

²³Sa janë fajet e mia dhe mëkatet e mia? Më bëj të ditur shkeljet e mia dhe mëkatin tim!

²⁴Zakaj skrivaš obličje svoje in me šteješ za sovražnika sebi?

²⁴Pse më fsheh fytyrën tënde dhe më konsideron si armikun tënd?

²⁵Hočeš li plašiti list, ki ga že veter odnaša, in preganjati suho strn?

²⁵Mos do vallë të trembësh një gjethe të shtyrë sa andej dhe këndej dhe të ndjekësh ca kashtë të thatë?

²⁶Kajti prisojaš mi mnoge bridkosti in v dedino mi daješ grehe moje mladosti.

²⁶Pse shkruan kundër meje gjëra të hidhura dhe bën që të rëndojë mbi mua trashëgimia e fajeve të rinisë sime?

²⁷Noge mi devaš v klado in paziš na vse steze moje, zaznamljaš mojih nog stopinje,dasi razpadam kakor črvojedina, kakor obleka, ki jo je razjedel molj.

²⁷Ti i vë këmbët e mia në pranga dhe kqyr me kujdes rrugët e mia; ti vendos një cak për tabanin e këmbëve të mia,

²⁸dasi razpadam kakor črvojedina, kakor obleka, ki jo je razjedel molj.

²⁸Ndërkaq trupi im po shpërbëhet si një send i kalbur, si një rrobë që e ka grirë mola".