¹Modrost je sezidala hišo svojo, izsekala je sedem stebrov svojih;

¹Dituria ka ndërtuar shtëpinë e saj, ka gdhendur shtatë shtyllat e saj.

²zaklala je živali svoje, zmešala vino svoje, tudi mizo svojo je pripravila;

²Ka vrarë kafshët e saj, ka përzier verën e saj dhe shtruar tryezën e saj.

³poslala je dekle svoje vabit po najvišjih krajih v mestu:

³Ka dërguar jashtë shërbëtoret e saj; nga vendet më të larta të qytetit ajo thërret:

⁴„Kdorkoli je preprost, naj se obrne sem!“ In kdor je brezumen, njemu reče:

⁴"Ai që është budalla të vijë këtu!". Atij që i mungon gjykimi i thotë:

⁵„Pridite, jejte kruh moj in pijte vino, ki sem ga zmešala!

⁵"Ejani, hani nga buka ime dhe pini verën që kam përzier.

⁶Zapustite abotnost in živíte in ravno stopajte po poti razumnosti!“

⁶Lëreni budallallëkun dhe do të jetoni, ecni në rrugën e arsyes".

⁷Kdor poučuje zasmehovalca, nakopava si sramoto; in kdor kara brezbožnika, pridobi si madež.

⁷Ai që korrigjon tallësin tërheq mbi vete të shara, dhe ai që qorton të pabesin merr të shara.

⁸Ne karaj zasmehovalca, da te ne sovraži; karaj modrega, in ljubil te bo.

⁸Mos qorto tallësin sepse ai do të të urrejë; qorto të urtin dhe ai do të të dojë.

⁹Nakloni pouk modremu, in bode še bolj moder, pouči pravičnega, in napredoval bo v znanju.

⁹Mësoje të urtin dhe ai do të bëhet edhe më i urtë. Mësoje të drejtin dhe ai do të rritë diturinë e tij.

¹⁰Strah GOSPODOV je začetek modrosti, in spoznanje Najsvetejšega je razumnost.

¹⁰Frika e Zotit është parimi i diturisë, dhe njohja e të Shenjtit është zgjuarsia.

¹¹Kajti po meni se bodo pomnožili dnevi tvoji in pridejala se ti bodo življenja leta.

¹¹Sepse nëpërmjet meje do të shumohen ditët e tua dhe do të të shtohen vite jete.

¹²Ako si moder, sebi si moder, ako pa si zasmehovalec, sam boš trpel.

¹²Në rast se je i urtë, je i urtë për veten tënde; në rast se je tallës, pasojat do t'i kesh vetëm ti.

¹³Gospa neumščina veliko ropoče, abotna je in ničesar ne ve.

¹³Gruaja budallaqe është zhurmëmadhe, aspak e zgjuar dhe nuk di asgjë.

¹⁴In sedeva pri durih hiše svoje, na stolu, na mestnih višinah,

¹⁴Rri ulur te porta e shtëpisë së saj, mbi një fron në vendet e larta të qytetit,

¹⁵da kliče mimohodeče, ki ravno stopajo po potih svojih:

¹⁵për të ftuar ata që kalojnë nëpër rrugë, që shkojnë drejt në rrugën e tyre:

¹⁶„Kdorkoli je preprost, naj se obrne sem!“ In kdor je brezumen, njemu reče:

¹⁶"Ai që është budalla të vijë këtu!". Dhe atij që i mungon arsyeja i thotë:

¹⁷„Vode ukradene so sladke in kruh, ki se skrivaj jé, prijeten.“Ali on ne ve, da so mrtvi tam, v globočinah smrtnega kraja povabljenci njeni.

¹⁷"Ujërat e vjedhura janë të ëmbla; buka që hahet fshehurazi është e shijshme".

¹⁸Ali on ne ve, da so mrtvi tam, v globočinah smrtnega kraja povabljenci njeni.

¹⁸Por ai nuk e di që atje janë të vdekurit, që të ftuarit e saj janë në thellësinë e Sheolit.