¹{Načelniku godbe. Psalm hlapca GOSPODOVEGA, Davida.} Sodba o grehotnosti brezbožnika se glasi v srca mojega globini: Pred očmi njegovimi ni strahu Božjega.

¹Mëkati i të pabesit i thotë zemrës sime: "Nuk ekziston asnjë frikë nga Perëndia përpara syve të tij.

²Kajti pregreha se mu sladká v oči, da se ne bo našla krivica njegova in sovražila.

²Sepse ai gënjen veten e tij në kërkimin e fajit që ka kryer në urrejtjen ndaj tij.

³Besede ust njegovih so zloba in zvijača, opustil je razum, da bi delal dobro.

³Fjalët e gojës së tij janë paudhësi dhe mashtrim; ai ka pushuar së qeni i urtë dhe nuk bën më të mira.

⁴Zlobo izmišlja v postelji svoji, stopa na pot, ki ni dobra, hudo se mu ne gnusi.

⁴Ai thur paudhësi në shtratin e tij; vihet në një rrugë që nuk është e mirë dhe që nuk e dënon të keqen".

⁵GOSPOD, do nebes sega milost tvoja, zvestoba tvoja do najvišjih oblakov.

⁵O Zot, mirësia jote arrin deri në qiell dhe besnikëria jote deri te retë.

⁶Pravičnost tvoja je kakor gore Božje, sodbe tvoje kakor velika globočina; ljudi in živali ohranjaš, GOSPOD.

⁶Drejtësia jote është si malet e Perëndisë, dhe gjykimet e tua janë si një humnerë e madhe. O Zot, ti ruan njerëz dhe kafshë.

⁷Kako dragocena je milost tvoja, Bog, in sinovi človeški pribegajo v senco peruti tvojih.

⁷O Perëndi, sa e çmuar është mirësia jote! Prandaj bijtë e njerëzve gjejnë strehë nën hijen e krahëve të tu;

⁸Nasičujejo se od obilosti hiše tvoje, in iz reke sladkosti svoje jih napajaš.

⁸ata ngopen me bollëkun e shtëpisë sate, dhe ti u heq etjen në përroin e kënaqësive të tua.

⁹Kajti pri tebi je življenja vir, v svetlobi tvoji vidimo svetlobo.

⁹Sepse pranë teje është burimi i jetës, dhe me anë të dritës sate ne shohim dritën.

¹⁰Ohrani milost svojo njim, ki te poznajo, in pravičnost svojo tistim, ki so pravega srca.

¹⁰Zgjate mirësinë tënde ndaj atyre që të njohin dhe drejtësinë tënde ndaj atyre që janë të drejtë nga zemra.

¹¹Ne zadeni me prevzetnega noga in roka krivičnih naj me ne prežene.Glej, tam so padli hudodelniki, na tleh ležé in ne morejo vstati!

¹¹Mos më vëntë këmbën kryelarti dhe dora e të pabesit mos më marrtë me vete.

¹²Glej, tam so padli hudodelniki, na tleh ležé in ne morejo vstati!

¹²Ja, ata që kryejnë paudhësi kanë rënë; i kanë rrëzuar për tokë dhe nuk mund të ringjallen përsëri.