1{Psalm Davidov, v spomin.} GOSPOD, v srdu svojem me ne pokori in v togoti svoji me ne kaznuj.
1O Zot, mos më shaj në indinjatën tënde dhe mos më dëno në zemërimin tënd.
2Kajti pšice tvoje so se zabodle vame in težko me tlači roka tvoja.
2Sepse shigjtat e tua më kanë shpuar dhe dora jote më shtyp.
3Nič zdravega ni na mesu mojem zavoljo srda tvojega, miru ni v kosteh mojih zavoljo greha mojega.
3Nuk ka asgjë të shëndoshë në mishin tim për shkak të zemërimit tënd; nuk ka qetësi në kockat e mia për shkak të mëkatit tim.
4Zakaj krivice moje mi presezajo glavo, kakor težko breme me tlačijo, pretežke so zame.
4Paudhësitë e mia e kalojnë në fakt kohën time, janë si një barrë e madhe, shumë e rëndë për mua.
5Rane moje smrdé in se gnojé, zavoljo nespameti moje.
5Plagët e mia janë të fëlliqura dhe të qelbëzuara nga marrëzia ime.
6Mučim se in sključen sem jako, ves dan hodim v žalni obleki.
6Jam krejt i kërrusur dhe i dëshpëruar; sillem tërë ditën rreth e qark duke mbajtur zi,
7Kajti ledja moja so polna prisada in nič ni zdravega na mesu mojem.
7sepse ijet e mia janë të pezmatuara dhe nuk ka asgjë të shëndoshë në mishin tim.
8Oslabljen sem in potrt presilno, tulim od stokanja svojega srca.
8Jam i sfilitur dhe i vrarë; vrumbulloj nga drithma e zemrës sime.
9Gospod, pred teboj je vse hrepenenje moje in zdihovanje moje ti ni skrito.
9O Zot, çdo dëshirë që kam është para teje dhe psherëtimat e mia nuk të janë fshehur.
10Srce moje polje, zapustila me je moja krepkost, tudi luč mojih oči mi je zamrla.
10Zemra ime rreh, fuqia po më lë; vetë drita e syve të mi ka ikur.
11Ljubljenci moji in prijatelji moji so stopili vstran zavoljo nadloge moje, in sorodniki moji stoje oddaleč.
11Miqtë e mi dhe shokët e mi rrinë larg plagës sime, dhe fqinjët e mi ndalojnë larg meje.
12Tisti pa, ki mi prežé po življenju, mi stavijo zanke, in kateri iščejo nesreče moje, govoré o pogubi in izmišljajo ves dan zvijače.
12Ata që kërkojnë jetën time më ngrejnë kurthe dhe ata që duan të më bëjnë të keqen flasin për shkatërrimin dhe mendojnë mashtrime tërë ditën.
13Jaz pa kakor glušec ne slišim in sem kakor mutec, ki ne odpre svojih ust.
13Por unë jam si një i shurdhër që nuk dëgjon dhe një memec që nuk e hap gojën.
14Res, postal sem kakor on, ki ne sliši in ki mu ni dokazov v ustih.
14Po, jam si një njeri që nuk dëgjon dhe që nuk mund të përgjigjet me gojën e tij.
15Kajti tebe čakam, o GOSPOD, ti zame odgovoriš, Gospod Bog moj.
15Sepse shpresoj te ti, o Zot, ti do të përgjigjesh, o Zot, Perëndia im.
16Ker rekel sem: Da se pač ne radujejo nad menoj! Ko omahuje noga moja, se povzdigujejo proti meni.
16Sepse kam thënë: "U gëzofshin me mua, dhe kur këmba ime pengohet, mos u çofshin kundër meje".
17Zdajpazdaj padem, in bolečina moja mi je vedno pred očmi.
17Ndërsa jam duke rënë dhe dhembja ime është vazhdimisht para meje,
18Kajti krivico svojo pripoznavam in greh moj me skrbi.
18ndërsa rrëfej mëkatin tim dhe jam tepër i shqetësuar për mëkatin,
19Neprijatelji moji pa so čvrsti in močni, in množijo se, kateri me sovražijo iz krivih vzrokov.
19armiqtë e mi janë tërë gjallëri dhe janë të fortë, dhe ata që më urrejnë pa shkak shumohen.
20In vračajoč hudo za dobro, mi nasprotujejo, zato ker hodim za dobrim.
20Edhe ata që ma shpërblejnë të mirën me të keqen më përndjekin, sepse unë ndjek rrugën e së mirës.
21Ne zapústi me, o GOSPOD, Bog moj, ne bivaj daleč od mene!Hiti mi na pomoč, o GOSPOD, rešenje moje!
21O Zot, mos më braktis; Perëndia im, mos u largo nga unë.
22Hiti mi na pomoč, o GOSPOD, rešenje moje!
22Nxito të më ndihmosh, o Zot, o shpëtimi im.