1{Pesem in psalm sinov Korahovih. Načelniku godbe; na mahalat leanot. Pouk Hemana Ezrahovca.} O GOSPOD, Bog zveličanja mojega, po dnevi kličem in po noči pred teboj.
1O Zot, Perëndi i shpëtimit tim, unë bërtas ditë e natë para teje.
2Pred obličje tvoje pridi molitev moja, nagni uho svoje k mojemu vpitju.
2Arriftë deri te ti lutja ime, vëri veshin britmës time,
3Kajti nasičena je z nadlogami duša moja in življenje moje je dospelo do kraja mrtvih.
3sepse shpirti im është ngopur me të keqen, dhe jeta ime ka arritur deri në Sheol.
4Štejejo me med tiste, ki se pogrezajo v jamo; podoben sem možu, ki mu je minila življenja moč.
4Tanimë përfshihem ndër ata që do të zbresin në gropë, jam si një njeri që nuk ka më forcë.
5Med mrtvimi sem zapuščen kakor pobiti, ležeči v grobu, ki se jih ne spominjaš več, ker so ločeni od tvoje roke.
5Jam braktisur midis të vdekurve ashtu si të vrarët që janë në varr, të cilët ti nuk i mban mend dhe që janë prerë e janë larguar nga dora jote.
6Položil si me v jamo najglobočjo, v kraje temne, v globočine.
6Ti më ke shtënë në gropën më të thellë, në vënde të errëta, në humnerat.
7Trdo me tlači jeza tvoja in vse valove svoje zaganjaš v me. (Sela.)
7Mbi mua ka shpërthyer zemërimi yt, dhe ti më ke marrë me vete megjithë valët tua. (Sela)
8Oddalil si od mene znance moje, storil si me njim v najhujšo gnusobo; zajet sem, in pobegniti ne morem.
8Ti më ke lënë pa miqtë e mi; më ke bërë për ta një objekt të neveritshëm; jam mbyllur dhe nuk mund të dal.
9Oko moje mrli od bede; kličem te, GOSPOD, vsak dan, k tebi razpenjam roke svoje.
9Syri im venitet nga dhembja; të kërkoj çdo ditë, o Zot, dhe i zgjat drejt teje duart e mia.
10Boš li na mrtvih delal čudeže? Ali mrtvi vstajajo, da bi te slavili? (Sela.)
10A do të bësh vallë mrekulli për të vdekurit? A do të ringjallen të vdekurit për të të lëvduar? (Sela)
11Ali naj bi se v grobu oznanjala milost tvoja, zvestoba tvoja v kraju pogube?
11A do të kremtohet mirësia jote në varr dhe besnikëria jote në vendin e shkatërrimit?
12Ali se mar v temini spoznajo čuda tvoja in pravičnost tvoja v pozabljenja deželi?
12A do të njihen mrekullitë e tua në terr dhe drejtësia jote mbi tokën e harresës?
13Jaz pa vpijem, GOSPOD, k tebi, že zjutraj ti hiti naproti molitev moja.
13Por unë të këlthas ty, o Zot, dhe lutja ime të drejtohet në mëngjes.
14Zakaj zametaš dušo mojo, o GOSPOD, skrivaš mi obličje svoje?
14Pse më refuzon, o Zot, pse më fsheh fytyrën tënde?
15Siromak sem in blizu smrti od mladosti svoje, strahove tvoje prenašam in sem izbegan.
15Kam qenë i pikëlluar dhe duke vdekur qysh në rini; kam vuajtur nga tmerret e tua dhe e kam humbur.
16Jeze tvoje žar gre čezme, strahote tvoje me uničujejo;
16Mbi mua ka kaluar zemërimi yt i zjarrtë; tmerret e tua më kanë asgjesuar,
17obdajajo me kakor vode ves dan, obstopajo me vse skupaj.Oddalil si od mene prijatelja in tovariša, temine so mi znanci edini.
17më kanë rrethuar si ujërat gjatë gjithë ditës dhe të gjitha së bashku më kanë mbytur.
18Oddalil si od mene prijatelja in tovariša, temine so mi znanci edini.
18Ke larguar nga unë miqtë dhe të njohurit e mi; miku im më i ngushtë është errësira.