1{Pouk Etana Ezrahovca.} O milostih GOSPODOVIH bom peval vekomaj, rodu za rodom bom oznanjal z usti svojimi zvestobo tvojo.
1Unë do të këndoj përjetë mirësitë e Zotit, me gojën time do t'u shpall besnikërinë tënde të gjitha brezave.
2Rekel sem namreč: Vekomaj se bo milost sezidavala, v samih nebesih utrdiš zvestobo svojo.
2Sepse kam thënë: "Mirësia jote do të ekzistojë përjetë, ti do të vendosësh besnikërinë tënde në vetë qiejtë".
3„Sklenil sem zavezo z izvoljencem svojim, prisegel sem Davidu, svojemu hlapcu:
3"Unë kam lidhur një besëlidhje me të zgjedhurin tim, i jam betuar Davidit, shërbëtorit tim, duke thënë:
4Na vekomaj utrdim seme tvoje in stavil bom prestol tvoj od roda do roda.“ (Sela.)
4"Do t'i vendos pasardhësit e tu përjetë dhe do të ndërtoj fronin tënd për të gjitha brezat"". (Sela)
5Zato slavé nebesa čudovito delo tvoje, o GOSPOD, tudi zvestobo tvojo v zboru svetnikov.
5Dhe qiejtë do të kremtojnë mrekullitë e tua, o Zot, dhe besnikërinë tënde në kuvendin e shenjtorëve.
6Zakaj kdo naj se v nebeških višavah primerja GOSPODU, kdo je GOSPODU podoben med sinovi Božjimi?
6Sepse kush mund të krahasohet në qiell me Zotin? Dhe kush është i njëllojtë me Zotin midis bijve të të Fuqishmit?
7On je Bog mogočni, jako strašen v zboru svetnikov in strašnejši mimo vseh, ki so okrog njega.
7Perëndisë ia kanë frikën shumë në kuvendin e shenjtorëve, dhe respektohet thellë nga tërë ata që e rrethojnë.
8O GOSPOD, Bog nad vojskami, kdo je tebi enako mogočen, GOSPOD? In zvestoba tvoja biva okrog tebe.
8O Zot, Perëndi i ushtrive, kush është i fuqishëm si ti, o Zot? Besnikëria jote të rrethon kudo.
9Ti gospoduješ nad morja divjostjo; ko se vzpenjajo valovi njegovi, ti jih krotiš.
9Ti e sundon tërbimin e detit; kur valët e tij ngrihen, ti i qetëson.
10Zdrobil si Egipt, da je kakor strt, z ramo svoje moči si razkropil sovražnike svoje.
10Ti e ke bërë copë-copë Egjiptin, duke e plagosur për vdekje; me krah të fuqishëm ke shpërndarë armiqtë e tu.
11Tvoja so nebesa, tvoja tudi zemlja; vesoljni svet in česar je poln, ustanovil si ti.
11Qiejtë janë të tutë, edhe toka është jotja; ti e ke krijuar botën dhe të gjitha atë që janë në të.
12Sever in jug, ti si ju ustvaril; Tabor in Hermon veselo pojeta o imenu tvojem.
12Ti ke krijuar veriun dhe jugun; Tabori dhe Hermoni lëshojnë britma gëzimi kur dëgjojnë emrin tënd.
13Velemožna je rama tvoja, krepka je roka tvoja, vzvišena desnica tvoja.
13Ti ke krah të fuqishëm; dora jote është e fortë, e djathta jote ngrihet në qiell.
14Pravičnost in prava sodba sta podstava tvojemu prestolu, milost in resnica hodita pred obličjem tvojim.
14Drejtësia dhe e drejta përbëjnë bazën e fronit tënd; mirësia dhe e vërteta shkojnë përpara fytyrës sate.
15Blagor ljudstvu, ki pozna trobente radostni glas! Ti hodijo v svetlobi obličja tvojega, o GOSPOD!
15Lum ai popull që njeh britmën e gëzimit, o Zot, sepse ai do të ecë në dritën e fytyrës sate;
16V imenu tvojem se radujejo ves dan in po pravičnosti tvoji se povišujejo.
16do të ngazëllojë tërë ditën me emrin tënd dhe do të gëzohet shumë në drejtësinë tënde.
17Zakaj dika njih moči si ti, in po blagovoljnosti tvoji bo zvišan rog naš.
17Po, ti je mburrja e forcës së tyre, dhe me favorin tënd ti e shton fuqinë tonë.
18GOSPOD namreč je naš ščit in Svetnik Izraelov naš kralj.
18Sepse mburoja jonë i përket Zotit dhe mbreti ynë të Shenjtit të Izraelit.
19Nekdaj si v prikazni govoril svetnikom svojim in rekel: Pomoč sem podelil junaku, povzdignil sem izvoljenega iz ljudstva.
19Ti i fole atëherë në vegim të dashurit tënd dhe the: "Ndihmova një të fuqishëm, përlëvdova një të zgjedhur nga populli.
20Našel sem Davida, hlapca svojega, pomazilil sem ga s svetim oljem svojim.
20Gjeta Davidin, shërbëtorin tim, dhe e vajosa me vajin tim të shenjtë.
21Ž njim bodi roka moja stanovitna in rama moja naj ga krepča.
21Dora ime do ta përkrahë me vendosmëri dhe krahu im do ta forcojë.
22Ne bo ga stiskal sovražnik in sin krivice ga ne bo tlačil.
22Armiku nuk do ta shtypë dhe i ligu nuk do ta pikëllojë.
23Temuč starem izpred njega nasprotnike njegove in sovražilce njegove udarim.
23Do të asgjesoj para tij armiqtë e tij dhe do të godas ata që e urrejnë.
24In moja zvestoba in milost moja bo ž njim, in v imenu mojem se povzdigne rog njegov.
24Besnikëria ime dhe mirësia ime do të jenë me të, dhe me emrin tim do të bëhet i fuqishëm.
25In nad morje položim roko njegovo in nad reke njegovo desnico.
25Do ta shtrij dorën e tij mbi detin dhe dorën e djathtë të tij mbi lumenjtë.
26On me bo klical: Oče moj si ti, Bog moj mogočni in skala rešenja mojega.
26Ai do të kërkojë ndihmën time, duke thënë: "Ti je Ati im, Perëndia im dhe Kështjella ime e shpëtimit".
27Jaz pa ga postavim za prvorojenca, za najvišjega kraljem zemlje.
27Do ta bëj gjithashtu të parëlindurin tim, më të shkëlqyerin ndër mbretërit e dheut.
28Vekomaj mu ohranim milost svojo, in zaveza moja mu ostani zvesta.
28Do të përdor mirësi ndaj tij përjetë, dhe besëlidhja ime me të do të mbetet e qëndrueshme.
29In postavim seme njegovo, da večno traja, in prestol njegov kakor dnevi nebes.
29Do t'i bëj gjithashtu pasardhësit e tij të përjetshem dhe fronin e tij si ditët e qiejve.
30Ako zapusté sinovi njegovi zakon moj in ne bodo hodili v sodbah mojih,
30Në rast se bijtë e tij braktisin ligjin tim dhe nuk ecin, sipas urdhërimeve të mia,
31ako oskrunijo postave moje in ne bodo ravnali po zapovedih mojih:
31në rast se shkelin statutet e mia dhe nuk respektojnë urdhërimet e mia,
32obiščem s šibo njih pregreho in z udarci njih krivico.
32unë do ta dënoj shkeljen e tyre me shufër dhe paudhësinë e tyre me të rrahura,
33Toda milosti svoje mu ne odtegnem in lagal ne bom zoper zvestobo svojo.
33por nuk do ta heq mirësinë time prej tij dhe nuk do të lë që besnikëria ime të jetë e mangët.
34Ne oskrunim zaveze svoje in ne izpremenim ustnic svojih obljube.
34Nuk do të shkel besëlidhjen time dhe nuk do t'i ndryshoj fjalët që kanë dalë nga goja ime.
35Enkrat sem prisegel pri svetosti svoji; zares, Davidu ne bom lagal:
35Jam betuar një herë për shenjtërinë time dhe nuk do ta gënjej Davidin;
36Večno bodi seme njegovo in prestol njegov kakor solnce pred mano.
36pasardhësit e tij do të jenë përjetë dhe froni i tij do të jetë si dielli para meje,
37Kakor luna bode stanoviten vekomaj. In priča v nebeških višavah je zvesta. (Sela.)
37do të jenë të qëndrueshëm si hëna, dhe dëshmitari në qiell është besnik". (Sela)
38Ti pa si zavrgel in zaničeval, razsrdil si se zoper maziljenca svojega.
38Por ti na ke braktisur dhe na ke kthyer; je zemëruar shumë kundër të vajosurin tënd.
39Zaničeval si hlapca svojega zavezo, oskrunil in vrgel na tla venec njegov.
39Ti ke përçmuar besëlidhjen e lidhur me shërbëtorin tënd dhe ke përdhosur kurorën e tij, duke bërë që të bjerë për tokë.
40Podrl si vse ograje njegove, trdnjave njegove si izpostavil razdoru.
40Ke shembur gjithë mbrojtjet e tij dhe i ke katandisur në gërmadha kalatë e tij.
41Plenili so ga vsi mimohodeči, v zasmeh je dan sosedom svojim.
41Tërë kalimtarët e kanë plaçkitur dhe ai është bërë gazi i fqinjëve të tij.
42Povzdignil si zatiralcev njegovih desnico, veselje napravil vsem sovražnikom njegovim.
42Ke lavdëruar dorën e djathtë të kundërshtarëve të tij dhe ke bërë të gëzohen tërë armiqtë e tu.
43Skrhal si tudi meča njegovega ostrino in mu nisi dal zmagati v vojski.
43Ke prishur tehun e shpatës së tij dhe nuk e ke ndihmuar në betejë.
44Storil si, da je minila bleščoba njegova, in prestol njegov si zvrnil na tla.
44I ke dhënë fund madhështisë së tij dhe ke hedhur për tokë fronin e tij.
45Okrajšal si dni mladosti njegove, pokril si ga s sramoto. (Sela.)
45Ke shkurtuar ditët e rinisë së tij dhe e ke mbuluar me turp. (Sela)
46Doklej, GOSPOD, boš li se skrival vekomaj? gorela bo kakor ogenj jeza tvoja?
46Deri kur, o Zot? A do të fshihesh ti përjetë? A do të flakërojë si zjarr zemërimi yt?
47Spomni se me – kako sem kratkih dni! Za kako ničevost si ustvaril vse otroke človeške!
47Kujto sa e shkurtër është jeta ime. Për çfarë kotësie ke krijuar gjithë bijtë e njerëzve?
48Kateri mož je, ki živi in ne bo videl smrti, ki zavaruje dušo svojo zoper oblast groba? (Sela.)
48Cili është njeriu që jeton, pa parë vdekjen dhe që mund ta shkëputë jetën e tij nga pushteti Sheolit? (Sela)
49Kje so, o Gospod, milosti tvoje nekdanje, ki si jih prisegel Davidu v zvestobi svoji?
49Ku janë, o Zot, mirësitë e tua të lashta, për të cilat iu betove Davidit në besnikërinë tënde?
50Spomni se, Gospod, sramote hlapcev svojih, da nosim v prsih svojih zasramovanje vseh teh mnogih ljudstev,
50Kujto, o Zot, fyerjen që iu bë shërbëtorëve të tu, dhe si unë mbaj në zemër fyerjen e rëndë të të gjitha kombeve,
51s katerim so sramotili sovražniki tvoji, GOSPOD, s katerim so sramotili maziljenca tvojega stopinje. —Slava GOSPODU vekomaj! Amen in Amen! Knjiga četrta.
51me të cilën armiqtë e tu kanë fyer, o Zot, me të cilën kanë fyer hapat e të vajosurit tënd.
52Slava GOSPODU vekomaj! Amen in Amen! Knjiga četrta.
52I bekuar qoftë Zoti përjetë. Amen, po, amen!