1Munhu akazvarwa nomukadzi anamazuva mashoma, azere nokutambudzika.
1Homo, naskita de virino, Havas mallongan vivon kaj abundon da afliktoj.
2Anobuda seruva, ndokusvava; Anotizawo somumvuri, haagari.
2Kiel floro li elkreskas kaj velkas; Li forkuras kiel ombro kaj ne restas.
3Ko munotarira munhu akadai nameso enyu, Muchinditonga here?
3Kaj kontraux tia Vi malfermas Viajn okulojn, Kaj min Vi vokas al jugxo kun Vi!
4Ndianiko angabudisa chinhu chakanaka pane chakaipa? Hakuna.
4CXu povas purulo deveni de malpurulo? Neniu.
5Mazuva ake zvaakatarwa, mwedzi yake yakaverengwa nemi, Makamutarira miganho yaasingatenderwi kudarika;
5Se liaj tagoj estas difinitaj, la nombro de liaj monatoj estas cxe Vi; Vi difinis lian limon, kiun li ne transpasos.
6Regai kumucherekedza, azorore, Kusvikira apedza zuva rake somubatiri.
6Deturnu do Vin de li, ke li estu trankvila, GXis venos lia tempo, kiun li sopiras kiel dungito.
7nekuti kana muti uchinge watemwa, kune tariro kuti uchabudazve, Uye kuti davi rawo nyoro haringaperi.
7Arbo havas esperon, se gxi estas dehakita, ke gxi denove sxangxigxos, Kaj gxi ne cxesos kreskigi brancxojn.
8Kunyange mudzi wawo ukakwegurira muvhu, Nehunde yawo ikafa pasi;
8Se gxia radiko maljunigxis en la tero, Kaj gxia trunko mortas en polvo,
9Kunyange zvakadaro uchabukira kana wanzwa kunhuhwira kwemvura, Ndokubudisa matavi somuti muduku.
9Tamen, eksentinte la odoron de akvo, gxi denove verdigxas, Kaj kreskas plue, kvazaux jxus plantita.
10Asi munhu anofa, akaparara hake; Zvirokwazvo munhu anorega kufema, zvino aripiko?
10Sed homo mortas kaj malaperas; Kiam la homo finigxis, kie li estas?
11Mvura inopera pagungwa, Uye rwizi runopera nokupwa;
11Forfluas la akvo el lago, Kaj rivero elcxerpigxas kaj elsekigxas:
12Saizvozvo munhu anovata pasi, akasamukazve; Havazomukizve kusvikira denga rapera, Havangamutswi pahope dzavo.
12Tiel homo kusxigxas, kaj ne plu levigxas; Tiel longe, kiel la cxielo ekzistas, ili ne plu vekigxos, Nek revigligxos el sia dormado.
13Dai muchindivanza henyu paSheori, Muchindichengeta pakavanda, kusvikira hasha dzenyu dzapfuura, Munditemere nguva yakatarwa, yamungandirangarira nayo.
13Ho, se Vi kasxus min en SXeol, Se Vi kasxus min gxis la momento, kiam pasos Via kolero, Se Vi difinus por mi templimon kaj poste rememorus min!
14Kana munhu achinge afa, angararamazve here? Ndaimira hangu mazuva ose okutambudzika kwangu, Kusvikira kusunungurwa kwangu kuchisvika.
14Kiam homo mortas, cxu li poste povas revivigxi? Dum la tuta tempo de mia batalado mi atendus, GXi venos mia forsxangxo.
15Maizodana, ini ndikakupindurai; Maishuva basa ramaoko enyu.
15Vi vokus, kaj mi respondus al Vi; Vi ekdezirus la faritajxon de Viaj manoj.
16Asi zvino munoverenga nhambwe dzangu;
16Nun Vi kalkulas miajn pasxojn; Ne konservu mian pekon;
17Kudarika kwangu kwakasungirwa muhombodo, Munosunga zvakaipa zvangu.
17Sigelu en paketo miajn malbonagojn, Kaj kovru mian kulpon.
18Gomo kana richiwa zvirokwazvo rinopfupfunyuka, Uye dombo rinobviswa panzvimbo yaro;
18Sed monto, kiu falas, malaperas; Kaj roko forsxovigxas de sia loko;
19Mvura inochera mabwe; Kuyerera kwayo kunokukura guruva renyika;. imwi munoparadza tariro yomunhu.
19SXtonojn forlavas la akvo, Kaj gxia disversxigxo fordronigas la polvon de la tero: Tiel Vi pereigas la esperon de homo.
20Munomukunda nokusingaperi, iye akapfuura hake; Munoshandura chiso chake, ndokumudzinga.
20Vi premas lin gxis fino, kaj li foriras; Li sxangxas sian vizagxon, kaj Vi forigas lin.
21Vana vake vanokudzwa iye asingazvizivi; Vanoderedzwa, asi iye haaoni vachiitirwa izvozvo.
21Se liaj infanoj estas honorataj, li tion ne scias; Se ili estas humiligataj, li tion ne rimarkas.
22Asi kana ari iye, nyama yake inorwadziwa, Mweya wake unochema mukati make.
22Nur lia propra korpo lin doloras, Nur pri sia propra animo li suferas.