¹Unozvirumbidzireiko nezvakashata, iwe mhare? Tsitsi dzaMwari dziripo misi yose.

¹Til sangmesteren; en læresalme av David,

²Rurimi rwako runofunga kutaura zvakaipa; Rwakafanana nechisvo chinopinza, ruchiita zvinonyengera.

²da edomitten Doeg kom og gav Saul til kjenne og sa til ham: David er kommet i Akimeleks hus.

³Unoda zvakaipa kupfuura zvakanaka; Nokureva nhema kupfuura kutaura zvakarurama.

³Hvorfor roser du dig av ondskap, du veldige? Guds miskunnhet varer hele dagen.

⁴Unoda mashoko ose okuparadza, Iwe rurimi runonyengera.

⁴På undergang tenker din tunge, lik en hvesset rakekniv, du som legger op listige råd!

⁵Mwari achakuparadzawo saizvozvo nokusingaperi, Achakubata akakubvisa patende rako, nokukudzura panyika yavapenyu.

⁵Du elsker ondt istedenfor godt, løgn istedenfor å tale hvad rett er. Sela.

⁶Vakarurama vachazviona vakatya, vachamusweveredza, vachiti,

⁶Du elsker hvert ord som volder ødeleggelse, du svikaktige tunge!

⁷Tarirai, hoyu munhu asina kuita Mwari nhare yake, Asi akavimba nokuwanda kwefuma yake, Akazvisimbisa pazvakaipa zvake.

⁷Gud skal da også bryte dig ned for evig tid; han skal gripe dig og rive dig ut av teltet og rykke dig op av de levendes land. Sela.

⁸Asi kana ndirini, ndakafanana nomuorivhi munyoro muimba yaMwari; Ndinovimba netsitsi dzaMwari nokusingaperi-peri.

⁸Og de rettferdige skal se det og frykte, og de skal le av ham og si:

⁹Ndichakuvongai nokusingaperi, nekuti ndimi makazviita; Ndichamirira zita renyu pamberi pavatsvene venyu nekuti rakanaka.

⁹Se, der er den mann som ikke holdt Gud for sitt sterke vern, men satte sin lit til sin store rikdom, satte sin styrke i sin ondskap.

¹⁰Men jeg er som et grønt oljetre i Guds hus, jeg setter min lit til Guds miskunnhet evindelig og alltid.

¹¹Jeg vil prise dig evindelig, fordi du har gjort det, og jeg vil bie efter ditt navn, fordi det er godt, for dine frommes åsyn.