¹Zvirokwazvo Mwari anoitira Isiraeri zvakanaka, Ivo vane moyo yakachena.

¹En salme av Asaf. Ja, Gud er god mot Israel, mot de rene av hjertet.

²Asi kana ndirini, tsoka dzangu dzakanga dzotsauka; Makumbo angu akanga otedzemuka.

²Men jeg - nær hadde mine føtter snublet, på lite nær var mine trin glidd ut.

³nekuti ndakanga ndichigodora vana manyawi, Pakuona kwangu kufara kwavakaipa.

³For jeg harmedes over de overmodige da jeg så at det gikk de ugudelige vel.

⁴nekuti havatambudziki pakufa kwavo; Asi muviri wavo une simba.

⁴For de er fri for lidelser inntil sin død, og deres styrke er vel ved makt.

⁵Havana njodzi savamwe vanhu; Havatambudzwi savamwe vanhu

⁵De kjenner ikke til nød som andre folk, og de blir ikke plaget som andre mennesker.

⁶Saka kuzvikudza kwavo kwakafanana noruketani pamitsipa yavo; Kumanikidza kunovafukidza senguvo.

⁶Derfor er overmot deres halssmykke, vold omhyller dem som et klædebon.

⁷Meso avo anobuda nokukora; Zvavanofunga pamoyo zvinofashamira;

⁷Deres øine står ut av fedme, hjertets tanker bryter frem.

⁸Vanoseka, vachireva pakuipa kwavo zvinomanikidza vamwe; Vanotaura vachizvikudza.

⁸De håner og taler i ondskap om undertrykkelse; fra det høie taler de.

⁹Vakataurira kudenga nemiromo yavo, Ndimi dzavo dzinofamba-famba pasi.

⁹De løfter sin munn op til himmelen, og deres tunge farer frem på jorden.

¹⁰Saka vanhu vake vanodzokera ikoko; Vanosvinirwa mvura zhinji, mukombe uzere.

¹⁰Derfor får de sitt folk til å vende sig om til dem, og vann i overflod suger de i sig*. / {* d.e. de nyter stor lykke.}

¹¹Zvino vanoti, Mwari angaziva seiko? Wekumusoro-soro angava nokuziva here?

¹¹Og de sier: Hvorledes skulde Gud vite noget? Er det vel kunnskap hos den Høieste?

¹²Tarirai, ndizvo zvakaita vakaipa; Vanowedzera fuma yavo vachingogara vasingatamburi.

¹²Se, dette er de ugudelige, og evig trygge vokser de i velmakt.

¹³Zvirokwazvo ndakanatsa moyo wangu pasina, Nokushambidza maoko angu ndisina mhosva;

¹³Ja, forgjeves har jeg renset mitt hjerte og tvettet mine hender i uskyld;

¹⁴nekuti ndakatambudzwa zuva rose, Ndakarangwa mangwanani ose.

¹⁴jeg blev dog plaget hele dagen, og hver morgen kom til mig med tukt.

¹⁵Kana ndaiti, ndichataura kudai; Tarirai, ndainyengera rudzi rwavana venyu.

¹⁵Dersom jeg hadde sagt: Jeg vil tale således*, se, da hadde jeg vært troløs mot dine barns slekt. / {* SLM 73, 13. 14.}

¹⁶Zvino ndakaramba ndichifunga kuti ndizvinzwisise, Asi zvakandiremera kwazvo;

¹⁶Og jeg tenkte efter for å forstå dette*; det var en plage i mine øine / {* SLM 73, 3-14.}

¹⁷Kusvikira ndapinda panzvimbo tsvene yaMwari, Ndikatarira kuguma kwavo.

¹⁷- inntil jeg gikk inn i Guds helligdommer og gav akt på deres endelikt.

¹⁸Zvirokwazvo munovaisa panotedza; Munovawisira pasi kuti vaparadzwe.

¹⁸Ja, på glatte steder setter du dem; du lot dem falle, så de gikk til grunne.

¹⁹Haiwa, vanoparadzwa kamwe-kamwe! Vanopedzwa chose nezvinotyisa.

¹⁹Hvor de blev ødelagt i et øieblikk! De gikk under og tok ende med forferdelse.

²⁰Sezvakarotwa, kana munhu apepuka; Saizvozvo, Ishe, muchashora mufananidzo wavo, kana muchimuka.

²⁰Likesom en akter for intet en drøm når en har våknet op, således akter du, Herre, deres skyggebillede for intet når du våkner op.

²¹nekuti moyo wangu wakachema, Ndakabayiwa patsvo dzangu.

²¹Når mitt hjerte var bittert, og det stakk mig i mine nyrer,

²²Ndakanga ndiri benzi, ndisingazivi chinhu; Ndakanga ndakafanana nemhuka pamberi penyu.

²²da var jeg ufornuftig og forstod intet; som et dyr var jeg imot dig.

²³Kunyange zvakadaro ndinoramba ndinemwi; Makabata ruoko rwangu rworudyi.

²³Men jeg blir alltid hos dig, du har grepet min høire hånd.

²⁴Muchandiperekedza nezano renyu, Ndokuzondigamuchira pakubwinya.

²⁴Du leder mig ved ditt råd, og derefter optar du mig i herlighet.

²⁵Ndianiko kudenga, kana musimi? Napasi hapana wandinoda kunze kwenyu.

²⁵Hvem har jeg ellers i himmelen? Og når jeg har dig, har jeg ikke lyst til noget på jorden.

²⁶Nyama yangu nomoyo wangu zvinopera; Asi Mwari ndiye dombo romoyo wangu nomugove wangu nokusingaperi.

²⁶Vansmekter enn mitt kjød og mitt hjerte, så er dog Gud mitt hjertes klippe og min del evindelig.

²⁷nekuti tarirai, vari kure nemwi vachapera; Makaparadza vose vakakusiyai noupombwe hwavo.

²⁷For se, de som holder sig borte fra dig, går til grunne; du utrydder hver den som faller fra dig i hor*. / {* d.e. i utroskap bryter pakten med dig.}

²⁸Kana ndirini, kuswedera pedo naye ndizvo zvinondifadza; Ishe Mwari ndakamuita nhare yangu, Kuti ndiparidze mabasa enyu ose.

²⁸Men for mig er det godt å holde mig nær til Gud; jeg setter min lit til Herren, Israels Gud, for å fortelle alle dine gjerninger.