¹Pauro muapositori waJesu Kristu nechido chaMwari, naTimotio hama, kukereke yaMwari iri paKorinde, pamwe nevatsvene vose vari muAkaya yose:

¹Paweł, Apostoł Jezusa Chrystusa przez wolę Bożą, i Tymoteusz brat,zborowi Bożemu, który jest w Koryncie, ze wszystkimi świętymi, którzy są we wszystkiej Achai.

²Nyasha kwamuri nerugare runobva kuna Mwari Baba vedu nekuna Ishe Jesu Kristu.

²Łaska niech będzie wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i Pana Jezusa Chrystusa.

³Ngaavongwe Mwari, ivo Baba vaIshe wedu Jesu Kristu Baba vetsitsi, uye Mwari wenyaradzo yose;

³Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa, Ojciec miłosierdzia a Bóg wszelkiej pociechy,

⁴unotinyaradza padambudziko redu rose, kuti tigone kunyaradza avo vari mukutambudzika kupi nekupi, nenyaradzo yatinonyaradzwa nayo tomene naMwari;

⁴Który nas cieszy w każdym ucisku naszym, abyśmy i my cieszyć mogli i tych, którzy są w jakimkolwiek ucisku, tąż pociechą, którą my sami pocieszeni bywamy od Boga.

⁵nekuti matambudziko aKristu sezvaakawedzerwa matiri, saizvozvovo nyaradzo yeduwo yakawedzerwa naKristu.

⁵Gdyż jako w nas obfitują utrapienia Chrystusowe, tak przez Chrystusa obfituje i pociecha nasza.

⁶Zvino kunyange tichirwadziwa, ndezvenyaradzo neruponeso rwenyu zvinobudirira mukutsungirira mumatambudziko mamwewo atakatambudzikawo, kana kunyage tichinyaradzwa, ndezvenyaradzo neruponeso rwenyu.

⁶Bo choć bywamy uciśnieni, dla waszej to pociechy i zbawienia, które się sprawuje przez znoszenie tegoż utrapienia, które i my cierpimy; choć też pocieszeni bywamy, i to dla waszej pociechy i zbawienia;

⁷Uye tariro yedu pamusoro penyu yakasimba, tichiziva kuti sezvamuri vagovani vematambudziko, saizvozvovo venyaradzo.

⁷A nadzieja nasza mocna jest o was, ponieważ wiemy, iż jakoście uczestnikami utrapienia, tak i pociechy.

⁸Nekuti hatidi kuti musaziva, hama, dambudziko redu rakatiwira paAsia, kuti takadzvanyiwa zvisingaverengeki kukunda simba redu, zvekuti takarasha tariro kunyange yeupenyu;

⁸Albowiem nie chcemy, abyście nie mieli wiedzieć, bracia! o ucisku naszym, który nas spotkał w Azyi, iżeśmy nazbyt byli obciążeni i nad możność, tak iżeśmy byli poczęli wątpić i o żywocie.

⁹asi takanga tine mutongo werufu matiri, kuti tirege kuzvivimba, asi Mwari unomutsa vakafa;

⁹Owszem i sami w sobie mieliśmy wyrok śmierci, abyśmy nie ufali sami w sobie, ale w Bogu, który wzbudza umarłych;

¹⁰wakatinunura parufu rukuru rwakadai, uye unonunura; watinovimba maari kuti uchatinunura;

¹⁰Który z tak wielkiej śmierci wyrwał nas i jeszcze wyrywa, w którym nadzieję mamy, iż i napotem wyrwie;

¹¹nemwiwo muchitishandira pamwe nemukumbiro, kuti nekuda kwechipo pamusoro pedu nenzira yevanhu vazhinji, kuvonga kupiwe vazhinji vakatimiririra.

¹¹Zwłaszcza gdy się też i wy pomożecie modlić za nami, aby za ten dar, który przez wiele osób nam jest pokazany, były też od wielu osób dzięki czynione za nas.

¹²Nekuti kuzvikudza kwedu ndikoku: Kupupura kwehana yedu, kuti muumwe neuzvokwadi hwaMwari, kwete neuchenjeri hwenyama, asi nenyasha dzaMwari, takazvibata panyika zvikuru maererano nemwi.

¹²Albowiem toć jest chluba nasza, świadectwo sumienia naszego, żeśmy w prostocie i w szczerości Bożej, nie w cielesnej mądrości, ale w łasce Bożej na świecie obcowali, a najwięcej między wami.

¹³Nekuti hatinyori zvimwe zvinhu kwamuri, asi izvo zvamunoverenga nezvamunogamuchira; uye ndinovimba kuti muchazvigamuchira kusvika pakuguma;

¹³Albowiem nic inszego wam nie piszemy, tylko to, co czytacie, albo też poznawacie, a spodziewam się, iż też aż do koóca poznacie,

¹⁴sezvamakatigamuchirawo muchidimbu, kuti tiri rumbidzo yenyu, semwiwo vedu nezuva raIshe Jesu.

¹⁴Jakoście też nas poznali po części, żeśmy chlubą waszą, jako i wy naszą w dzieó Pana Jezusa.

¹⁵Zvino muchivimbo ichi, ndaishuva kutanga kuuya kwamuri kuti muve nenyasha dzechipiri;

¹⁵I z tąć ufnością chciałem był iść do was najpierwej, abyście wtóre dobrodziejstwo odebrali;

¹⁶nekupfuura nekwamuri ndichienda Makedhonia, nekudzoka kwamuri ndichibva Makedhonia, ndiperekedzwe nemwi kuJudhiya.

¹⁶I przez was iść do Macedonii, i zasię z Macedonii przyjść do was, i od was być odprowadzony do Judzkiej ziemi.

¹⁷Naizvozvo ndichifunga saizvozvo, ndakaita nekusasimbisa moyo here, kana zvandinozvipira ndinozvipira zvinoenderana nenyama here? Kuti kwandiri zvive hongu, hongu; uye kwete, kwete?

¹⁷O tem tedy myśląc, izalim co lekkomyślnie uczynił? albo to, o czem myślę, izali według ciała myślę, aby było u mnie: Tak tak i Nie nie?

¹⁸Asi Mwari wakatendeka, kuti shoko redu kwamuri harina kuva hongu nakwete.

¹⁸Aleć wierny jest Bóg, iż mowa nasza do was nie była: Tak i Nie.

¹⁹Nekuti Mwanakomana waMwari Jesu Kristu uyo wakaparidzwa pakati penyu nesu, neni naSirivhano naTimotio, wakange asiri hongu nakwete, asi maari maiva hongu.

¹⁹Albowiem Syn Boży, Jezus Chrystus, który między wami przez nas jest opowiadany, to jest, przez mię i przez Sylwana, i przez Tymoteusza, nie był: Tak i Nie; ale Tak w nim było.

²⁰Nekuti zvose zvipikirwa zvaMwari, nemaari ndihongu; nemaari ndiAmeni, kuti Mwari akudzwe kubudikidzwa nesu.

²⁰Bo ile jest obietnic Bożych, w nim są Tak i w nim są Amen, ku chwale Bożej przez nas.

²¹Zvino unotisimbisa pamwe nemwi muna Kristu nekutizodza ndiMwari,

²¹Ale ten, który nas utwierdza z wami w Chrystusie i który nas pomazał, Bóg jest;

²²wakatiisawo mucherechedzo, akapa rubatso rweMweya mumoyo yedu.

²²Który też zapieczętował nas i dał zadatek Ducha w serca nasze.

²³Asi ini ndinodana Mwari kuti ave chapupu pamweya wangu, kuti ndikuregererei handina kuzouya Korinde.

²³Aleć ja Boga przyzywam na świadectwo na duszę moję, iż szanując was, dotądem nie przyszedł do Koryntu;

²⁴Hazvirevi kuti tinotonga pamusoro perutendo rwenyu, asi tiri vabatsiri vemufaro wenyu; nekuti mumire nerutendo.

²⁴Nie iżbyśmy panowali nad wiarą waszą, ale iż jesteśmy pomocnikami wesela waszego; bo wiarą stoicie.