1Asi ndakazvipira izvi mandiri kusauya kwamuri nekushungurudza.
1A postanowiłem to u siebie, abym znowu nie przyszedł z zasmuceniem do was.
2Nekuti kana ndichikushungurudzai, ndiani zvino uchandifadza, kunze kwaiye wakashungurudzwa neni?
2Bo jeźlibym ja was zasmucił, i któż jest, co by mię rozweselił, tylko ten, który jest przez mię zasmucony?
3Zvino ndakakunyorerai chinhu chakadai kuti zvimwe kana ndasvika, ndirege kushungurudzwa naivo vanofanira kundifadza; ndine chivimbo mamuri mose, kuti mufaro wangu ndewenyu mose.
3A tomci wam napisał, abym przyszedłszy, nie miał smutku z tych, z których miałbym się weselić; pewien będąc o was wszystkich, że radość moję wszyscy za swoję macie.
4Nekuti mudambudziko guru nekushungurudzika kwemoyo ndakakunyorerai nemisodzi mizhinji, kwete kuti murwadziswe, asi kuti muzive rudo rukuru rwandinokudai narwo.
4Albowiem z wielkiego ucisku i utrapienia serca, i z wielą łez pisałem wam, nie żebyście mieli być zasmuceni, ale żebyście miłość poznali, którą nader obficie mam przeciwko wam.
5Zvino kana umwe akarwadzisa, haana kurwadzisa ini, asi muchidimbu (kuti ndirege kukuremedzai) mose.
5Jeźli tedy kto zasmucił, nie mnieć zasmucił, ale poniekąd (abym go nie obciążył), was wszystkich.
6Kuranga uku kwakakwanira wakadai ndiko kwevazhinji.
6Dosyćci ma taki na zgromieniu tem, które się stało od wielu,
7Kuti panzvimbo yaizvozvi zviri nani kuti mumukangamwire nokunyaradza, kuti wakadaro arege kuodzwa moyo kwazvo neshungu zvinji.
7Tak iż przeciwnym obyczajem, inaczej byście mu odpuścić mieli i onego pocieszyć, by snać zbytni smutek takiego nie pożarł.
8Naizvozvo ndinokukumbirisai kuti musimbise rudo kwaari.
8Przetoż proszę was, abyście miłość przeciwko niemu utwierdzili,
9Nekuti ndakanyorerawo izvi, kuti ndizive kuidzwa kwenyu kana muchiteerera pazvinhu zvose.
9Albowiem i dlategom był napisał, abym doświadczenia waszego doznał, jeźliże we wszystkiem posłuszni jesteście.
10Zvino iye wamunokangamwira chinhu, neni ndinomukangamwira; nekuti kana ini ndichikangamwira chinhu, uyo wandinenge ndakakangamwira, ndinozviita nekuda kwenyu pamberi paKristu;
10A komu wy co odpuszczacie, temu i ja; gdyż i ja, jeźlim co odpuścił temu, komum odpuścił, uczyniłem to dla was przed oblicznością Chrystusową, aby was szatan nie podszedł.
11zvimwe Satani ungatora mukana wedu; nekuti hatizi vasingazivi mano ake.
11Albowiem zamysły jego nie są nam tajne.
12Zvino ndakati ndichisvika paTroasi neevhangeri yaKristu, ndazarurirwa mukova muna Kristu,
12A gdym przyszedł do Troady dla opowiadania Ewangielii Chrystusowej, a drzwi mi były otworzone w Panu.
13handina kuwana zororo pamweya wangu, nekuti handina kuwana Tito hama yangu; asi ndakawonekana navo ndikabvapo ndikaenda Makedhonia.
13Nie miałem ulżenia w duchu moim dlatego, żem nie znalazł Tytusa, brata mego; ale rozstawszy się z nimi, poszedłem do Macedonii.
14Asi ngaavongwe Mwari, unotikundisa nguva dzose muna Kristu, uye unoratidza nesu kose-kose hwema hweruzivo rwake.
14Lecz chwała Bogu, który nam zawsze zwycięstwo daje w Chrystusie i wonność znajomości swojej objawia przez nas na każdem miejscu.
15Nekuti tiri hwema hwunonhuwira hwaKristu kuna Mwari, pane ivo vanoponeswa nepane ivo vanoparara.
15Bośmy dobrą wonnością Chrystusową Bogu w tych, którzy zbawieni bywają i w tych, którzy giną;
16Kune vamwe hwema hworufu mukufa; nekune vamwe hwema hweupenyu muupenyu. Zvino ndiani ungakwanira zvinhu izvi?
16Tymci wonnością śmierci na śmierć, ale onym wonnością żywota ku żywotowi; lecz do tego, któż jest sposobny?
17Nekuti hatifanani nevazhinji vanokanganisa shoko raMwari; asi seveuchokwadi, uye sezvinobva kuna Mwari pachiso chaMwari tinotaura tiri muna Kristu.
17Bo nie jesteśmy jako wiele ich, którzy fałszują słowo Boże; ale jako z szczerości, ale jako z Boga, przed oblicznością Bożą o Chrystusie mówimy.