¹Zvino mabiko epasika asati asvika, Jesu woziva kuti awa rake rasvika kuti abve munyika ino, aende kuna Baba, ada vake vari munyika, wakavada kusvikira pamagumo.

¹A przed świętem wielkanocnem wiedząc Jezus, iż przyszła godzina jego, aby przeszedł z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoje, którzy byli na świecie, aż do koóca umiłował je.

²Zvino chirairo chakati chaitika, dhiabhorosi atoisa mumoyo maJudhasi Isikariyoti, waSimoni, kuti amutengese,

²A gdy była wieczerza, a dyjabeł już był wrzucił w serce Judasza, syna Szymonowego Iszkaryjoty, aby go wydał;

³Jesu achiziva kuti Baba vakapa zvinhu zvose mumaoko ake, uye kuti wakabva kuna Mwari uye anoenda kuna Mwari,

³Widząc Jezus, iż wszystko Ojciec podał do rąk jego, a iż od Boga wyszedł i do Boga idzie,

⁴akasimuka kubva pachirayiro, akabvisa nguvo, akatora mucheka akazvimonera.

⁴Wstał od wieczerzy i złożył szaty, a wziąwszy prześcieradło, przepasał się.

⁵Shure kwaizvozvi wakadira mvura mundiro, ndokutanga kushambidza tsoka dzevadzidzi, nekupusika nemucheka waakange akamonerwa nawo.

⁵Potem nalał wody do miednicy, i począł nogi umywać uczniom i ucierać prześcieradłem, którem był przepasany.

⁶Naizvozvo wakasvika kuna Simoni Petro; iye ndokuti kwaari: Ishe, imwi moshambidza tsoka dzangu here?

⁶Tedy przyszedł do Szymona Piotra; a on mu rzekł: Panie! i tyż mnie masz nogi umywać?

⁷Jesu akapindura ndokuti kwaari: Chandinoita ini, iwe hauzivi ikozvino; asi uchaziva shure kweizvi.

⁷Odpowiedział Jezus, i rzekł mu: Co ja czynię, ty nie wiesz teraz, ale się potem dowiesz.

⁸Petro akati kwaari: Hamungatongoshambidzi tsoka dzangu nekusingaperi. Jesu akamupindura akati: Kana ndisingakushambidzi, hauna mugove neni.

⁸Rzekł mu Piotr: Nie będziesz ty nóg moich umywał na wieki. Odpowiedział mu Jezus: Jeźli cię nie umyję, nie będziesz miał cząstki ze mną.

⁹Simoni Petro akati kwaari: Ishe, kwete tsoka dzangu dzoga, asi maokowo nemusoro.

⁹Tedy mu rzekł Szymon Piotr: Panie! nie tylko nogi moje, ale i ręce, i głowę.

¹⁰Jesu akati kwaari: Wakashambidzwa haashaiwi chinhu kunze kwekushamba tsoka, asi wakachena chose; uye imwi makachena asi kwete mose.

¹⁰Rzekł mu Jezus: Ktoć jest umyty, nie potrzebuje, jedno aby nogi umył, bo czysty jest wszystek; i wy jesteście czystymi, ale nie wszyscy;

¹¹Nekuti wakange achiziva uyo waizomutengesa; nekuda kwaizvozvi wakati: Hamuna kuchena mose.

¹¹Albowiem wiedział, który go wydać miał; dlategoż rzekł: Nie wszyscy jesteście czystymi.

¹²Naizvozvo ashambidza tsoka dzavo, wakatora nguvo dzake, agarazve pakudya, akati kwavari: Munoziva zvandaita kwamuri here?

¹²Gdy tedy umył nogi ich i wziął szaty swoje, usiadłszy zasię za stół, rzekł im: Wiecież, com wam uczynił?

¹³Imwi munondidaidza kuti Mudzidzisi, uye: Ishe; uye munoreva zvakanaka, nekuti ndini iye.

¹³Wy mię nazywacie nauczycielem i Panem, a dobrze mówicie; bomci jest nim.

¹⁴Zvino kana ini, Ishe neMudzidzisi, ndashambidza tsoka dzenyu, imwiwo munofanira kushambidzana tsoka dzenyu.

¹⁴Ponieważem ja tedy umył nogi wasze, Pan i nauczyciel, i wyście powinni jedni drugim nogi umywać.

¹⁵Nekuti ndakupai muenzaniso, kuti nemwi muite ini sezvandaita kwamuri.

¹⁵Albowiem dałem wam przykład, abyście jakom ja wam uczynił, i wy czynili.

¹⁶Zvirokwazvo, zvirokwazvo, ndinoti kwamuri: Muranda haazi mukuru kuna ishe wake, uye wakatumwa haasi mukuru kune wakamutuma.

¹⁶Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Nie jest sługa większy nad pana swego, ani poseł jest większy nad onego, który go posłał.

¹⁷Kana muchiziva zvinhu izvi, makaropafadzwa kana muchizviita.

¹⁷Jeźlić to wiecie, błogosławieni jesteście, jeźli to uczynicie.

¹⁸Handitauri maererano nemwi mose; ini ndinoziva vandakasarudza; asi kuti rugwaro ruzadziswe, runoti: Unodya chingwa neni wakandisimudzira chitsitsinho chake.

¹⁸Nie o wszystkichci was mówię, jać wiem, którem obrał; ale żeby się wypełniło Pismo: Który je ze mną chleb, podniósł przeciwko mnie piętę swoję.

¹⁹Kubva ikozvino ndinokuudzai zvisati zvaitika, kuti, kana zvichiitika, mugotenda kuti ndini.

¹⁹Teraz wam powiadam, przedtem niż się to stanie, abyście gdy się to stanie, uwierzyli, żem ja jest.

²⁰Zvirokwazvo, zvirokwazvo, ndinoti kwamuri: Unogamuchira ani nani wandinotuma, unogamuchira ini; neunogamuchira ini, unogamuchira wakandituma.

²⁰Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto przyjmuje tego, którego bym posłał, mię przyjmuje; a kto mię przyjmuje, onego przyjmuje, który mię posłał.

²¹Jesu wakati areva saizvozvi akatambudzika mumweya, akapupura akati: Zvirokwazvo, zvirokwazvo, ndinoti kwamuri: Umwe wenyu uchanditengesa.

²¹To rzekłszy Jezus, zasmucił się w duchu, i oświadczył, a rzekł: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, że jeden z was wyda mię.

²²Naizvozvo vadzidzi vakatarirana, vachikahadzika kuti waataura pamusoro paani.

²²Tedy uczniowie spoglądali po sobie, wątpiąc, o kim by to mówił.

²³Zvino kwakange kugere pakudya pachifuva chaJesu umwe wevadzidzi vake, Jesu waaida;

²³A był jeden z uczniów jego, który się był położył na łonie Jezusowem, ten, którego miłował Jezus.

²⁴naizvozvo Simoni Petro akamuninira, kubvunza kuti ndiani waanotaura pamusoro pake.

²⁴Przetoż na tego skinął Szymon Piotr, aby się wypytał, który by to był, o którym mówił.

²⁵Iye achizendamirawo pachifuva chaJesu, akati kwaari: Ishe, ndiani?

²⁵A on położywszy się na piersiach Jezusowych, rzekł mu: Panie! któryż to jest?

²⁶Jesu akapindura akati: Ndiye ini wandichapa chimedu kana ndaseva. Zvino aseva chimedu, akapa Judhasi Isikariyoti waSimoni.

²⁶Odpowiedział Jezus: Ten jest, któremu ja omoczywszy sztuczkę chleba, podam; a omoczywszy sztuczkę chleba, dał Judaszowi, synowi Szymona, Iszkaryjotowi.

²⁷Zvino shure kwechimedu, ipapo Satani akapinda maari. Jesu ndokuti kwaari: Zvaunoita, ita uchikurumidza.

²⁷A zaraz po onej sztuczce chleba wstąpił weó szatan. Tedy mu rzekł Jezus: Co czynisz, czyó rychło.

²⁸Asi hakuna kune vakange vagere pakudya wakaziva kuti wakazvireverei kwaari.

²⁸A tego żaden nie zrozumiał z spółsiedzących, na co mu to rzekł.

²⁹Nekuti vamwe vakafunga kuti, sezvo Judhasi aiva nechikwama, Jesu wakati kwaari: Tenga zvatinoda pamutambo; kana kuti ape varombo chimwe chinhu.

²⁹Albowiem niektórzy mniemali, gdyż Judasz miał mieszek, iż mu rzekł Jezus: Nakup, czego nam potrzeba na święto, albo iżby co dał ubogim.

³⁰Naizvozvo iye akati agamuchira chimedu, akabuda pakarepo; zvino hwakange hwuri usiku.

³⁰Tedy on wziąwszy onę sztuczkę chleba, zarazem wyszedł; a noc była.

³¹Naizvozvo wakati abuda, Jesu akati: Ikozvino Mwanakomana wemunhu wakudzwa, naMwari wakudzwa maari.

³¹A gdy wyszedł, rzekł Jezus: Teraz jest uwielbiony Syn człowieczy, a Bóg uwielbiony jest w nim.

³²Kana Mwari akudzwa maari, Mwari uchamukudzawo maari pachake, zvino achamukudza pakarepo.

³²A ponieważ Bóg uwielbiony jest w nim, tedy go też Bóg uwielbi sam w sobie, i wnetże uwielbi go.

³³Vana vaduku, ndichinemwi chinguva chiduku. Muchanditsvaka, asi sezvandakareva kuvaJudha, kuti: Ini kwandinoenda, imwi hamugoni kuuyako, ndinorevawo kwamuri ikozvino.

³³Synaczkowie! jeszcze maluczko jestem z wami; będziecie mię szukać, ale ja jakom rzekł Żydom: Gdzie ja idę, wy przyjść nie możecie; tak i wam teraz powiadam.

³⁴Murairo mutsva ndinopa kwamuri, kuti mudanane; sezvandakakudai, kuti imwi mudananewo.

³⁴Przykazanie nowe daję wam, abyście się społecznie miłowali; jakom i ja was umiłował, abyście się i wy społecznie miłowali.

³⁵Pane izvi vose vachaziva kuti muri vadzidzi vangu, kana mune rudo umwe kune umwe.

³⁵Stądci poznają wszyscy, żeście uczniami moimi, jeźli miłość mieć będziecie jedni przeciwko drugim.

³⁶Simoni Petro akati kwaari: Ishe, munoenda kupi? Jesu akamupindura, akati: Kwandinoenda, haungagoni kunditevera ikozvino; asi uchanditevera pashure.

³⁶Rzekł mu Szymon Piotr: Panie! dokądże idziesz? Odpowiedział mu Jezus: Dokąd ja idę, ty teraz za mną iść nie możesz, ale potem pójdziesz za mną.

³⁷Petro akati kwaari: Ishe, handigoni kukuteverai ikozvino nei? Ndichakuradzikirai upenyu hwangu pasi.

³⁷Tedy mu rzekł Piotr: Panie! czemuż teraz za tobą iść nie mogę? Duszę moję za cię położę.

³⁸Jesu akamupindura, akati: Ucharadzikira upenyu hwako ini here? Zvirokwazvo, zvirokwazvo, ndinoti kwauri: Jongwe haringatongoriri kusvikira wandiramba katatu.

³⁸Odpowiedział mu Jezus: Duszę twoję za mię położysz? Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Nie zapieje kur, aż się mnie po trzykroć zaprzesz.