¹Moyo wenyu ngaurege kutambudzika; imwi munotenda kuna Mwari, tendaiwo kwandiri.

¹Niechaj się nie trwoży serce wasze; wierzycie w Boga i w mię wierzycie.

²Mumusha maBaba vangu mune dzimba zhinji; dai zvisina kudaro, ndingadai ndakakuudzai. Ndinoenda kunokugadzirirai nzvimbo.

²W domu Ojca mego wiele jest mieszkania; a jeźli nie, wżdybymci wam powiedział.

³Zvino kana ndikaenda ndikanokugadzirirai nzvimbo, ndichauyazve ndikugamuchirei kwandiri; kuti apo ini pandiri, imwi muvepowo.

³Idę, abym wam zgotował miejsce; a gdy odejdę i zgotuję wam miejsce, przyjdę zasię i wezmę was do siebie, żebyście, gdziem ja jest, i wy byli.

⁴Uye ini pandinoenda munoziva, nenzira munoziva.

⁴A dokąd ja idę, wiecie, i drogę wiecie.

⁵Tomasi akati kwaari: Ishe, hatizivi kwamunoenda; ko tinogona kuziva sei nzira?

⁵Rzekł mu Tomasz: Panie! nie wiemy, dokąd idziesz, a jakoż możemy drogę wiedzieć?

⁶Jesu akati kwaari: Ini ndiri nzira, nechokwadi, neupenyu; hapana unouya kuna Baba, asi nekwandiri.

⁶Rzekł mu Jezus: Jamci jest ta droga, i prawda, i żywot; żaden nie przychodzi do Ojca, tylko przez mię.

⁷Dai maindiziva, maiziva Baba vanguwo; uye kubva ikozvino munovaziva, uye makavaona.

⁷Gdybyście mię znali, i Ojca byście też mego znali; i już go teraz znacie i widzieliście go.

⁸Firipi akati kwaari: Ishe, tiratidzei Baba, uye zvakatikwanira.

⁸Rzekł mu Filip: Panie! ukaż nam Ojca, a dosyć nam na tem.

⁹Jesu akati kwaari: Ndava nemwi nguva refu yakadai, hausati wandiziva here, Firipi? Waona ini, waona Baba; zvino unoreva sei uchiti: Tiratidzei Baba?

⁹Rzekł mu Jezus: Przez tak długi czas jestem z wami, a nie poznałeś mię? Filipie! kto mnie widzi, widzi i Ojca mego; jakoż ty mówisz: Ukaż nam Ojca?

¹⁰Hautendi here kuti ini ndiri muna Baba, naBaba vari mandiri? Mashoko andinotaura kwamuri ini, handiatauri pachangu; asi Baba, vanogara mandiri, ndivo vanoita mabasa.

¹⁰Nie wierzysz, iżem ja w Ojcu, a Ojciec we mnie? Słowa, które ja do was mówię, nie od samego siebie mówię, lecz Ojciec, który we mnie mieszka, on czyni sprawy.

¹¹Nditendei kuti ndiri muna Baba, naBaba vari mandiri; kana zvisakadaro nditendei nekuda kwemabasa omene.

¹¹Wierzcie mi, żem ja w Ojcu, a Ojciec we mnie; wżdy przynajmniej dla samych spraw wierzcie mi.

¹²Zvirokwazvo, zvirokwazvo, ndinoti kwamuri: Unotenda kwandiri, mabasa ini andinoita iye uchaaitawo, uye makuru kune awa uchaaita; nekuti ini ndinoenda kuna Baba vangu.

¹²Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto wierzy w mię, sprawy które Ja czynię, i on czynić będzie, i większe nad te czynić będzie; bo ja odchodzę do Ojca mego.

¹³Uye chero chipi chamunokumbira muzita rangu, icho ndichachiita, kuti Baba varumbidzwe muMwanakomana.

¹³A o cokolwiek prosić będziecie w imieniu mojem, to uczynię, aby był uwielbiony Ojciec w Synu.

¹⁴Kana muchikumbira chero chipi muzita rangu, ini ndichachiita.

¹⁴Jeźli o co będziecie prosić w imieniu mojem, ja uczynię.

¹⁵Kana muchindida, chengetai mirairo yangu.

¹⁵Jeźli mię miłujecie, przykazania moje zachowajcie.

¹⁶Neni ndichakumbira Baba, naivo vachakupai umwe Munyaradzi, kuti agare nemwi nekusingaperi,

¹⁶A ja prosić będę Ojca, a innego pocieszyciela da wam, aby z wami mieszkał na wieki,

¹⁷Mweya wechokwadi, iyo nyika yausingagoni kugamuchira, nekuti haimuoni, kana kumuziva. Asi imwi munomuziva, nekuti ugere nemwi, uchava mukati menyu.

¹⁷Onego Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może; bo go nie widzi, ani go zna; lecz wy go znacie, gdyż u was mieszka i w was będzie.

¹⁸Handingakusii muri nherera; ndichauya kwamuri.

¹⁸Nie zostawię was sierotami, przyjdę do was.

¹⁹Kuchine chinguvana, nenyika haichazondioni; asi imwi muchandiona; nekuti ndinorarama, imwiwo muchararama.

¹⁹Jeszcze maluczko, a świat mię już więcej nie ogląda; lecz wy mię oglądacie; bo ja żyję, i wy żyć będziecie.

²⁰Nezuva iro imwi muchaziva kuti ndiri muna Baba vangu, nemwi mandiri, neni mamuri.

²⁰W on dzieó wy poznacie, żem ja jest w Ojcu moim, a wy we mnie, i ja w was.

²¹Une mirairo yangu achiichengeta, ndiye unondida; uye unondida uchadikamwa naBaba vangu; neni ndichamuda, uye ndichazviratidza kwaari.

²¹Kto ma przykazania moje i zachowuje je, ten jest, który mię miłuje; a kto mię miłuje, będzie go też miłował Ojciec mój; i ja go miłować będę, i objawię mu siebie samego.

²²Judhasi, kwete Isikariyoti, akati kwaari: Ishe, chii kuti munozozviratidza kwatiri, asi kwete kunyika?

²²Powiedział mu Judasz, nie on Iszkaryjot: Panie! cóż jest, że się nam objawić masz, a nie światu?

²³Jesu akapindura akati kwaari: Kana munhu achindida, uchachengeta shoko rangu, naBaba vangu vachamuda, uye tichauya kwaari, tikaita ugaro naye.

²³Odpowiedział Jezus, i rzekł mu: Jeźli mię kto miłuje, słowo moje zachowywać będzie; i Ojciec mój umiłuje go, i do niego przyjdziemy, a mieszkanie u niego uczynimy.

²⁴Usingandidi, haachengeti mashoko angu; neshoko ramunonzwa harizi rangu, asi raBaba vakandituma.

²⁴Kto mię nie miłuje, słów moich nie zachowywuje; a słowo, które słyszycie, nie jest moje, ale onego, który mię posłał, Ojca.

²⁵Zvinhu izvozvi ndazvitaura kwamuri ndigere nemwi.

²⁵Tomci wam powiedział, u was mieszkając.

²⁶Asi Munyaradzi, Mweya Mutsvene, iwo Baba wavachatuma muzita rangu, iye uchakudzidzisai zvinhu zvose, uye akuyeudzirei zvose zvandakataura kwamuri.

²⁶Lecz pocieszyciel on, Duch Święty, którego pośle Ojciec w imieniu mojem, onci was nauczy wszystkiego, i przypomni wam wszystko, comkolwiek wam powiedział.

²⁷Rugare ndinosiya kwamuri; rugare rwangu ndinopa kwamuri; kwete nyika sezvainopa, ini ndinopa kwamuri. Moyo yenyu ngairege kutambudzika, kana kutya.

²⁷Pokój zostawuję wam, pokój on mój daję wam; nie jako daje świat, ja wam daję; niechże się nie trwoży serce wasze, ani się lęka.

²⁸Manzwa kuti ini ndati kwamuri: Ndinoenda, uye ndichauya kwamuri. Kana maindida, maifara, nekuti ndati: Ndinoenda kuna Baba; nekuti Baba vangu vakuru kwandiri.

²⁸Słyszeliście, żem ja wam powiedział: Odchodzę, i zaś przyjdę do was. Gdybyście mię miłowali, wżdybyście się radowali, żem rzekł: Idę do Ojca; bo Ojciec mój większy jest niż ja.

²⁹Uye ikozvino ndakuudzai zvisati zvaitika; kuti kana zvoitika mutende.

²⁹I terazem wam powiedział, przedtem niż się to stanie, żebyście gdy się to stanie, uwierzyli.

³⁰Handichazotaurizve zvizhinji nemwi; nekuti mutongi wenyika ino unouya, asi haana chinhu kwandiri;

³⁰Już dalej z wami wiele mówić nie będę; albowiem idzie książę świata tego, a we mnie nic nie ma;

³¹asi kuti nyika izive kuti ndinoda Baba, uye Baba sezvavakandiraira, ndinoita saizvozvo. Simukai, ngatibve pano.

³¹Ale iżby poznał świat, że miłuję Ojca, a jako mi rozkazał Ojciec, tak czynię. Wstaócież, pójdźmy stąd.