1Markaas dabadeed Ayuub intuu afkiisa furay ayuu habaaray maalintii uu dhashay.
1After this hath Job opened his mouth, and revileth his day.
2Oo Ayuub intuu hadal bilaabay ayuu yidhi:
2And Job answereth and saith: —
3Dharaartii aan dhashay ha baabba'do Iyo habeenkii la yidhi, Wiil baa calool galay.
3Let the day perish in which I am born, And the night that hath said: `A man-child hath been conceived.`
4Maalintaasu gudcur ha ahaato; Oo Ilaah yuusan iyada xagga sare kaga fiirsan, Oo nuurkuna yuusan iftiimin.
4That day — let it be darkness, Let not God require it from above, Nor let light shine upon it.
5Gudcur iyo hooska dhimashadu iyada mulki ha ka dhigteen. Daruuru ha ku degto, Oo wixii maalin madoobeeya oo dhammu ha cabsiiyeen.
5Let darkness and death-shade redeem it, Let a cloud tabernacle upon it, Let them terrify it as the most bitter of days.
6Oo habeenkaasna gudcur weynu ha qabsado, Oo ayaamaha sannadda yuusan ka dhex rayrayn. Oo yuusan soo dhex gelin bilaha tiradooda.
6That night — let thick darkness take it, Let it not be united to days of the year, Into the number of months let it not come.
7Bal eeg, habeenkaasu cidla ha noqdo; Oo cod faraxsan yaanu ka dhex yeedhin.
7Lo! that night — let it be gloomy, Let no singing come into it.
8Oo isaga ha habaareen kuwa maalinta habaaraa, Oo kicin kara bahalka la yidhaahdo Lewiiyaataan.
8Let the cursers of day mark it, Who are ready to wake up Leviathan.
9Fiidka xiddigihiisu gudcur ha noqdeen, Iftiin ha doondoono oo yuusan helin; Oo innaba yuusan arkin kaaha waaberiga.
9Let the stars of its twilight be dark, Let it wait for light, and there is none, And let it not look on the eyelids of the dawn.
10Maxaa yeelay, isagu ma uu awdin irdihii maxalka hooyaday, Oo indhahaygana dhib kama uu qarin.
10Because it hath not shut the doors Of the womb that was mine! And hide misery from mine eyes.
11Bal maxaan u dhiman waayay markaan uurka ka soo baxay? Oo maxaa naftu iiga bixi weyday isla markaan caloosha ka soo baxay?
11Why from the womb do I not die? From the belly I have come forth and gasp!
12Bal jilbuhu maxay ii aqbaleen? Amase naasuhu inaan nuugo?
12Wherefore have knees been before me? And what [are] breasts, that I suck?
13Waayo, hadda xasilloonaan baan ku jiifi lahaa; Oo waan iska seexan lahaa, oo waan nasan lahaa,
13For now, I have lain down, and am quiet, I have slept — then there is rest to me,
14Aniga iyo boqorrada iyo lataliyayaasha dunida Oo nafsaddooda taallooyin u dhistay,
14With kings and counsellors of earth, These building wastes for themselves.
15Iyo amiirradii dahabka lahaan jiray, Oo guryahooda lacagta ka buuxsaday;
15Or with princes — they have gold, They are filling their houses [with] silver.
16Bal dhicis qarsoon maxaan u ahaan waayay? Ama sida dhallaan aan innaba iftiinka arag?
16(Or as a hidden abortion I am not, As infants — they have not seen light.)
17Halkaas kuwa sharka ahu cidna kuma sii dhibaan, Oo kuwa daallanuna halkaasay ku nastaan.
17There the wicked have ceased troubling, And there rest do the wearied in power.
18Maxaabiistuna halkaasay dhammaantood ku wada istareexaan, Mana ay maqlaan kii dulmi jiray codkiisa.
18Together prisoners have been at ease, They have not heard the voice of an exactor,
19Yar iyo weynba halkaasaa la wada joogaa, Oo addoonkuna sayidkiisa waa ka xor.
19Small and great [are] there the same. And a servant [is] free from his lord.
20Bal iftiin maxaa loo siiyaa kan dhibaataysan? Maxaase loo nooleeyaa kan naftiisu la qadhaadhaatay,
20Why giveth He to the miserable light, and life to the bitter soul?
21Oo dhimasho u xiisooda, oo ayan u imanayn, Oo daraaddeed dhulka u qodqoda intuu khasnado qarsoon qodi lahaa in ka sii badan,
21Who are waiting for death, and it is not, And they seek it above hid treasures.
22Kuwaasoo aad u reyreeya, Oo farxa hadday qabriga heli karaan?
22Who are glad — unto joy, They rejoice when they find a grave.
23Bal maxaa iftiin loo siiyaa nin jidkiisu qarsoon yahay, Oo Ilaah deyr ku wareejiyey?
23To a man whose way hath been hidden, And whom God doth shut up?
24Waayo, intaanan wax cunin ayaan taahaa, Oo cabaadkayguna wuxuu u shubmaa sida biyo oo kale.
24For before my food, my sighing cometh, And poured out as waters [are] my roarings.
25Waayo, hadba wixii aan ka cabsado ayaa igu soo dega, Oo wixii aan ka baqo ayaa ii yimaada.Ma aan istareexsani, mana aan xasillooni, mana aan nasto; Laakiinse hadba dhibaato baa ii timaada.
25For a fear I feared and it meeteth me, And what I was afraid of doth come to me.
26Ma aan istareexsani, mana aan xasillooni, mana aan nasto; Laakiinse hadba dhibaato baa ii timaada.
26I was not safe — nor was I quiet — Nor was I at rest — and trouble cometh!