Spanish: Reina Valera (1909)

Cebuano

Job

4

1Y RESPONDIO Eliphaz el Temanita, y dijo:
1Unya mitubag si Eliphaz ang Temanitanhon, ug miingon:
2Si probáremos á hablarte, serte ha molesto; Mas ¿quién podrá detener las palabras?
2Kong may mosulay sa pagpakigsulti kanimo, maguol ba ikaw? Apan kinsa ang makapugong sa iyang kaugalingon sa pagsulti?
3He aquí, tú enseñabas á muchos, Y las manos flacas corroborabas;
3Ania karon, daghan ang imong natudloan, Ug ikaw nakalig-on sa mga mahuyang ug kamot.
4Al que vacilaba, enderezaban tus palabras, Y esforzabas las rodillas que decaían.
4Ang imong mga pulong nakaagak niadtong nagakapukan, Ug imong gibaskog ang mga mahuyang ug tuhod
5Mas ahora que el mal sobre ti ha venido, te es duro; Y cuando ha llegado hasta ti, te turbas.
5Apan karon midangat na kini kanimo, ug ikaw naluya; Kini nagtandug kanimo ug ikaw nasamukan.
6¿Es este tu temor, tu confianza, Tu esperanza, y la perfección de tus caminos?
6Dili ba ang imong kahadlok sa Dios maoy imong saliganan, Ug ang pagkatul-id sa imong mga dalan maoy imong ginalauman?
7Recapacita ahora, ¿quién que fuera inocente se perdiera? Y ¿en dónde los rectos fueron cortados?
7Hinumdumi, ipakilooy ko kanimo, kinsa ba ang nawagtang nga walay sala? Kun hain ba ang matul-id nga ginalaglag?
8Como yo he visto, los que aran iniquidad Y siembran injuria, la siegan.
8Sumala sa akong nakita kadtong magadaro ug kasal-anan, Ug magapugas ug kasamok, magaani sa mao usab.
9Perecen por el aliento de Dios, Y por el espíritu de su furor son consumidos.
9Pinaagi sa gininhawa sa Dios nalaglag sila, Ug pinaagi sa unos sa kasuko niya nangaut-ut sila.
10El bramido del león, y la voz del león, Y los dientes de los leoncillos son quebrantados.
10Ang pagngulob sa leon, ug ang tingog sa mabangis nga leon, Ug ang tango sa mga gagmayng leon, nangahingo.
11El león viejo perece por falta de presa, Y los hijos del león son esparcidos.
11Ang tigulang nga leon mamatay tungod sa kakulang sa tukbonon, Ug ang mga anak sa leon nga baye nagakatibulaag sa halayo.
12El negocio también me era á mí oculto; Mas mi oído ha percibido algo de ello.
12Karon usa ka butang gitaho kanako sa tago, Ug ang akong igdulungog nakadawat sa usa ka hungihong niini.
13En imaginaciones de visiones nocturnas, Cuando el sueño cae sobre los hombres,
13Sa mga panumduman nga gikan sa panan-awon sa kagabhion, Sa diha nga ang mga katawohan anaa sa dakung paghinanok,
14Sobrevínome un espanto y un temblor, Que estremeció todos mis huesos:
14Ming-abut kanako ang kakulba ug pagkurog, Nga nakauyog sa tanan ko nga kabukogan.
15Y un espíritu pasó por delante de mí, Que hizo se erizara el pelo de mi carne.
15Unya sa akong atubangan milabay ang usa ka espiritu; Ang balhibo sa akong lawas mitindog.
16Paróse un fantasma delante de mis ojos, Cuyo rostro yo no conocí, Y quedo, oí que decía:
16Kini mihunong, apan wala ako makakita sa dagway niini; Sa atubangan sa akong mga mata dihay usa ka anino: Dihay dakung kahilum, ug nabati ko ang usa ka tingog, nga nagaingon :
17¿Si será el hombre más justo que Dios? ¿Si será el varón más limpio que el que lo hizo?
17Ang tawo nga may kamatayon molabaw ba sa pagkamatarung sa Dios? Molabaw ba ang tawo sa kaputli sa iyang Magbubuhat?
18He aquí que en sus siervos no confía, Y notó necedad en sus ángeles
18Ania karon, siya wala magbaton ug pagsalig sa iyang mga alagad; Ug sa iyang mga manolonda siya nakatimaan ug kahungog:
19Cuánto más en los que habitan en casas de lodo, Cuyo fundamento está en el polvo, Y que serán quebrantados de la polilla!
19Labi na gayud kadtong nagapuyo sa mga balay nga lapok, Kang kinsang patukoranan anaa sa abug, Nga ginadugmok una pa sa mga anunogba!
20De la mañana á la tarde son quebrantados, Y se pierden para siempre, sin haber quien lo considere.
20Sila ginalaglag sukad sa kabuntagon hangtud sa kagabhion: Mangawagtang sila sa walay katapusan ug walay tawo nga makatimaan niini.
21¿Su hermosura, no se pierde con ellos mismos? Mueren, y sin sabiduría.
21Dili ba makuha ang ilang kabantug nga anaa kanila? Sila mangamatay, ug kana walay kaalam.