1HIJO mío, guarda mis razones, Y encierra contigo mis mandamientos.
1Anak ko, bantayi ang akong mga pulong, Ug tagoa ang akong mga sugo uban kanimo.
2Guarda mis mandamientos, y vivirás; Y mi ley como las niñas de tus ojos.
2Bantayi ang akong mga sugo ug ikaw mabuhi; Ug ang akong balaod ingon sa tawo-tawo sa imong mata.
3Lígalos á tus dedos; Escríbelos en la tabla de tu corazón.
3Ibugkos sila sa imong mga tudlo; Isulat mo sila ibabaw sa papan sa imong kasingkasing.
4Di á la sabiduría: Tú eres mi hermana; Y á la inteligencia llama parienta:
4Pamulongan mo ang kaalam: Ikaw mao ang akong igsoon nga babaye; Ug tawga ang salabutan nga imong kauban nga babaye:
5Para que te guarden de la mujer ajena, Y de la extraña que ablanda sus palabras.
5Aron sila magabantay kanimo gikan sa dumuloong babaye, Gikan sa dumuloong nga maga-ulo-ulo uban sa iyang mga pulong.
6Porque mirando yo por la ventana de mi casa, Por mi celosía,
6Kay sa tamboanan sa akong balay Ako milili sa akong rihas;
7Vi entre los simples, Consideré entre los jóvenes, Un mancebo falto de entendimiento,
7Ug ako nakatan-aw sa taliwala sa mga walay-pagtagad, Ako nakaila diha sa taliwala sa mga batan-on, Sa usa ka batan-on nga walay salabutan,
8El cual pasaba por la calle, junto á la esquina de aquella, E iba camino de su casa,
8Miagi sa dalan haduol sa iyang likoanan; Ug siya mipadulong ngadto sa iyang balay,
9A la tarde del día, ya que oscurecía, En la oscuridad y tiniebla de la noche.
9Sa pagkasalumsom, sa pagkahapon sa adlaw, Sa pagkatungang gabii ug sa kangitngitan.
10Y he aquí, una mujer que le sale al encuentro Con atavío de ramera, astuta de corazón,
10Ug, ania karon, may mitagbo kaniya nga usa ka babaye Sa pamisti sa usa ka babayeng bigaon, ug malimbongon sa kasingkasing.
11Alborotadora y rencillosa, Sus pies no pueden estar en casa;
11(Siya sabaan ug malimbongon; Ang iyang mga tiil dili mahimutang sa iyang balay:
12Unas veces de fuera, ó bien por las plazas, Acechando por todas las esquinas.
12Karon siya anaa sa kadalanan, unya sa halapad nga mga dapit, Ug magahubong sa tagsatagsa ka likoanan).
13Y traba de él, y bésalo; Desvergonzó su rostro, y díjole:
13Busa iyang hidakpan siya, ug gihagkan siya, Ug uban sa usa ka magahing nawong siya miingon kaniya:
14Sacrificios de paz había prometido, Hoy he pagado mis votos;
14Mga halad sa halad-sa-pakigdait maoy ania kanako; Niining adlawa gituman ko ang akong mga panaad.
15Por tanto he salido á encontrarte, Buscando diligentemente tu rostro, y te he hallado.
15Sa ingon niana ako milakat aron sa pagpakigtagbo kanimo, Sa masingkamoton nga pagpangita sa imong nawong, ug hikaplagan ko ikaw.
16Con paramentos he ataviado mi cama, Recamados con cordoncillo de Egipto.
16Gibuklad ko na sa akong higdaanan ang mga habol nga binuldahan, Sa ginihay nga mga panapton nga hinabol sa Egipto.
17He sahumado mi cámara Con mirra, áloes, y cinamomo.
17Gipahumotan ko na ang akong higdaanan. Sa mirra, aloes ug sinamomo;
18Ven, embriaguémonos de amores hasta la mañana; Alegrémonos en amores.
18Umari ka, maghubog kita sa gugma hangtud sa pagkabuntag; Managlipay kita sa atong kaugalingon sa mga gugma.
19Porque el marido no está en casa, Hase ido á un largo viaje:
19Kay ang akong lalake wala sa balay; Siya atua sa halayong panaw:
20El saco de dinero llevó en su mano; El día señalado volverá á su casa.
20Siya nagdala ug usa ka puntil nga salapi uban kaniya; Siya mopauli sa balay sa motakdul na ang bulan.
21Rindiólo con la mucha suavidad de sus palabras, Obligóle con la blandura de sus labios.
21Pinaagi sa iyang madanihon nga pakigpulong siya nakalukmay kaniya; Uban sa ulo-ulo sa iyang mga ngabil napugos siya sa pagnunot kaniya,
22Vase en pos de ella luego, Como va el buey al degolladero, Y como el loco á las prisiones para ser castigado;
22Siya misunod kaniya sa walay langan, Ingon sa usa ka vaca nga nagapadulong ngadto sa ihawan, Kun maingon sa usa nga anaa sa mga talikala aron sa pagtul-id sa mga buang;
23Como el ave que se apresura al lazo, Y no sabe que es contra su vida, Hasta que la saeta traspasó su hígado.
23Hangtud nga ang usa ka udyong molagbas sa iyang atay, Ingon sa usa ka langgam nga nagdali ngadto sa lit-ag, Ug wala manghibalo nga kana alang sa iyang kinabuhi.
24Ahora pues, hijos, oidme, Y estad atentos á las razones de mi boca.
24Busa karon, mga anak ko , patalinghug kamo kanako, Ug matngoni ninyo ang mga pulong sa akong baba.
25No se aparte á sus caminos tu corazón; No yerres en sus veredas.
25Ayaw pagpakilinga ang imong kasingkasing ngadto sa iyang mga dalan; Ayaw pagpasalaag ngadto sa iyang mga alagianan:
26Porque á muchos ha hecho caer heridos; Y aun los más fuertes han sido muertos por ella.
26Kay siya nagapabutalid sa daghang mga samaran: Oo, ang tanan sa iyang gipamatay usa na ka dakung panon.
27Caminos del sepulcro son su casa, Que descienden á las cámaras de la muerte.
27Ang iyang balay maoy dalan ngadto sa Sheol, Nga nagalugsong ngadto sa mga lawak sa kamatayon.