¹¿NO clama la sabiduría, Y da su voz la inteligencia?

¹Wala ba magsinggit ang kaalam, Ug ang pagsabut magapagula sa iyang tingog?

²En los altos cabezos, junto al camino, A las encrucijadas de las veredas se para;

²Sa kinatumyan sa hatag-as nga mga dapit haduol sa dalan, Diin ang mga alagianan nanagkatagbo siya nagatindog;

³En el lugar de las puertas, á la entrada de la ciudad, A la entrada de las puertas da voces:

³Tupad sa mga ganghaan, dapit sa pagsulod mo ngadto sa ciudad, Diha sa dapit sa pagsulod mo sa mga pultahan, siya magasinggit sa makusog:

⁴Oh hombres, á vosotros clamo; Y mi voz es á los hijos de los hombres.

⁴Kaninyo, Oh mga tawo, ako nagatawag; Ug ang akong tingog maoy alang sa mga anak nga lalake sa mga tawo.

⁵Entended, simples, discreción; Y vosotros, locos, entrad en cordura.

⁵Oh kamo nga mga walay-pagtagad, sabta ang pagpili-sa-maayo; Ug, kamong mga buang, pagmasinabtanon kamo sa inyong kasingkasing.

⁶Oid, porque hablaré cosas excelentes; Y abriré mis labios para cosas rectas.

⁶Pamati, kay ako mamulong sa labing maayo nga mga butang; Ug ang pagbungat sa akong mga ngabil mogula ang mga matarung butang.

⁷Porque mi boca hablará verdad, Y la impiedad abominan mis labios.

⁷Kay ang akong baba magasulti sa kamatuoran; Ug ang kadautan maoy usa ka dulumtanan sa akong mga ngabil.

⁸En justicia son todas las razones de mi boca; No hay en ellas cosa perversa ni torcida.

⁸Ang tanang mga pulong sa akong baba mga pagkamatarung man; Walay bisan unsa nga baliko ni balit-ad diha kanila.

⁹Todas ellas son rectas al que entiende, Y razonables á los que han hallado sabiduría.

⁹Silang tanan matin-aw alang kaniya nga makasabut, Ug matarung alang kanila nga nakakaplag sa kahibalo.

¹⁰Recibid mi enseñanza, y no plata; Y ciencia antes que el oro escogido.

¹⁰Dawata ang akong pagpahamatngon, ug ayaw ang salapi; Ug ang kinaadman kay sa piniling bulawan.

¹¹Porque mejor es la sabiduría que las piedras preciosas; Y todas las cosas que se pueden desear, no son de comparar con ella.

¹¹Kay ang kaalam labi pang maayo kay sa mga rubi; Ug ang tanang mga butang nga pagatinguhaon dili ikagtanding niana.

¹²Yo, la sabiduría, habito con la discreción, Y hallo la ciencia de los consejos.

¹²Ako nga kaalam naghimo sa kabuotan nga maoy akong puloyanan. Ug nagapangita sa kahibalo ug sa pagpili-sa-maayo.

¹³El temor de Jehová es aborrecer el mal; La soberbia y la arrogancia, y el mal camino Y la boca perversa, aborrezco.

¹³Ang pagkahadlok kang Jehova maoy pagdumot sa dautan: Ang pagkagarboso, ug pagkamapahitas-on, ug ang dautan nga dalan, Ug ang mabinalit-aron nga baba maoy akong ginadumtan.

¹⁴Conmigo está el consejo y el ser; Yo soy la inteligencia; mía es la fortaleza.

¹⁴Ang pagpakitambag maoy ako, ug kahalalum sa kahibalo: Ako mao man ang pagsabut; aduna akoy kagahum.

¹⁵Por mí reinan los reyes, Y los príncipes determinan justicia.

¹⁵Pinaagi kanako ang mga hari nanaghari, Ug ang mga principe nanaghatag sa justicia.

¹⁶Por mí dominan los príncipes, Y todos los gobernadores juzgan la tierra.

¹⁶Pinaagi kanako ang mga principe nanagpamunoan, Ug ang mga harianon, bisan ang tanang mga maghuhukom sa yuta.

¹⁷Yo amo á los que me aman; Y me hallan los que madrugando me buscan.

¹⁷Ako nahagugma kanila nga nahagugma kanako; Ug kadtong nagasingkamot sa pagpangita kanako, makakaplag kanako.

¹⁸Las riquezas y la honra están conmigo; Sólidas riquezas, y justicia.

¹⁸Mga bahandi ug kadungganan maoy ania kanako; Oo, ang katigayonan nga molungtad ug ang pagkamatarung

¹⁹Mejor es mi fruto que el oro, y que el oro refinado; Y mi rédito mejor que la plata escogida.

¹⁹Ang akong bunga labi pang maayo kay sa bulawan, oo, bisan pa kay sa fino nga bulawan; Ug ang akong abut kay sa piniling salapi.

²⁰Por vereda de justicia guiaré, Por en medio de sendas de juicio;

²⁰Ako nagalakat sa dalan sa pagkamatarung, Sa kinataliwad-an sa alagianan sa katarungan;

²¹Para hacer heredar á mis amigos el ser, Y que yo hincha sus tesoros.

²¹Aron nga ako makapasunod niadtong nahagugma kanako ug manggad, Ug nga mapuno ko ang ilang mga panudlanan.

²²Jehová me poseía en el principio de su camino, Ya de antiguo, antes de sus obras.

²²Si Jehova nagbaton kanako sa sinugdan sa iyang dalan, Una pa sa iyang mga buhat kanhi.

²³Eternalmente tuve el principado, desde el principio, Antes de la tierra.

²³Ako gipahamutang sa itaas gikan pa sa walay katapusan sukad sa sinugdan, Sa wala pa ang yuta.

²⁴Antes de los abismos fuí engendrada; Antes que fuesen las fuentes de las muchas aguas.

²⁴Sa diha nga wala pay kahiladman, ako nahimugso na, Sa diha nga wala pay mga tubod nga madagayaon sa tubig.

²⁵Antes que los montes fuesen fundados, Antes de los collados, era yo engendrada:

²⁵Sa wala pa mapahimutang ang mga bukid, Sa wala pa ang kabungturan ako nahimugso na;

²⁶No había aún hecho la tierra, ni las campiñas, Ni el principio del polvo del mundo.

²⁶Samtang nga wala pa niya mabuhat ang yuta, ni ang kapatagan, Ni ang sinugdan sa abug sa kalibutan.

²⁷Cuando formaba los cielos, allí estaba yo; Cuando señalaba por compás la sobrefaz del abismo;

²⁷Sa diha nga gitukod niya ang kalangitan didto na ako: Sa gipahamutang niya ang usa ka lingin ibabaw sa nawong sa kahilad-man,

²⁸Cuando afirmaba los cielos arriba, Cuando afirmaba las fuentes del abismo;

²⁸Sa diha nga gihimo niyang malig-on ang kalangitan sa kahitas-an, Sa diha nga ang mga tuboran sa kahiladman nahimong mabaskog,

²⁹Cuando ponía á la mar su estatuto, Y á las aguas, que no pasasen su mandamiento; Cuando establecía los fundamentos de la tierra;

²⁹Sa diha nga gihatag niya sa dagat ang iyang utlanan, Nga ang mga tubig dili magalapas sa iyang sugo, Sa diha nga iyang gilaraw ang mga patukoranan sa yuta;

³⁰Con él estaba yo ordenándolo todo; Y fuí su delicia todos los días, Teniendo solaz delante de él en todo tiempo.

³⁰Unya ako didto tupad kaniya, ingon sa usa ka batid nga magbubuhat; Ug ako sa matag-adlaw maoy kahimuot niya , Nagakalipay sa kanunay sa iyang atubangan,

³¹Huélgome en la parte habitable de su tierra; Y mis delicias son con los hijos de los hombres.

³¹Nagakalipay sa iyang puloy-anang yuta; Ug ang akong kahimuot didto uban sa mga anak sa mga tawo.

³²Ahora pues, hijos, oidme: Y bienaventurados los que guardaren mis caminos.

³²Busa karon, mga anak ko , patalinghug kamo kanako; Kay bulahan kadto sila nga nagabantay sa akong mga dalan.

³³Atended el consejo, y sed sabios, Y no lo menospreciéis.

³³Pamatia ang pahamatngon, ug pagmanggialamon, Ug ayaw kini pag-isalikway.

³⁴Bienaventurado el hombre que me oye, Velando á mis puertas cada día, Guardando los umbrales de mis entradas.

³⁴Bulahan ang tawo nga mamati kanako, Nga magabantay matag-adlaw sa akong mga ganghaan, Nga magahulat diha sa mga haligi sa akong mga pultahan.

³⁵Porque el que me hallare, hallará la vida, Y alcanzará el favor de Jehová.

³⁵Kay bisan kinsa kadto nga makakaplag kanako makakaplag ug kinabuhi, Ug makabaton sa kalooy kang Jehova.

³⁶Mas el que peca contra mí, defrauda su alma: Todos los que me aborrecen, aman la muerte.

³⁶Apan siya nga makasala batok kanako makasala sa iyang kaugalingong kalag: (8-37) Silang tanan nga managdumot kanako mahagugma sa kamatayon.