¹LA sabiduría edificó su casa, Labró sus siete columnas;

¹Ang kaalam nagtukod sa iyang balay; Iyang gihinloan ang iyang pito ka mga haligi:

²Mató sus víctimas, templó su vino, Y puso su mesa.

²Siya nagpatay sa iyang mga mananap; siya nagsagol sa iyang vino, Siya usab nag-andam sa iyang lamesa:

³Envió sus criadas; Sobre lo más alto de la ciudad clamó:

³Siya nagpalakat sa iyang kadalagahan; Siya nagsinggit ibabaw sa labing kinatas-ang mga dapit sa ciudad:

⁴Cualquiera simple, venga acá. A los faltos de cordura dijo:

⁴Bisan kinsa kadto nga walay-pagtagad, paatubanga siya dinhi: Mahatungod niadtong walay salabutan, siya nagaingon kaniya:

⁵Venid, comed mi pan, Y bebed del vino que yo he templado.

⁵Umari, kumaon kamo sa akong tinapay, Ug uminum kamo sa vino nga akong gisagol.

⁶Dejad las simplezas, y vivid; Y andad por el camino de la inteligencia.

⁶Biyai, kamo nga mga walay-pagtagad, ug kamo mabuhi; Ug lumakat sa dalan sa pagsabut;

⁷El que corrige al escarnecedor, afrenta se acarrea: El que reprende al impío, se atrae mancha.

⁷Kadtong magabadlong sa usa ka mayubiton makadawat sa iyang kaugalingon ug pulong sa panamastamas; Ug kadtong magasaway sa usa ka tawo nga dautan makakuha sa iyang kaugalingon ug usa ka buling.

⁸No reprendas al escarnecedor, porque no te aborrezca: Corrige al sabio, y te amará.

⁸Ayaw pagbadlonga ang usa ka mayubiton, tingali unya siya magadumot kanimo: Badlonga ang usa ka tawong manggialamon, ug siya mahagugma kanimo.

⁹Da al sabio, y será más sabio: Enseña al justo, y acrecerá su saber.

⁹Hatagi ug pahamatngon ang usa ka tawong manggialamon, ug siya magamaalamon pa sa pagsamot: Tudloi ang matarung nga tawo, ug siya magadugang pa sa kinaadman.

¹⁰El temor de Jehová es el principio de la sabiduría; Y la ciencia de los santos es inteligencia.

¹⁰Ang pagkahadlok kang Jehova maoy sinugdan sa kaalam; Ug ang kahibalo niadtong Balaan mao ang pagsabut.

¹¹Porque por mí se aumentarán tus días, Y años de vida se te añadirán.

¹¹Kay pinaagi kanako ang imong mga adlaw pagapilo-piloon, Ug ang mga tuig sa imong kinabuhi pagapadaghanon.

¹²Si fueres sabio, para ti lo serás: Mas si fueres escarnecedor, pagarás tú solo.

¹²Kong ikaw manggialamon, ikaw manggialamon sa imong kaugalingon; Ug kong ikaw magayubit, ikaw ra ang magadala niini.

¹³La mujer loca es alborotadora; Es simple é ignorante.

¹³Ang buang-buang nga babaye sabaan man; Siya walay-pagtagad ug walay hibangkaagan.

¹⁴Siéntase en una silla á la puerta de su casa, En lo alto de la ciudad,

¹⁴Ug siya magalingkod sa pultahan sa iyang balay, Ibabaw sa usa ka lingkoranan diha sa usa ka hataas nga dapit sa ciudad,

¹⁵Para llamar á los que pasan por el camino, Que van por sus caminos derechos.

¹⁵Sa pagsangpit niadtong managpangagi, Nga manglakat sa matul-id sa ilang mga dalan:

¹⁶Cualquiera simple, dice, venga acá. A los faltos de cordura dijo:

¹⁶Bisan kinsa nga walay-pagtagad, pahapita siya nganhi; Ug alang kaniya nga walay salabutan, siya moingon kaniya:

¹⁷Las aguas hurtadas son dulces, Y el pan comido en oculto es suave.

¹⁷Matam-is ang kinawat nga mga tubig, Ug lamian ang tinapay nga pagakan-on sa tago.

¹⁸Y no saben que allí están los muertos; Que sus convidados están en los profundos de la sepultura.

¹⁸Apan siya wala mahibalo nga ang mga nangamatay atua didto; Nga ang iyang mga dumudu-aw anaa sa mga kahiladman sa Sheol.