1Y RESPONDIO Sophar Naamathita, y dijo:
1 Atebodd Soffar y Naamathiad:
2¿Las muchas palabras no han de tener respuesta? ¿Y el hombre parlero será justificado?
2 "Oni ddylid ateb y pentyrru hwn ar eiriau? A gyfiawnheir rhywun siaradus?
3¿Harán tus falacias callar á los hombres? ¿Y harás escarnio, y no habrá quien te avergüence?
3 A wneir pawb yn fud gan dy faldorddi? A gei di watwar heb neb i'th geryddu?
4Tú dices: Mi conversar es puro, Y yo soy limpio delante de tus ojos.
4 Dywedaist, 'Y mae f'athrawiaeth yn bur, a dilychwin wyf yn d'olwg.'
5Mas oh quién diera que Dios hablara, Y abriera sus labios contigo,
5 O na lefarai Duw, ac agor ei wefusau i siarad � thi,
6Y que te declarara los arcanos de la sabiduría, Que son de doble valor que la hacienda! Conocerías entonces que Dios te ha castigado menos que tu iniquidad merece.
6 a hysbysu iti gyfrinachau doethineb, a bod dwy ochr i ddeall! Yna gwybydd fod Duw yn anghofio peth o'th gamwedd.
7¿Alcanzarás tú el rastro de Dios? ¿Llegarás tú á la perfección del Todopoderoso?
7 A elli di ddarganfod dirgelwch Duw, neu gyrraedd at gyflawnder yr Hollalluog?
8Es más alto que los cielos: ¿qué harás? Es más profundo que el infierno: ¿cómo lo conocerás?
8 Y mae'n uwch na'r nefoedd. Beth a wnei di? Y mae'n is na Sheol. Beth a wyddost ti?
9Su dimensión es más larga que la tierra, Y más ancha que la mar.
9 Y mae ei fesur yn hwy na'r ddaear, ac yn ehangach na'r m�r.
10Si cortare, ó encerrare, O juntare, ¿quién podrá contrarrestarle?
10 "Os daw ef heibio, i garcharu neu i alw llys barn, pwy a'i rhwystra?
11Porque él conoce á los hombres vanos: Ve asimismo la iniquidad, ¿y no hará caso?
11 Oherwydd y mae ef yn adnabod pobl dwyllodrus, a phan w�l ddrygioni, onid yw'n sylwi arno?
12El hombre vano se hará entendido, Aunque nazca como el pollino del asno montés.
12 A ddaw'r dwl yn ddeallus � asyn gwyllt yn cael ei eni'n ddyn?
13Si tú apercibieres tu corazón, Y extendieres á él tus manos;
13 "Os cyfeiri dy feddwl yn iawn, fe estynni dy ddwylo tuag ato;
14Si alguna iniquidad hubiere en tu mano, y la echares de ti, Y no consintieres que more maldad en tus habitaciones;
14 ac os oes drygioni ynot, bwrw ef ymhell oddi wrthyt, ac na thriged anghyfiawnder yn dy bebyll;
15Entonces levantarás tu rostro limpio de mancha, Y serás fuerte y no temerás:
15 yna gelli godi dy olwg heb gywilydd, a byddi'n gadarn a di-ofn.
16Y olvidarás tu trabajo, O te acordarás de él como de aguas que pasaron:
16 Fe anghofi orthrymder; fel du373?r a giliodd y cofi amdano.
17Y en mitad de la siesta se levantará bonanza; Resplandecerás, y serás como la mañana:
17 Bydd gyrfa bywyd yn oleuach na chanol dydd, a'r gwyll fel boreddydd.
18Y confiarás, que habrá esperanza; Y cavarás, y dormirás seguro:
18 Byddi'n hyderus am fod gobaith, ac wedi edrych o'th gwmpas, fe orweddi'n ddiogel.
19Y te acostarás, y no habrá quien te espante: Y muchos te rogarán.
19 Fe orffwysi heb neb i'th ddychryn; a bydd llawer yn ceisio dy ffafr.
20Mas los ojos de los malos se consumirán, Y no tendrán refugio; Y su esperanza será agonía del alma.
20 Palla llygaid y drygionus, diflanna ymwared oddi wrthynt, a'u gobaith yw'r anadl olaf."