1Y RESPONDIO Job, y dijo:
1 Atebodd Job:
2Muchas veces he oído cosas como estas: Consoladores molestos sois todos vosotros.
2 "Yr wyf wedi clywed llawer o bethau fel hyn; cysurwyr sy'n peri blinder ydych chwi i gyd.
3¿Tendrán fin las palabras ventosas? O ¿qué te animará á responder?
3 A oes terfyn i eiriau gwyntog? Neu beth sy'n dy gythruddo i ddadlau?
4También yo hablaría como vosotros. Ojalá vuestra alma estuviera en lugar de la mía, Que yo os tendría compañía en las palabras, Y sobre vosotros movería mi cabeza.
4 Gallwn innau siarad fel chwithau, pe baech chwi yn fy safle i; gallwn blethu geiriau yn eich erbyn, ac ysgwyd fy mhen arnoch.
5Mas yo os alentaría con mis palabras, Y la consolación de mis labios apaciguaría el dolor vuestro.
5 Gallwn eich calonogi �'m genau, a'ch esmwyth�u � geiriau fy ngwefusau.
6Si hablo, mi dolor no cesa; Y si dejo de hablar, no se aparta de mí.
6 "Os llefaraf, ni phaid fy mhoen, ac os tawaf, ni chilia oddi wrthyf.
7Empero ahora me ha fatigado: Has tú asolado toda mi compañía.
7 Ond yn awr gosodwyd blinder arnaf; anrheithiaist fy holl gydnabod.
8Tú me has arrugado; testigo es mi flacura, Que se levanta contra mí para testificar en mi rostro.
8 Crychaist fy nghroen, a thystia hyn yn f'erbyn; saif fy nheneuwch i'm cyhuddo.
9Su furor me destrizó, y me ha sido contrario: Crujió sus dientes contra mí; Contra mí aguzó sus ojos mi enemigo.
9 Yn ei gynddaredd rhwygodd fi mewn casineb, ac ysgyrnygu ei ddannedd arnaf; llygadrytha fy ngelynion arnaf.
10Abrieron contra mí su boca; Hirieron mis mejillas con afrenta; Contra mí se juntaron todos.
10 Cegant yn wawdlyd arnaf, trawant fy ngrudd mewn dirmyg, unant yn dyrfa yn f'erbyn.
11Hame entregado Dios al mentiroso, Y en las manos de los impíos me hizo estremecer.
11 Rhydd Duw fi yng ngafael yr annuwiol, a'm taflu i ddwylo'r anwir.
12Próspero estaba, y desmenuzóme: Y arrebatóme por la cerviz, y despedazóme, Y púsome por blanco suyo.
12 Yr oeddwn mewn esmwythyd, ond drylliodd fi; cydiodd yn fy ngwar a'm llarpio; gosododd fi yn nod iddo anelu ato.
13Cercáronme sus flecheros, Partió mis riñones, y no perdonó: Mi hiel derramó por tierra.
13 Yr oedd ei saethwyr o'm hamgylch; trywanodd i'm harennau'n ddidrugaredd, a thywalltwyd fy mustl ar y llawr.
14Quebrantóme de quebranto sobre quebranto; Corrió contra mí como un gigante.
14 Gwnaeth rwyg ar �l rhwyg ynof; rhuthrodd arnaf fel ymladdwr.
15Yo cosí saco sobre mi piel, Y cargué mi cabeza de polvo.
15 "Gwn�ais sachliain am fy nghroen, a chuddiais fy nghorun yn y llwch.
16Mi rostro está enlodado con lloro, Y mis párpados entenebrecidos:
16 Cochodd fy wyneb gan ddagrau, daeth d�wch ar fy amrannau,
17A pesar de no haber iniquidad en mis manos, Y de haber sido mi oración pura.
17 er nad oes trais ar fy nwylo, ac er bod fy ngweddi'n ddilys.
18Oh tierra! no cubras mi sangre, Y no haya lugar á mi clamor.
18 "O ddaear, na chuddia fy ngwaed, ac na fydded gorffwys i'm cri.
19Mas he aquí que en los cielos está mi testigo, Y mi testimonio en las alturas.
19 Oherwydd wele, yn y nefoedd y mae fy nhyst, ac yn yr uchelder y mae'r Un a dystia drosof.
20Disputadores son mis amigos: Mas á Dios destilarán mis ojos.
20 Er bod fy nghyfeillion yn fy ngwawdio, difera fy llygad ddagrau gerbron Duw,
21Ojalá pudiese disputar el hombre con Dios, Como con su prójimo!
21 fel y bo barn gyfiawn rhwng pob un a Duw, fel sydd rhwng rhywun a'i gymydog.
22Mas los años contados vendrán, Y yo iré el camino por donde no volveré.
22 Ychydig flynyddoedd sydd i ddod cyn imi fynd ar hyd llwybr na ddychwelaf arno.