1Y RESPONDIO Eliphaz Temanita, y dijo:
1 Yna atebodd Eliffas y Temaniad:
2¿Si proferirá el sabio vana sabiduría, Y henchirá su vientre de viento solano?
2 "Ai ateb � gwybodaeth nad yw'n ddim ond gwynt a wna'r doeth, a llenwi ei fol �'r dwyreinwynt?
3¿Disputará con palabras inútiles, Y con razones sin provecho?
3 A ddadleua ef � gair di-fudd, ac � geiriau di-les?
4Tú también disipas el temor, Y menoscabas la oración delante de Dios.
4 Ond yr wyt ti'n diddymu duwioldeb, ac yn rhwystro defosiwn gerbron Duw.
5Porque tu boca declaró tu iniquidad, Pues has escogido el hablar de los astutos.
5 Oherwydd dy gamwedd sy'n hyfforddi dy enau, ac ymadrodd y cyfrwys a ddewisi.
6Tu boca te condenará, y no yo; Y tus labios testificarán contra ti.
6 Dy enau dy hun sy'n dy gondemnio, nid myfi, a'th wefusau di sy'n tystio yn dy erbyn.
7¿Naciste tú primero que Adam? ¿O fuiste formado antes que los collados?
7 "Ai ti a anwyd y cyntaf o bawb? A ddygwyd di i'r byd cyn y bryniau?
8¿Oíste tú el secreto de Dios, Que detienes en ti solo la sabiduría?
8 A wyt ti'n gwrando ar gyfrinach Duw, ac yn cyfyngu doethineb i ti dy hun?
9¿Qué sabes tú que no sepamos? ¿Qué entiendes que no se halle en nosotros?
9 Beth a wyddost ti na wyddom ni? Pa grebwyll sydd gennyt nad yw gennym ninnau?
10Entre nosotros también hay cano, también hay viejo Mucho mayor en días que tu padre.
10 Y mae yn ein mysg rai penwyn a rhai oedrannus, rhai sy'n hu375?n na'th dad.
11¿En tan poco tienes las consolaciones de Dios? ¿Tienes acaso alguna cosa oculta cerca de ti?
11 Ai dibris yn d'olwg yw diddanwch Duw, a'r gair a ddaw'n ddistaw atat?
12¿Por qué te enajena tu corazón, Y por qué guiñan tus ojos,
12 Beth a ddaeth dros dy feddwl? Pam y mae dy lygaid yn fflachio
13Pues haces frente á Dios con tu espíritu, Y sacas tales palabras de tu boca?
13 fel yr wyt yn gosod dy ysbryd yn erbyn Duw, ac yn arllwys y geiriau hyn?
14¿Qué cosa es el hombre para que sea limpio, Y que se justifique el nacido de mujer?
14 Sut y gall neb fod yn ddieuog, ac un a anwyd o wraig fod yn gyfiawn?
15He aquí que en sus santos no confía, Y ni los cielos son limpios delante de sus ojos:
15 Os nad ymddiried Duw yn ei rai sanctaidd, os nad yw'r nefoedd yn l�n yn ei olwg,
16¿Cuánto menos el hombre abominable y vil, Que bebe la iniquidad como agua?
16 beth ynteu am feidrolyn, sy'n ffiaidd a llwgr, ac yn yfed anghyfiawnder fel du373?r?
17Escúchame; yo te mostraré Y te contaré lo que he visto:
17 "Dangosaf iti; gwrando dithau arnaf. Mynegaf i ti yr hyn a welais
18(Lo que los sabios nos contaron De sus padres, y no lo encubrieron;
18 (yr hyn y mae'r doethion wedi ei ddweud, ac nad yw wedi ei guddio oddi wrth eu hynafiaid;
19A los cuales solos fué dada la tierra, Y no pasó extraño por medio de ellos:)
19 iddynt hwy yn unig y rhoddwyd y ddaear, ac ni thramwyodd dieithryn yn eu plith):
20Todos los días del impío, él es atormentado de dolor, Y el número de años es escondido al violento.
20 bydd yr annuwiol mewn helbul holl ddyddiau ei oes, trwy gydol y blynyddoedd a bennwyd i'r creulon.
21Estruendos espantosos hay en sus oídos; En la paz le vendrá quien lo asuele.
21 Su373?n dychryniadau sydd yn ei glustiau, a daw'r dinistriwr arno yn awr ei lwyddiant.
22El no creerá que ha de volver de las tinieblas, Y está mirando al cuchillo.
22 Nid oes iddo obaith dychwelyd o'r tywyllwch; y mae wedi ei dynghedu i'r cleddyf.
23Desasosegado á comer siempre, Sabe que le está aparejado día de tinieblas.
23 Crwydryn yw, ac ysglyfaeth i'r fwltur; gu373?yr mai diwrnod tywyll sydd wedi ei bennu iddo.
24Tribulación y angustia le asombrarán, Y esforzaránse contra él como un rey apercibido para la batalla.
24 Brawychir ef gan ofid a chyfyngder; llethir ef fel brenin parod i ymosod.
25Por cuanto él extendió su mano contra Dios, Y se esforzó contra el Todopoderoso,
25 Oherwydd iddo estyn ei law yn erbyn Duw, ac ymffrostio yn erbyn yr Hollalluog,
26El le acometerá en la cerviz, En lo grueso de las hombreras de sus escudos:
26 a rhuthro arno'n haerllug, a both ei darian yn drwchus;
27Porque cubrió su rostro con su gordura, E hizo pliegues sobre los ijares;
27 oherwydd i'w wyneb chwyddo gan fraster, ac i'w lwynau dewychu � bloneg,
28Y habitó las ciudades asoladas, Las casas inhabitadas, Que estaban puestas en montones.
28 fe drig mewn dinasoedd diffaith, mewn tai heb neb yn byw ynddynt, lleoedd sydd ar fin adfeilio.
29No enriquecerá, ni será firme su potencia, Ni extenderá por la tierra su hermosura.
29 Ni ddaw'n gyfoethog, ac ni phery ei gyfoeth, ac ni chynydda'i olud yn y tir.
30No se escapará de las tinieblas: La llama secará sus ramos, Y con el aliento de su boca perecerá.
30 Ni ddianc rhag y tywyllwch. Deifir ei frig gan y fflam, a syrth ei flagur yn y gwynt.
31No confíe el iluso en la vanidad; Porque ella será su recompensa.
31 Peidied ag ymddiried mewn gwagedd a'i dwyllo'i hun, canys gwagedd fydd ei d�l.
32El será cortado antes de su tiempo, Y sus renuevos no reverdecerán.
32 Bydd yn gwywo cyn ei amser, ac ni lasa'i gangen.
33El perderá su agraz como la vid, Y derramará su flor como la oliva.
33 Dihidla'i rawnwin anaeddfed fel gwinwydden, a bwrw ei flodau fel olewydden.
34Porque la sociedad de los hipócritas será asolada, Y fuego consumirá las tiendas de soborno.
34 Diffrwyth yw cwmni'r annuwiol, ac fe ysa'r t�n drigfannau breibwyr.
35Concibieron dolor, y parieron iniquidad; Y las entradas de ellos meditan engaño.
35 Beichiogant ar flinder ac ymddu373?yn drwg, ac ar dwyll yr esgor eu croth."