Spanish: Reina Valera (1909)

Welsh

Job

14

1EL HOMBRE nacido de mujer, Corto de días, y harto de sinsabores:
1 "Y mae pob un a anwyd o wraig yn fyr ei oes ac yn llawn helbul.
2Que sale como una flor y es cortado; Y huye como la sombra, y no permanece.
2 Y mae fel blodeuyn yn tyfu ac yna'n gwywo; diflanna fel cysgod ac nid erys.
3¿Y sobre éste abres tus ojos, Y me traes á juicio contigo?
3 A roi di sylw i un fel hyn, a'i ddwyn ef i farn gyda thi?
4¿Quién hará limpio de inmundo? Nadie.
4 Pwy a gaiff lendid allan o aflendid? Neb!
5Ciertamente sus días están determinados, y el número de sus meses está cerca de ti: Tú le pusiste términos, de los cuales no pasará.
5 Gan fod terfyn i'w ddyddiau, a chan iti rifo'i fisoedd, a gosod iddo ffin nas croesir,
6Si tú lo dejares, él dejará de ser: Entre tanto deseará, como el jornalero, su día.
6 yna tro oddi wrtho fel y caiff lonydd, fel gwas cyflog yn mwynhau ei ddiwrnod gwaith.
7Porque si el árbol fuere cortado, aún queda de él esperanza; retoñecerá aún, Y sus renuevos no faltarán.
7 "Er i goeden gael ei thorri, y mae gobaith iddi ailflaguro, ac ni pheidia ei blagur � thyfu.
8Si se envejeciere en la tierra su raíz, Y su tronco fuere muerto en el polvo,
8 Er i'w gwraidd heneiddio yn y ddaear, ac i'w boncyff farweiddio yn y pridd,
9Al percibir el agua reverdecerá, Y hará copa como planta.
9 pan synhwyra ddu373?r fe adfywia, ac fe flagura fel planhigyn ifanc.
10Mas el hombre morirá, y será cortado; Y perecerá el hombre, ¿y dónde estará él?
10 Ond pan fydd rhywun farw, �'n ddi-nerth, a phan rydd ei anadl olaf, nid yw'n bod mwyach.
11Las aguas de la mar se fueron, Y agotóse el río, secóse.
11 Derfydd y du373?r o'r llyn; disbyddir a sychir yr afon;
12Así el hombre yace, y no se tornará á levantar: Hasta que no haya cielo no despertarán, Ni se levantarán de su sueño.
12 felly'r meidrol, fe orwedd ac ni chyfyd, ni ddeffry tra pery'r nefoedd, ac nis cynhyrfir o'i gwsg.
13Oh quién me diera que me escondieses en el sepulcro, Que me encubrieras hasta apaciguarse tu ira, Que me pusieses plazo, y de mí te acordaras!
13 O na bait yn fy nghuddio yn Sheol, ac yn fy nghadw o'r golwg nes i'th lid gilio, a phennu amser arbennig imi, a'm dwyn i gof!
14Si el hombre muriere, ¿volverá á vivir? Todos los días de mi edad esperaré, Hasta que venga mi mutación.
14 (Pan fydd meidrolyn farw, a gaiff ef fyw drachefn?) Yna fe obeithiwn holl ddyddiau fy llafur, hyd nes i'm rhyddhad ddod.
15Aficionado á la obra de tus manos, Llamarás, y yo te responderé.
15 Gelwit arnaf, ac atebwn innau; hiraethit am waith dy ddwylo.
16Pues ahora me cuentas los pasos, Y no das tregua á mi pecado.
16 Yna cedwit gyfrif o'm camre, heb wylio fy mhechod;
17Tienes sellada en saco mi prevaricación, Y coacervas mi iniquidad.
17 selid fy nhrosedd mewn cod, a chuddid fy nghamwedd.
18Y ciertamente el monte que cae se deshace, Y las peñas son traspasadas de su lugar;
18 "Ond, fel y diflanna'r mynydd sy'n llithro, ac fel y symud y graig o'i lle,
19Las piedras son desgastadas con el agua impetuosa, Que se lleva el polvo de la tierra: de tal manera haces tú perecer la esperanza del hombre.
19 ac fel y treulir y cerrig gan ddyfroedd, ac y golchir ymaith bridd y ddaear gan lifogydd, felly y gwnei i obaith meidrolyn ddiflannu.
20Para siempre serás más fuerte que él, y él se va; Demudarás su rostro, y enviaráslo.
20 Parhei i'w orthrymu nes derfydd; newidi ei wedd, a'i ollwng.
21Sus hijos serán honrados, y él no lo sabrá; O serán humillados, y no entenderá de ellos.
21 Pan anrhydeddir ei blant, ni u373?yr; pan ddarostyngir hwy, ni sylwa.
22Mas su carne sobre él se dolerá, Y entristecerse ha en él su alma.
22 Ei gnawd ei hun yn unig sy'n ei boeni, a'i fywyd ei hun sy'n ei ofidio."