1Y RESPONDIO Sophar Naamathita, y dijo:
1 Yna atebodd Soffar y Naamathiad:
2Por cierto mis pensamientos me hacen responder, Y por tanto me apresuro.
2 "Yn awr, fe'm cynhyrfir i ateb; am hynny atebaf ar frys.
3La reprensión de mi censura he oído, Y háceme responder el espíritu de mi inteligencia.
3 Clywais gerydd sy'n fy nifr�o; y mae cynnwrf fy meddwl yn fy ngorfodi i ateb.
4¿No sabes esto que fué siempre, Desde el tiempo que fué puesto el hombre sobre la tierra,
4 Onid wyt yn gwybod hyn? o'r dechrau, er pan osodwyd pobl ar y ddaear,
5Que la alegría de los impíos es breve, Y el gozo del hipócrita por un momento?
5 byr yw gorfoledd y drygionus, ac am gyfnod yn unig y pery llawenydd yr annuwiol.
6Si subiere su altivez hasta el cielo, Y su cabeza tocare en las nubes,
6 Er i'w falchder esgyn i'r uchelder, ac i'w ben gyffwrdd �'r cymylau,
7Con su estiércol perecerá para siempre: Los que le hubieren visto, dirán: ¿Qué es de él?
7 eto derfydd am byth fel ei dom ei hun, a dywed y rhai a'i gwelodd, 'Ple mae ef?'
8Como sueño volará, y no será hallado: Y disiparáse como visión nocturna.
8 Eheda ymaith fel breuddwyd, ac ni fydd yn bod; fe'i hymlidir fel gweledigaeth nos.
9El ojo que le habrá visto, nunca más le verá; Ni su lugar le echará más de ver.
9 Y llygad a'i gwelodd, ni w�l mohono mwy, ac nid edrych arno yn ei le.
10Sus hijos pobres andarán rogando; Y sus manos tornarán lo que él robó.
10 Cais ei blant ffafr y tlawd, a dychwel ei ddwylo ei gyfoeth.
11Sus huesos están llenos de sus mocedades, Y con él serán sepultados en el polvo.
11 Y mae ei esgyrn sy'n llawn egni yn gorwedd gydag ef yn y llwch.
12Si el mal se endulzó en su boca, Si lo ocultaba debajo de su lengua;
12 "Er i ddrygioni droi'n felys yn ei enau, a'i fod yntau am ei gadw dan ei dafod,
13Si le parecía bien, y no lo dejaba, Mas antes lo detenía entre su paladar;
13 ac yn anfodlon ei ollwng, ond yn ei ddal dan daflod ei enau,
14Su comida se mudará en sus entrañas, Hiel de áspides será dentro de él.
14 eto y mae ei fwyd yn ei gylla yn troi'n wenwyn asb iddo.
15Devoró riquezas, mas vomitarálas; De su vientre las sacará Dios.
15 Llynca gyfoeth, ac yna'i chwydu; bydd Duw'n ei dynnu allan o'i fol.
16Veneno de áspides chupará; Matarálo lengua de víbora.
16 Sugna wenwyn yr asb, ac yna fe'i lleddir gan golyn gwiber.
17No verá los arroyos, los ríos, Los torrentes de miel y de manteca.
17 Ni chaiff weld ffrydiau o olew, nac afonydd o f�l a llaeth.
18Restituirá el trabajo conforme á la hacienda que tomó; Y no tragará, ni gozará.
18 Dychwel ffrwyth ei lafur heb iddo elwa arno; er cymaint ei enillion, ni chaiff eu mwynhau.
19Por cuanto quebrantó y desamparó á los pobres, Robó casas, y no las edificó;
19 Oherwydd gorthrymodd y tlawd a'i adael yn ddiymgeledd; cipiodd du375? nas adeiladodd.
20Por tanto, no sentirá él sosiego en su vientre, Ni salvará nada de lo que codiciaba.
20 Ni u373?yr sut i dawelu ei chwant, ac ni ddianc dim rhag ei wanc.
21No quedó nada que no comiese: Por tanto su bien no será durable.
21 Nid oes gweddill iddo'i fwyta, ac felly nid oes parhad i'w ffyniant.
22Cuando fuere lleno su bastimento, tendrá angustia: Las manos todas de los malvados vendrán sobre él.
22 Wedi digoni ei chwant, �'n gyfyng arno; daw holl rym gofid arno.
23Cuando se pusiere á henchir su vientre, Dios enviará sobre él el furor de su ira, Y harála llover sobre él y sobre su comida.
23 Pan fydd ar fedr llenwi ei fol, gyrrir arno angerdd llid, a'i dywallt i lawr i'w berfedd.
24Huirá de las armas de hierro, Y el arco de acero le atravesará.
24 "Fe ffy rhag arfau haearn, ond fe'i trywenir gan y saeth bres.
25Desenvainará y sacará saeta de su aljaba, Y relumbrante pasará por su hiel: Sobre él vendrán terrores.
25 Tynnir hi allan o'i gorff, y blaen gloyw allan o'i fustl; daw dychrynfeydd arno.
26Todas tinieblas están guardadas para sus secretos: Fuego no soplado lo devorará; Su sucesor será quebrantado en su tienda.
26 Tywyllwch llwyr a gadwyd ar gyfer ei drysorau; ysir ef gan d�n nad oes raid ei chwythu; difethir yr hyn a adawyd yn ei babell.
27Los cielos descubrirán su iniquidad, Y la tierra se levantará contra él.
27 Dadlenna'r nefoedd ei gamwedd, a chyfyd y ddaear yn ei erbyn.
28Los renuevos de su casa serán trasportados; Serán derramados en el día de su furor.
28 Bydd i'r dilyw ddwyn ymaith ei du375?, a llifogydd, yn nydd ei lid.
29Esta es la parte que Dios apareja al hombre impío, Y la heredad que Dios le señala por su palabra.
29 Dyma dynged yr annuwiol oddi wrth Dduw, a'r etifeddiaeth a osododd iddo."