¹COMO la nieve en el verano, y la lluvia en la siega, Así conviene al necio la honra.

¹ Fel eira yn yr haf, neu law yn ystod y cynhaeaf, felly nid yw anrhydedd yn gweddu i'r ff�l.

²Como el gorrión en su vagar, y como la golondrina en su vuelo, Así la maldición sin causa nunca vendrá.

² Fel aderyn y to yn hedfan, neu wennol yn gwibio, felly ni chyflawnir melltith ddiachos.

³El látigo para el caballo, y el cabestro para el asno, Y la vara para la espalda del necio.

³ Chwip i geffyl, ffrwyn i asyn, a gwialen i gefn ffyliaid!

⁴Nunca respondas al necio en conformidad á su necedad, Para que no seas tú también como él.

⁴ Paid ag ateb y ffu373?l yn �l ei ffolineb, rhag i ti fynd yn debyg iddo.

⁵Responde al necio según su necedad, Porque no se estime sabio en su opinión.

⁵ Ateb y ffu373?l yn �l ei ffolineb, rhag iddo fynd yn ddoeth yn ei olwg ei hun.

⁶Como el que se corta los pies y bebe su daño, Así es el que envía algo por mano de un necio.

⁶ Y mae'r sawl sy'n anfon neges yn llaw ffu373?l yn torri ymaith ei draed ei hun ac yn profi trais.

⁷Alzar las piernas del cojo. Así es el proverbio en la boca del necio.

⁷ Fel coesau'r cloff yn honcian, felly y mae dihareb yng ngenau ffyliaid.

⁸Como quien liga la piedra en la honda, Así hace el que al necio da honra.

⁸ Fel gosod carreg mewn ffon dafl, felly y mae rhoi anrhydedd i ffu373?l.

⁹Espinas hincadas en mano del embriagado, Tal es el proverbio en la boca de los necios.

⁹ Fel draenen yn mynd i law meddwyn, felly y mae dihareb yng ngenau ffyliaid.

¹⁰El grande cría todas las cosas; y da la paga al insensato, Y la da á los transgresores.

¹⁰ Fel saethwr yn clwyfo pawb sy'n mynd heibio, felly y mae'r un sy'n cyflogi ffu373?l neu feddwyn.

¹¹Como perro que vuelve á su vómito, Así el necio que repite su necedad.

¹¹ Fel ci yn troi'n �l at ei gyfog, felly y mae'r ffu373?l sy'n ailadrodd ei ffolineb.

¹²¿Has visto hombre sabio en su opinión? Más esperanza hay del necio que de él.

¹² Fe welaist un sy'n ddoeth yn ei olwg ei hun; y mae mwy o obaith i ffu373?l nag iddo ef.

¹³Dice el perezoso: El león está en el camino; El león está en las calles.

¹³ Dywed y diog, "Y mae llew ar y ffordd, llew yn rhydd yn y strydoedd!"

¹⁴Las puertas se revuelven en sus quicios: Así el perezoso en su cama.

¹⁴ Fel y mae drws yn troi ar ei golyn, felly y mae'r diog yn ei wely.

¹⁵Esconde el perezoso su mano en el seno; Cánsase de tornarla á su boca.

¹⁵ Y mae'r diog yn gwthio'i law i'r ddysgl, ond yn rhy ddiog i'w chodi i'w geg.

¹⁶A su ver es el perezoso más sabio Que siete que le den consejo.

¹⁶ Y mae'r diog yn ddoethach yn ei olwg ei hun na saith o rai sy'n ateb yn synhwyrol.

¹⁷El que pasando se deja llevar de la ira en pleito ajeno, Es como el que toma al perro por las orejas.

¹⁷ Fel cydio yng nghlustiau ci sy'n mynd heibio, felly y mae ymyrryd yng nghweryl rhywun arall.

¹⁸Como el que enloquece, y echa llamas Y saetas y muerte,

¹⁸ Fel rhywun gwallgof yn saethu pentewynion � saethau marwol,

¹⁹Tal es el hombre que daña á su amigo, Y dice: Ciertamente me chanceaba.

¹⁹ felly y mae'r un sy'n twyllo'i gymydog, ac yn dweud, "Dim ond cellwair yr oeddwn."

²⁰Sin leña se apaga el fuego: Y donde no hay chismoso, cesa la contienda.

²⁰ Heb goed fe ddiffydd t�n, a heb y straegar fe dderfydd am gynnen.

²¹El carbón para brasas, y la leña para el fuego: Y el hombre rencilloso para encender contienda.

²¹ Fel glo i farwor, a choed i d�n, felly y mae'r cwerylgar yn creu cynnen.

²²Las palabras del chismoso parecen blandas; Mas ellas entran hasta lo secreto del vientre.

²² Y mae geiriau'r straegar fel danteithion sy'n mynd i lawr i'r cylla.

²³Como escoria de plata echada sobre el tiesto, Son los labios enardecidos y el corazón malo.

²³ Fel golchiad arian ar lestr pridd, felly y mae geiriau esmwyth a chalon ddrygionus.

²⁴Otro parece en los labios al que aborrece; Mas en su interior pone engaño.

²⁴ Y mae gelyn yn rhagrithio �'i eiriau, ac yn cynllunio twyll yn ei galon;

²⁵Cuando hablare amigablemente, no le creas; Porque siete abominaciones hay en su corazón.

²⁵ pan yw'n llefaru'n deg, paid ag ymddiried ynddo, oherwydd y mae saith peth ffiaidd yn ei feddwl;

²⁶Encúbrese el odio con disimulo; Mas su malicia será descubierta en la congregación.

²⁶ er iddo guddio'i gasineb � rhagrith, datguddir ei ddrygioni yn y gynulleidfa.

²⁷El que cavare sima, caerá en ella: Y el que revuelva la piedra, á él volverá.

²⁷ Y mae'r un sy'n cloddio pwll yn syrthio iddo, a daw carreg yn �l ar yr un sy'n ei threiglo.

²⁸La falsa lengua atormenta al que aborrece: Y la boca lisonjera hace resbaladero.

²⁸ Y mae tafod celwyddog yn cas�u purdeb, a genau gwenieithus yn dwyn dinistr.