1HIJO mío, está atento á mi sabiduría, Y á mi inteligencia inclina tu oído;
1 Fy mab, rho sylw i'm doethineb, a gwrando ar fy neall,
2Para que guardes consejo, Y tus labios conserven la ciencia.
2 er mwyn iti ddal ar synnwyr ac i'th wefusau ddiogelu deall.
3Porque los labios de la extraña destilan miel, Y su paladar es más blando que el aceite;
3 Y mae gwefusau'r wraig ddieithr yn diferu m�l, a'i geiriau yn llyfnach nag olew,
4Mas su fin es amargo como el ajenjo, Agudo como cuchillo de dos filos.
4 ond yn y diwedd y mae'n chwerwach na wermod, yn llymach na chleddyf daufiniog.
5Sus pies descienden á la muerte; Sus pasos sustentan el sepulcro:
5 Prysura ei thraed at farwolaeth, ac arwain ei chamre i Sheol.
6Sus caminos son instables; no los conocerás, Si no considerares el camino de vida.
6 Nid yw hi'n ystyried llwybr bywyd; y mae ei ffyrdd yn anwadal, a hithau'n ddi-hid.
7Ahora pues, hijos, oidme, Y no os apartéis de las razones de mi boca.
7 Ond yn awr, blant, gwrandewch arnaf, a pheidiwch � throi oddi wrth fy ymadroddion.
8Aleja de ella tu camino, Y no te acerques á la puerta de su casa;
8 Cadw draw oddi wrth ei ffordd; paid � mynd yn agos at ddrws ei thu375?;
9Porque no des á los extraños tu honor, Y tus años á cruel;
9 rhag iti roi dy enw da i eraill a'th urddas i estroniaid,
10Porque no se harten los extraños de tu fuerza, Y tus trabajos estén en casa del extraño;
10 a rhag i ddieithriaid ymborthi ar dy gyfoeth ac i'th lafur fynd i du375? estron;
11Y gimas en tus postrimerías, Cuando se consumiere tu carne y tu cuerpo,
11 rhag iti gael gofid pan ddaw dy ddiwedd, pan fydd dy gorff a'th gnawd yn darfod,
12Y digas: Cómo aborrecí el consejo, Y mi corazón menospreció la reprensión;
12 a dweud, "Pam y bu imi gas�u disgyblaeth, ac anwybyddu cerydd?
13Y no oí la voz de los que me adoctrinaban, Y á los que me enseñaban no incliné mi oído!
13 Nid oeddwn yn gwrando ar lais fy athrawon, nac yn rhoi sylw i'r rhai a'm dysgai.
14Casi en todo mal he estado, En medio de la sociedad y de la congregación.
14 Yr oeddwn ar fin bod yn gwbl ddrwg yng ngolwg y gynulleidfa gyfan."
15Bebe el agua de tu cisterna, Y los raudales de tu pozo.
15 Yf ddu373?r o'th bydew dy hun, du373?r sy'n tarddu o'th ffynnon di.
16Derrámense por de fuera tus fuentes, En las plazas los ríos de aguas.
16 Paid � gadael i'th ffynhonnau orlifo i'r ffordd, na'th ffrydiau du373?r i'r stryd.
17Sean para ti solo, Y no para los extraños contigo.
17 Byddant i ti dy hun yn unig, ac nid i'r dieithriaid o'th gwmpas.
18Sea bendito tu manantial; Y alégrate con la mujer de tu mocedad.
18 Bydded bendith ar dy ffynnon, a llawenha yng ngwraig dy ieuenctid,
19Como cierva amada y graciosa corza, Sus pechos te satisfagan en todo tiempo; Y en su amor recréate siempre.
19 ewig hoffus, iyrches ddymunol; bydded i'w bronnau dy foddhau bob amser, a chymer bleser o'i chariad yn gyson.
20¿Y por qué, hijo mío, andarás ciego con la ajena, Y abrazarás el seno de la extraña?
20 Fy mab, pam y ceisi bleser gyda gwraig ddieithr, a chofleidio estrones?
21Pues que los caminos del hombre están ante los ojos de Jehová, Y él considera todas sus veredas.
21 Oherwydd y mae'r ARGLWYDD yn gwylio ffyrdd pob un, ac yn chwilio ei holl lwybrau.
22Prenderán al impío sus propias iniquidades, Y detenido será con las cuerdas de su pecado.
22 Delir y drygionus gan ei gamwedd ei hun, ac fe'i caethiwir yng nghadwynau ei bechod;
23El morirá por falta de corrección; Y errará por la grandeza de su locura.
23 bydd farw o ddiffyg disgyblaeth, ar goll oherwydd ei ffolineb mawr.