¹ESTA mi alma aburrida de mi vida: Daré yo suelta á mi queja sobre mí, Hablaré con amargura de mi alma.

¹Tęskni sobie dusza moja w żywocie moim; rozpuszczę przeciw sobie narzekanie moje, a będę mówił w gorzkości duszy mojej.

²Diré á Dios: no me condenes; Hazme entender por qué pleiteas conmigo.

²Rzekę Bogu: Nie potępiajże mię; raczej mi oznajmij, czemu spór ze mną wiedziesz?

³¿Parécete bien que oprimas, Que deseches la obra de tus manos, Y que resplandezcas sobre el consejo de los impíos?

³Cóż masz za pożytek, że mię uciskasz? a iż odrzucasz sprawę rąk twoich? a radę niepobożnych oświecasz?

⁴¿Tienes tú ojos de carne? ¿Ves tú como ve el hombre?

⁴Azaż ty masz oczy cielesne? Albo jako człowiek widzi, ty widzisz?

⁵¿Son tus días como los días del hombre, O tus años como los tiempos humanos,

⁵Dni twoje, zaż są jako dni człowiecze? a lata twoje jako lata ludzkie?

⁶Para que inquieras mi iniquidad, Y busques mi pecado,

⁶Iż się wywiadujesz nieprawości mojej, a o grzechu moim badasz się?

⁷Sobre saber tú que no soy impío, Y que no hay quien de tu mano libre?

⁷Ty wiesz, żem niepobożnie nie poczynał; wszakże nie jest, ktoby mię miał wyrwać z rąk twoich.

⁸Tus manos me formaron y me compusieron Todo en contorno: ¿y así me deshaces?

⁸Ręce twoje wykształtowały mię, i uczyniły mię; a przecię mię zewsząd gubisz.

⁹Acuérdate ahora que como á lodo me diste forma: ¿Y en polvo me has de tornar?

⁹Pomnij proszę, żeś mię jako glinę ulepił, a w proch mię zaś obrócisz.

¹⁰¿No me fundiste como leche, Y como un queso me cuajaste?

¹⁰Izali jako mleko nie zlałeś mię, a jako ser nie utworzyłeś mię?

¹¹Vestísteme de piel y carne, Y cubrísteme de huesos y nervios.

¹¹Skórą i ciałem przyoblokłeś mię, a kościami i żyłami pospinałeś mię.

¹²Vida y misericordia me concediste, Y tu visitación guardó mi espíritu.

¹²Żywotem i miłosierdziem darowałeś mię, a opatrzność twoja strzegła ducha mego.

¹³Y estas cosas tienes guardadas en tu corazón; Yo sé que esto está cerca de ti.

¹³A chociażeś to skrył w sercu twojem, wiem jednak, że to jest z woli twojej.

¹⁴Si pequé, tú me has observado, Y no me limpias de mi iniquidad.

¹⁴Jeźli zgrzeszę, wnet tego postrzeżesz, a dla nieprawości mojej nie przepuścisz mi.

¹⁵Si fuere malo, ­ay de mí! Y si fuere justo, no levantaré mi cabeza, Estando harto de deshonra, Y de verme afligido.

¹⁵Jeźlim bezbożny, biada mi! a choćbym też był sprawiedliwym, nie podniosę głowy mojej, będąc nasycony pohaóbieniem, i widząc utrapienie moje,

¹⁶Y subirá de punto, pues me cazas como á león, Y tornas á hacer en mí maravillas.

¹⁶Którego przybywa; bo jako lew srogi gonisz mię, a coraz dziwniej się przeciwko mnie stawiasz.

¹⁷Renuevas contra mí tus plagas, Y aumentas conmigo tu furor, Remudándose sobre mí ejércitos.

¹⁷Odnawiasz świadków twoich przeciwko mnie, a rozmnażasz rozgniewanie twoje na mię; wojska jedne po drugich są przeciwko mnie.

¹⁸¿Por qué me sacaste de la matriz? Habría yo espirado, y no me vieran ojos.

¹⁸Przeczżeś mię z żywota wywiódł? Ach, bym był umarł, żeby mię było oko nie widziało!

¹⁹Fuera, como si nunca hubiera sido, Llevado desde el vientre á la sepultura.

¹⁹Obym był, jakoby mię nie było! oby mię było zaraz z żywota do grobu zaniesiono!

²⁰¿No son mis días poca cosa? Cesa pues, y déjame, para que me conforte un poco.

²⁰Izaż nie trocha dni moich? Przetoż przestaó, a zaniechaj mię, abym się troszeczkę posilił,

²¹Antes que vaya para no volver, A la tierra de tinieblas y de sombra de muerte;

²¹Pierwej niż odejdę tam, skąd się nie wrócę, do ziemi ciemności, i do cienia śmierci;

²²Tierra de oscuridad, lóbrega Como sombra de muerte, sin orden, Y que aparece como la oscuridad misma.

²²Do ziemi ciemnej, jako chmura, i do cienia śmierci, gdzie niemasz przemiany, jedno sama gęsta ciemność.