¹Y REASUMIO Job su discurso, y dijo:

¹Potem dalej Ijob prowadził rzecz swoję, i rzekł:

²Vive Dios, el cual ha apartado mi causa, Y el Omnipotente, que amargó el alma mía,

²Jako żyje Bóg, który odrzucił sąd mój, a Wszechmocny, który gorzkości nabawił duszy mojej:

³Que todo el tiempo que mi alma estuviere en mí, Y hubiere hálito de Dios en mis narices,

³Że póki staje tchu we mnie, i ducha Bożego w nozdrzach moich,

⁴Mis labios no hablarán iniquidad, Ni mi lengua pronunciará engaño.

⁴Nie będą mówiły wargi moje nieprawości, a język mój nie będzie powiadał zdrady.

⁵Nunca tal acontezca que yo os justifique: Hasta morir no quitaré de mí mi integridad.

⁵Nie daj Boże, żebym was miał usprawiedliwiać; póki dech we mnie, nie odstąpię od niewinności mojej.

⁶Mi justicia tengo asida, y no la cederé: No me reprochará mi corazón en el tiempo de mi vida.

⁶Sprawiedliwości mojej trzymać się będę, a nie puszczę się jej; nie zawstydzi mię serce moje, pókim żyw.

⁷Sea como el impío mi enemigo, Y como el inicuo mi adversario.

⁷Nieprzyjaciel mój będzie jako niezbożnik, a który powstaje przeciwko mnie, jako złośnik.

⁸Porque ¿cuál es la esperanza del hipócrita, por mucho que hubiere robado, Cuando Dios arrebatare su alma?

⁸Co bowiem za nadzieja jest obłudnika, który się w łakomstwie kocha, gdy Bóg wydrze duszę jego.

⁹¿Oirá Dios su clamor Cuando la tribulación sobre él viniere?

⁹Izali Bóg usłyszy wołanie jego, gdy naó ucisk przyjdzie?

¹⁰¿Deleitaráse en el Omnipotente? ¿Invocará á Dios en todo tiempo?

¹⁰Izaż się w Wszechmocnym rozkocha? a będzie wzywał Boga na każdy czas?

¹¹Yo os enseñaré en orden á la mano de Dios: No esconderé lo que hay para con el Omnipotente.

¹¹Uczę was, będąc w ręce Bożej, a jako idę z Wszechmocnym, nie taję.

¹²He aquí que todos vosotros lo habéis visto: ¿Por qué pues os desvanecéis con fantasía?

¹²Oto wy to wszyscy widzicie; przeczże wżdy próżność mówicie?

¹³Esta es para con Dios la suerte del hombre impío, Y la herencia que los violentos han de recibir del Omnipotente.

¹³Tenci jest dział człowieka bezbożnego u Boga, a toć dziedzictwo okrutnicy od Wszechmocnego wezmą.

¹⁴Si sus hijos fueren multiplicados, serán para el cuchillo; Y sus pequeños no se hartarán de pan;

¹⁴Jeźli się rozmnożą synowie jego, pójdą pod miecz: a potomstwo jego nie nasyci się chleba.

¹⁵Los que le quedaren, en muerte serán sepultados; Y no llorarán sus viudas.

¹⁵Którzy po nim zostaną w śmierci pogrzebieni będą, a wdowy jego nie będą go płakały;

¹⁶Si amontonare plata como polvo, Y si preparare ropa como lodo;

¹⁶Choćby srebra nazgromadzał jako prochu, a nasprawiał szat jako błota:

¹⁷Habrála él preparado, mas el justo se vestirá, Y el inocente repartirá la plata.

¹⁷Tedy nasprawiać ich on, ale sprawiedliwy oblekać je będzie, a srebro ono niewinny dzielić będzie.

¹⁸Edificó su casa como la polilla, Y cual cabaña que el guarda hizo.

¹⁸Zbuduje dom swój jako mól, a jako stróż budę wystawi.

¹⁹El rico dormirá, mas no será recogido: Abrirá sus ojos, mas él no será.

¹⁹Bogaty zaśnie, a nie będzie pogrzebiony; spojrzyli kto, alić go niemasz.

²⁰Asirán de él terrores como aguas: Torbellino lo arrebatará de noche.

²⁰Zachwycą go strachy jako wody, w nocy go porwie wicher.

²¹Lo antecogerá el solano, y partirá; Y tempestad lo arrebatará del lugar suyo.

²¹Pochwyci go wiatr wschodni, a odejdzie; bo wicher ruszył go z miejsca swego.

²²Dios pues descargará sobre él, y no perdonará: Hará él por huir de su mano.

²²Toć Bóg naó dopuści, a nie przepuści mu, choć przed ręką jego prędko uciekać będzie.

²³Batirán sus manos sobre él, Y desde su lugar le silbarán.

²³Klaśnie każdy nad nim rękoma swemi, i wysyka go z miejsca swego.