¹HICE pacto con mis ojos: ¿Cómo pues había yo de pensar en virgen?

¹Uczyniłem przymierze z oczyma swemi, abym nie pomyślał o pannie.

²Porque ¿qué galardón me daría de arriba Dios, Y qué heredad el Omnipotente de las alturas?

²Bo cóż za dział od Boga z góry? a co za dziedzictwo Wszechmocnego z wysokości?

³¿No hay quebrantamiento para el impío, Y extrañamiento para los que obran iniquidad?

³Azaż nie nagotowane zginienie złośnikom, a sroga pomsta czyniącym nieprawość?

⁴¿No ve él mis caminos, Y cuenta todos mis pasos?

⁴Azaż on nie widzi dróg moich, a wszystkich kroków moich nie liczy?

⁵Si anduve con mentira, Y si mi pie se apresuró á engaño,

⁵Jeźlim chodził w kłamstwie, a spieszyła się na zdradę noga moja:

⁶Péseme Dios en balanzas de justicia, Y conocerá mi integridad.

⁶Niech mię zważy na wadze sprawiedliwej, a niech Bóg pozna szczerość moję.

⁷Si mis pasos se apartaron del camino, Y si mi corazón se fué tras mis ojos, Y si algo se apegó á mis manos,

⁷Jeźliż ustąpiła noga moja z drogi, a za oczyma memi szłoli serce moje, i do rąk moich jeźliż przylgnęła jaka zmaza:

⁸Siembre yo, y otro coma, Y mis verduras sean arrancadas.

⁸Tedy niechże ja sieję, a inszy niech pożywa, a moje latorośle niech będą wykorzenione.

⁹Si fué mi corazón engañado acerca de mujer, Y si estuve acechando á la puerta de mi prójimo:

⁹Jeźli zwiedzione jest serce moje do niewiasty, i jeźlim czyhał u drzwi przyjaciela mego:

¹⁰Muela para otro mi mujer, Y sobre ella otros se encorven.

¹⁰Niechajże mele innemu żona moja, a niechaj się nad nią inni schylają.

¹¹Porque es maldad é iniquidad, Que han de castigar los jueces.

¹¹Boć to jest sprosny występek, a nieprawość osądzenia godna,

¹²Porque es fuego que devoraría hasta el sepulcro, Y desarraigaría toda mi hacienda.

¹²Gdyż ten ogieó aż do zatracenia pożera, a dochody moje wszystkie wykorzenić może.

¹³Si hubiera tenido en poco el derecho de mi siervo y de mi sierva, Cuando ellos pleitearan conmigo,

¹³Jeźlim stronił od sądu z sługą moim, albo z służebnicą moją, gdy ze mną sprzeczkę mieli,

¹⁴¿Qué haría yo cuando Dios se levantase? Y cuando él visitara, ¿qué le respondería yo?

¹⁴(Bo cóżbym czynił, gdyby powstał Bóg? albo gdyby pytał, cobym mu odpowiedział?

¹⁵El que en el vientre me hizo á mí, ¿no lo hizo á él? ¿Y no nos dispuso uno mismo en la matriz?

¹⁵Izaż nie ten, który mię w żywocie uczynił, nie uczynił też i onego? a nie onże nas sam w żywocie wykształtował?)

¹⁶Si estorbé el contento de los pobres, E hice desfallecer los ojos de la viuda;

¹⁶Jeźliżem odmówił ubogim, czego chcieli, a oczy wdowy jeźliżem zasmucił;

¹⁷Y si comí mi bocado solo, Y no comió de él el huerfano;

¹⁷Jeźliżem jadł sztuczkę swoję sam, a nie jadała i sierota z niej;

¹⁸(Porque desde mi mocedad creció conmigo como con padre, Y desde el vientre de mi madre fuí guía de la viuda;)

¹⁸(Albowiem sierota z młodości mojej rosła ze mną, jako u ojca; a jakom wyszedł z żywota matki mojej, byłem wdowie za wodza.)

¹⁹Si he visto que pereciera alguno sin vestido, Y al menesteroso sin cobertura;

¹⁹Jeźliżem widział kogo ginącego dla tego, że szaty nie miał, a nie dałem żebrakowi odzienia;

²⁰Si no me bendijeron sus lomos, Y del vellón de mis ovejas se calentaron;

²⁰Jeźliże mi nie błogosławiły biodra jego, że się wełną owiec moich zagrzał;

²¹Si alcé contra el huérfano mi mano, Aunque viese que me ayudarían en la puerta;

²¹Jeźliżem podniósł przeciwko sierocie rękę swoję, gdym widział w bramie pomoc moję:

²²Mi espalda se caiga de mi hombro, Y mi brazo sea quebrado de mi canilla.

²²Tedy niech odpadnie łopatka moja od plec swych, a ramię moje z stawu swego niech wytracone będzie.

²³Porque temí el castigo de Dios, Contra cuya alteza yo no tendría poder.

²³Albowiem lękałem się skruszenia od Boga, a przed jego zacnością nie mógłbym się ostać.

²⁴Si puse en oro mi esperanza, Y dije al oro: Mi confianza eres tú;

²⁴Jeźlim pokładał w złocie nadzieję moję, a do bryły złota mawiałem: Tyś ufanie moje;

²⁵Si me alegré de que mi hacienda se multiplicase, Y de que mi mano hallase mucho;

²⁵Jeźlim się weselił z wielu bogactw moich, a iż wiele nabyła ręka moja;

²⁶Si he mirado al sol cuando resplandecía, Y á la luna cuando iba hermosa,

²⁶Jeźlim patrzał na światłość słoóca, gdy świeciło, a na miesiąc, gdy wspaniało chodził;

²⁷Y mi corazón se engañó en secreto, Y mi boca besó mi mano:

²⁷I dało się uwieść potajemnie serce moje, a całowały rękę moję usta moje:

²⁸Esto también fuera maldad juzgada; Porque habría negado al Dios soberano.

²⁸I toćby była nieprawość osądzenia godna; bobym się tem zaprzał Boga z wysokości.

²⁹Si me alegré en el quebrantamiento del que me aborrecía, Y me regocijé cuando le halló el mal;

²⁹Jeźliżem się weselił z upadku nienawidzącego mię, a jeźlim się cieszył, gdy mu się źle powodziło.

³⁰(Que ni aun entregué al pecado mi paladar, Pidiendo maldición para su alma;)

³⁰(I owszem nie dałem zgrzeszyć ustom moim, abym miał żądać przeklęstwa duszy jego.)

³¹Cuando mis domésticos decían: ­Quién nos diese de su carne! nunca nos hartaríamos.

³¹Azaż nie mawiali domownicy moi: Oby nam kto dał mięsa tego, nie możemy się i najeść?

³²El extranjero no tenía fuera la noche; Mis puertas abría al caminante.

³²Bo gość nie nocował na dworze, a drzwi moje otwierałem podróżnemu.

³³Si encubrí, como los hombres mis prevaricaciones, Escondiendo en mi seno mi iniquidad;

³³Jeźlim zakrywał, jako ludzie zwykli, przestępstwa moje, i chowałem w skrytości mojej nieprawość moję;

³⁴Porque quebrantaba á la gran multitud, Y el menosprecio de las familias me atemorizó, Y callé, y no salí de mi puerta:

³⁴I choćbym był mógł potłumić zgraję wielką, jednak i najpodlejszy z domu ustraszył mię; przetożem milczał, i nie wychodziłem ze drzwi.

³⁵Quién me diera quien me oyese! He aquí mi impresión es que el Omnipotente testificaría por mí, Aunque mi adversario me hiciera el proceso.

³⁵Obym miał kogo, coby mię wysłuchał; ale oto ten jest znak mój, że Wszechmogący sam odpowie za mię, i księga, którą napisał przeciwnik mój.

³⁶Ciertamente yo lo llevaría sobre mi hombro, Y me lo ataría en lugar de corona.

³⁶Czylibym jej na ramieniu swojem nie nosił? a nie przywiązałbym jej sobie miasto korony?

³⁷Yo le contaría el número de mis pasos, Y como príncipe me llegaría á él.

³⁷Liczbę kroków moich oznajmiłbym mu; jako do książęcia przystąpiłbym do niego.

³⁸Si mi tierra clama contra mí, Y lloran todos sus surcos;

³⁸Jeźliż przeciw mnie ziemia moja wołała, a jeźliże z nią społem zagony jej płakały;

³⁹Si comí su sustancia sin dinero, O afligí el alma de sus dueños;

³⁹Jeźliżem pożytków jej używał bez pieniędzy, i jeźlim do wzdychania przywodził dzierżawców jej:

⁴⁰En lugar de trigo me nazcan abrojos, Y espinas en lugar de cebada.

⁴⁰Miasto pszenicy niech wznijdzie oset, a miasto jęczmienia kąkol. Tu się skoóczyły słowa Ijobowe.