¹Y CESARON estos tres varones de responder á Job, por cuanto él era justo en sus ojos.

¹A gdy przestali oni trzej mężowie odpowiadać Ijobowi, przeto, że się sobie zdał być sprawiedliwym:

²Entonces Eliú hijo de Barachêl, Bucita, de la familia de Ram, se enojó con furor contra Job: enojóse con furor, por cuanto justificaba su vida más que á Dios.

²Tedy się rozpalił gniewem Elihu, syn Barachela Buzytczyka z rodu Syryjskiego, przeciw Ijobowi się rozpalił gniewem, iż usprawiedliwiał duszę swoję, więcej niż Boga.

³Enojóse asimismo con furor contra sus tres amigos, porque no hallaban qué responder, aunque habían condenado á Job.

³Także przeciwko trzem przyjaciołom jego rozpalił się gniew jego, że nie znalazłszy odpowiedzi, przecię potępiali Ijoba.

⁴Y Eliú había esperado á Job en la disputa, porque eran más viejos de días que él.

⁴Bo Elihu oczekiwał, jako oni Ijobowi odpowiedzą, gdyż oni starsi byli w latach niż on.

⁵Empero viendo Eliú que no había respuesta en la boca de aquelllos tres varones, su furor se encendió.

⁵Ale widząc Elihu, że nie było odpowiedzi w ustach onych trzech mężów, rozpalił się w gniewie swoim.

⁶Y respondió Eliú hijo de Barachêl, Buzita, y dijo: Yo soy menor de días y vosotros viejos; He tenido por tanto miedo, y temido declararos mi opinión.

⁶I odpowiedział Elihu, syn Barachela Buzytczyka, i rzekł: Jam najmłodszy w latach, a wyście starcy; przetoż wstydziłem się, i nie śmiałem wam oznajmić zdania swego.

⁷Yo decía: Los días hablarán, Y la muchedumbre de años declarará sabiduría.

⁷Myślałem: Długi wiek mówić będzie, a mnóstwo lat nauczy mądrości.

⁸Ciertamente espíritu hay en el hombre, E inspiración del Omnipotente los hace que entiendan.

⁸Aleć duch, który jest w ludziach, i natchnienie Wszechmogącego daje rozum.

⁹No los grandes son los sabios, Ni los viejos entienden el derecho.

⁹Zacni nie zawsze mądrzy, a starcy nie zawżdy rozumieją sądu.

¹⁰Por tanto yo dije: Escuchadme; Declararé yo también mi sabiduría.

¹⁰Przetoż mówię: słuchaj mię; ja też oznajmię zdanie swoje.

¹¹He aquí yo he esperado á vuestras razones, He escuchado vuestros argumentos, En tanto que buscabais palabras.

¹¹Otom oczekiwał słów waszych, a przysłuchiwałem się dowodom waszym, czekając, ażbyście doszli rzeczy.

¹²Os he pues prestado atención, Y he aquí que no hay de vosotros quien redarguya á Job, Y responda á sus razones.

¹²I przypatrywałem się wam, a oto żaden z was Ijoba przekonać nie mógł; i nie masz między wami, ktoby odpowiedział słowom jego.

¹³Porque no digáis: Nosotros hemos hallado sabiduría: Lanzólo Dios, no el hombre.

¹³Ale snać rzeczecie: Znaleźliśmy mądrość; sam go Bóg przekonywa, nie człowiek.

¹⁴Ahora bien, Job no enderezó á mí sus palabras, Ni yo le responderé con vuestras razones.

¹⁴Aczci się Ijob nie zemną wdał w rzecz, a ja mu też nie waszemi słowy odpowiem.

¹⁵Espantáronse, no respondieron más; Fuéronseles los razonamientos.

¹⁵Polękali się, nie odpowiadają dalej; niedostaje im słów.

¹⁶Yo pues he esperado, porque no hablaban, Antes pararon, y no respondieron más.

¹⁶Czekałemci, ale nie mówią; umilknęli, a nic więcej nie odpowiadają.

¹⁷Por eso yo también responderé mi parte, También yo declararé mi juicio.

¹⁷Odpowiem ja też z mej strony; oznajmię ja też zdanie swoje.

¹⁸Porque lleno estoy de palabras, Y el espíritu de mi vientre me constriñe.

¹⁸Bom pełen słów; ciasno we mnie duchowi żywota mego.

¹⁹De cierto mi vientre está como el vino que no tiene respiradero, Y se rompe como odres nuevos.

¹⁹Oto żywot mój jest jako moszcz bez oddechu, a jako beczka nowa rozpękłby się.

²⁰Hablaré pues y respiraré; Abriré mis labios, y responderé.

²⁰Będę tedy mówił, a wytchnę sobie; otworzę wargi swe, i odpowiem.

²¹No haré ahora acepción de personas, Ni usaré con hombre de lisonjeros títulos.

²¹Nie będę teraz miał względu na żadną osobę, a z człowiekiem bez tytułów mówić będę.

²²Porque no sé hablar lisonjas: De otra manera en breve mi Hacedor me consuma.

²²Bo nie umiem tytułować, by mię w rychle nie porwał stworzyciel mój.