¹A ESTO también se espanta mi corazón, Y salta de su lugar.

¹A nad tem zdumiewa się serce moje, i porusza się z miejsca swego.

²Oid atentamente su voz terrible, y el sonido que sale de su boca.

²Słuchajcie z pilnością grzmienia głosu jego, i dźwięku który wychodzi z ust jego.

³Debajo de todos los cielos lo dirige, Y su luz hasta los fines de la tierra.

³Pod wszystkiem niebem prosto go wypuszcza, a światłość jego po wszystkich koóczynach ziemi.

⁴Después de ella bramará el sonido, Tronará él con la voz de su magnificencia; Y aunque sea oída su voz, no los detiene.

⁴Za nią wnet huczy dźwiękiem, grzmi głosem zacności swojej, i nie odkłada innych rzeczy, gdy bywa słyszany głos jego.

⁵Tronará Dios maravillosamente con su voz; El hace grandes cosas, que nosotros no entendemos.

⁵Dziwnie Bóg grzmi głosem swoim; sprawuje rzeczy tak wielkie, że ich rozumieć nie możemy.

⁶Porque á la nieve dice: Desciende á la tierra; También á la llovizna, Y á los aguaceros de su fortaleza.

⁶Bo mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także i do deszczu wolnego, i do deszczu gwałtownego.

⁷Así hace retirarse á todo hombre, Para que los hombres todos reconozcan su obra.

⁷Rękę wszystkich ludzi zawiera, aby nikt z ludzi nie doglądał roboty swojej.

⁸La bestia se entrará en su escondrijo, Y estaráse en sus moradas.

⁸Tedy zwierz wchodzi do jaskini, a w jamach swoich zostaje.

⁹Del mediodía viene el torbellino, Y el frío de los vientos del norte.

⁹Wicher z skrytych miejsc wychodzi, a zima z wiatrów północnych.

¹⁰Por el soplo de Dios se da el hielo, Y las anchas aguas son constreñidas.

¹⁰Tchnieniem swojem Bóg czyni lód, tak iż się szerokość wód ściska.

¹¹Regando también llega á disipar la densa nube, Y con su luz esparce la niebla.

¹¹Także dla pokropienia ziemi obciąża obłok, i rozpędza chmurę światłem swojem.

¹²Asimismo por sus designios se revuelven las nubes en derredor, Para hacer sobre la haz del mundo, En la tierra, lo que él les mandara.

¹²A ten się obraca w koło według rady jego, aby czynił wszystko, co Bóg rozkaże, na oblicze okręgu ziemskiego.

¹³Unas veces por azote, otras pos causa de su tierra, Otras por misericordia las hará parecer.

¹³A czyni to Bóg, że się stawia bądź na skaranie, bądź dla pożytku ziemi swojej, bądź dla jakiej dobroczynności.

¹⁴Escucha esto, Job; Repósate, y considera las maravillas de Dios.

¹⁴Słuchajże tego pilnie, Ijobie! zastanów się, a uważaj dziwne sprawy Boże.

¹⁵¿Supiste tú cuándo Dios las ponía en concierto, Y hacía levantar la luz de su nube?

¹⁵Izali wiesz, kiedy co Bóg stanowi o tych rzeczach? albo gdy ma rozjaśnić światło obłoku swego?

¹⁶¿Has tú conocido las diferencias de las nubes, Las maravillas del Perfecto en sabiduría?

¹⁶Izali wiesz, co za waga obłoków? Izali wiesz cuda Doskonałego we wszelakiej umiejętności?

¹⁷¿Por qué están calientes tus vestidos Cuando se fija el viento del mediodía sobre la tierra?

¹⁷Wieszże, jako cię szaty twoje ogrzewają, gdy ucisza ziemię od południa?

¹⁸¿Extendiste tú con él los cielos, Firmes como un espejo sólido?

¹⁸Izażeś z nim rozpościerał niebiosa, które są trwałe, a zwierciadłu odlewanemu podobne?

¹⁹Muéstranos qué le hemos de decir; Porque nosotros no podemos componer las ideas á causa de las tinieblas.

¹⁹Ukażże nam, co mu mamy powiedzieć; bo nie możemy sporządzić słów dla ciemności.

²⁰¿Será preciso contarle cuando yo hablaré? Por más que el hombre razone, quedará como abismado.

²⁰Izali mu kto odniesie to, cobym mówił? I owszem, gdyby to kto przedłożył, byłby pewnie pożarty.

²¹He aquí aún: no se puede mirar la luz esplendente en los cielos, Luego que pasa el viento y los limpia,

²¹Wszak teraz nie mogą ludzie patrzyć i na światło, gdy jest jasne na obłokach, gdy wiatr przechodzi, i przeczyszcza je.

²²Viniendo de la parte del norte la dorada claridad. En Dios hay una majestad terrible.

²²Od północy jako złoto przychodzi, ale w Bogu straszniejsza jest chwała.

²³El es Todopoderoso, al cual no alcanzamos, grande en potencia; Y en juicio y en multitud de justicia no afligirá.

²³Wszechmogący jest, doścignąć go nie możemy; wielki w mocy, wszakże sądem i ostrą sprawiedliwością ludzi nie trapi.

²⁴Temerlo han por tanto los hombres: El no mira á los sabios de corazón.

²⁴Przetoż boją się go ludzie; nie ma względu na żadnego, by też był i najmędrszy.